Liber

ne pn̄tatūª aliquē ꝑ quācunqꝫ ꝑſonā eccleſiaſticā iusᵇ pn̄tādi ad eccleſiā aliquā hn̄tē admittant: niſi īfracertū terminū cōpetētēᶜ ꝑ dioceſanos ip̄os pn̄tātibus p̄figendū ipſipn̄tato fuerit corāᵈ eis: vt preſcribitur ꝯgrua de ꝓuētibꝰ eccl̓ie portio aſſignata: quam ſi forſan iideꝫpn̄tantes infra terminum ip̄mᵉ aſſignare neglexerint: ne factum eorū noceatᶠ pn̄tato ſtatuimus: vt extuncᵍ dioceſani debeāt pn̄tatuꝫ niſialiud canonicū obſiſtat admittere:⁊ in penāʰ pn̄tantiū ad dioceſanosipſos ptās aſſignationis huiuſmodi deuoluaturˡ. Precipimus auteꝫ dioceſanis eiſdē ſub ipſius obteſtatione diuini iudicij: ipſorūqꝫconſcientias oneramusᵏ ꝙ moderationemˡ portionis ipſius debitefaciant: nec odioᵐ vel fauore: velaliasⁿ in pluri vel minoriº circa illāſcienter excedant. ¶ Saneᵖ in prioratuuꝫ vel aliorum tam regulariūqͣꝫ ſecularium locorum eccleſijs inquibꝰ religioſi vel alij ad quos eoruꝫ redditus ꝑtinere noſcunt̉: p̄di

cta conſueuerūt onera ſupportarepremiſſa nullatenꝰ obſeruent̉q ẜmonera oīa que eccleſiarum ipſaruꝫꝑpetuisʳ preſbyteris aūt vicarijsᶻ īcūberent: ſi dicta eis aſſignatio facta eſſet religioſi ⁊ alij ſupradictiplene ſubireᵗ: ac preſbyteros ſeu vicarios ip̄os decenterʸ tractare necnon ſubſtentationem eis preſtareꝰſufficientemʸ ⁊ congruam teneantur. ¶ Ad que omnia integraliteradimplēda: ⁊ nihilominus ad obſeruationemᶻ debitam aſſignationis per dioceſanuꝫ in caſu alioʳ vipermittitur faciēde: religioſos predictos ⁊ alios quoſlibet a dioceſanis eiſdē eccleſiaſtica volumus cēſura compelli: non obſtantibus exemptionibus aūt alijs quibuſlibetpriuilegijs conſuetudinibusᵍ velſtatutis: q̄ circa pͥmiſſaˢ vel eoꝝ aliqd̓ religioſis ipſis aūt alijs ī nullovolumus ſuffragari. FDeꝫ.¶ In plures heredes vniꝰ ex pluribus patronis tranſit iuſpatronatus in ſtirpes. h. d. Io. an.Lures ab vno ex patronis

ꝙͣuis. eo. ti. ſed modificatā: ſi ergo modum nō ẜuet deficit iuriſditio. facit. ff. detrāſac. cū hi. §. ſi pͥtor. ⁊ de eo qui ſub tu. vel cu. l. magis. §. ſi es alienū. Ad dedͦ valet ibi ꝯfirmatio qͥ alias valuiſſet in decr.cre. vl. eo. ti. dicocū dilectus. ⁊ deciut erat ius alteri acꝗſitū pro quo ſcribebat̉. l.nō dubiū. loꝗtur in hͦnt ꝑpetuā ꝓn: vt no. de ſpon. duorūtua. que h̓ ceſſat: nā etiaminſtitutionē aſſignatio fieri pōtvt ſeꝗt̉: ⁊ ad hoc adde qd̓ dixi.sͣ. e. cō. de ſeque. poſſ. c. vno.ver. aliqua.a ¶ Preſentatū. inſtituenduꝫad regimē eccl̓ie vel curā ppl̓i.b ¶ Ius pn̄tandi. nō nudū: ſedvna cū dn̄io tꝑaliū: vt. jͣ. §. ſane. Alias non fieret aſſignatioiſta qꝛ rector totuꝫ hēret. ſuperquo vide qd̓ ſcripſi. de prebende monachis. ſuꝑ fi. vlt. glo.c ¶ Cōpetenteꝫ: de elec. c. i. deappel. cum ſit.d ¶ Coraꝫ. vide qd̓ ſuꝑ hac dictione no. d̓ elec. vt circa. li. viIp̄m. a dioceſano ſtatutū.f ¶ Noceat. facit de ele. publicato. ⁊ ad ea q̄ ibi ſcripſi in. x. q.z ¶ Extunc .i. lapſo termino: ⁊extremū tempus deſignat. ff.de ꝯdi. ⁊ demō. l. iiij. in fi.h ¶ Et in penaꝫ. nō dicit ⁊ poſtea ī penā: nec. sͣ. ꝓxi. dixit prius debeant ꝑ qd̓ dico ꝙ dūmodo lapſus ſit terminꝰ nō attētoordine huiꝰ lr̄e ſicut aſſinatiopr̄onoꝝ p̄cedit īſtitutionē ſic ⁊dioceſani priꝰ poterūt aſſignare: ⁊ poſtmodū īſtituere: faciūtno. d̓ teſ. cū dilecta. ī. iiij. glo. ⁊ſic illud extūc qd̓ p̄cedit d̓terminat verbū debeāt ⁊ verbū deuoluat̉. Sꝫ in quo eſt h̓ pena:cū nihil videat̉ referre an ꝑ ipſos: an ꝑ ep̄ꝫ hoc fiat ex quo modus nō excedit̉. ſo.aſſignabit forte ep̄s tale p̄diū qd̓ ſibi tenere voluiſſet: ꝑditio ergo electionis ē hicpena. fa. de preben. ſi pluribus. in fi. li. vi. ff. de leg. ij. ſtatuliberū. §. ſtichū. ⁊ eſtſi. de ſuꝑ. ne. pre. c. vno. ea. cō.i ¶ Deuoluat̉. Tā. Go. Inno. ⁊ Hoſt. dicebāt de p̄bē. de moͣachis ꝙ ſi monachi aſſignare nollēt hāc portionē. ep̄s lapſis ſex mēſibꝰ ordinaret eccl̓iaꝫ ꝑ decre.ſicut de ſup. neg. pͥla. ſꝫ archi. ī decre i. de pre. li. vi. dicit decre. ſic̄ loꝗ in defectupn̄tati nō ī defectu ꝓuētuū: qͣre dixit ep̄m hoc caſu nō poſſe eccl̓iam ordinare: ſꝫcoget illos ad aſſignationē faciendā: hodie melius ꝓſum eſt ꝑ hanc litteram.k ¶ Oneramus. ꝯcor. sͣ. de vo. c. fi. vbi ꝯcor. de hoc. sͣ. ti. ꝓxi. c. vlt. §. vt aūt ī fi..j. de here. c. i. poſt pͥn. ⁊ ꝑ hāc lr̄am: ⁊ ea que no. d̓ reſcri. ſtatutū. §. affeſſorē. li.vi. vr̄ ꝙ ꝑ pr̄onos vel pͥſbyteros nō poſſit ep̄o q̄ſtio ꝯferri: ⁊ qd̓ ſi appellarēt patroni dicētes ꝙ exceſſit: vel pͥſbyter dicēs ꝙ portio nō ſufficit ep̄s n̄ deferret. Fateor tn̄ ꝙ ſuperior ad quē appellatū eſt emendaret qd̓ male factuꝫ eſſet. sͣ. de ap.paſtoralis. in pͥn. Item puto cū ante lapſum termini eſt cōtentio īter patronos ꝗdicunt portionē antiquā vel auctā ꝑ ipſos ſufficere ep̄m hoc negantem.l ¶ Moderationē .i. moderatā taxationē: hoc dico qꝛ moderatiōis verbū diminutionem ſapit. de ver. ſig. c. fi. ⁊ eſt huic ſi. de ele. cupiētes poſt pͥn. li. vi.m ¶ Odio vel fauore. preſentati vel preſentātium.n ¶ Ul̓al̓s. puta pͥmio vl̓ tīore. xi. q. iij. qͣttuor d̓ re iu. cū eterni. li. vi. jͣ. d̓ he. c. i.o ¶ Uel minori. cōcor. de offi. cu. c. i. ⁊ qd̓ ibi no. in. iij. glo.Sane. hic declarat pre. oīa: vt. jͣ. dicam.q ¶ Obẜuent̉. ex quo .n. pn̄tati ⁊ īſtituti nō ſuſtinēt onera: ſed ꝓcurationē cathedraticū: ⁊ alia iura ep̄alia ⁊ hoſpitalitatis onera: ⁊ his ſil̓ia ſubeūt patrōi nō fietaſſignatio p̄dicta ēt pro ſuſtentatione rectoris: vt ſeꝗtur. Si gͦ aliqua onera putaꝓcurationū ſubeūt pr̄oni reliqͣ ſubit p̄ſbyter: vr̄ ꝙ aſſignatio fleri d̓beat ſufficiēspro his oneribꝰ tm̄ q̄ ſubit pͥſbyter: facit d̓ p̄ſcrip. accedētes. de ſta. mo. ī ſingul̓.de deci. tua. ij. puto .n. hoc eē de mēte hoꝝ iuriū ꝙ aūt oīa ſubeūt pr̄oni: aut oīapͥſbyter: facit de ꝯſecra. di. ij. cōperimꝰ. ff. de admi. tu. cū q̄rit̉. Nā ꝑticularis exactio multa hꝫ īcōmoda. ff. fami. her. l. plane. facit. ff. de exer. ac. l. ij. sͣ. de cēſi. cuꝫinſtātia. ⁊ hoc ꝓbat ſequēs lr̄a.f ¶ Perpetuis. de. cap. mona. c. vno.lib. vi.z ¶ Uicarijs. repete perpetuis. de offi. vica. ad hec.t ¶ Subire. teneatur quod ſequitur.v ¶ Decēter. hoc reſpicit honeſtatē: de vo. magne. honeſte ergo locabunt̉ ī ſedede exceſ. pre. c. i. de ma. ⁊ obe. ſolite. ⁊ honorabit̉ in eis ſacerdotale officiū: de bere. cum ex iniuncto. ver. lꝫ. lxxxxv. di. eſto.Preſtare. hic pꝫ ꝙ ēt pro ſuſtentatione rectoris nō fiet aſſignatio.¶ Sufficiētem. vide qd̓ no. xxi. q. i. c. i. de reſcrip. cum adeo. in glo. ij.z ¶ Ad obſeruationem. nō poterūt ergo tollere vel minuere portionē ꝑ epiſcopūgnatam. facit de preben. auaritie.¶ Alio. cum .ſ. rector vel vicarius ſuſtinet onera: ⁊ infra tēpus per dioceſanuꝫſtatutum aſſignatio per patronos facta non fuit.

9 ¶ Cōiuetudinibus. eōcor. vide. sͣ. e. cō. de eta. ⁊ quali. vt hi qui ad fi.ꝝ ¶ Premiſſa. in alijs gͦ nō ledūtur pͥuilegia. ſic. sͣ. ti. i. c. vlt. ver. nullo.Lures. Se ſummat tria dicens. Secūda ibi: ⁊ vt facilius. TertisE ibi: quibꝰ. quarum prima determinat no. xvi. q. vlt. pie mentis. plenius. e. q. ſi plures. ⁊. e. ti. c. i. per que patet hic reprobari opinionem: queplacere videbatur Ala.Hug. Lau. Io. Tanc.Uin. Ber. ⁊. Gof. q̄ mihi etiā placebat: ⁊ approbat̉ opi. Inno. ⁊ Hoſt.dicentiū in pͥn. c. i. ꝙ ī iure pr̄onatꝰ ſucceſſio ſit ꝑſtirpes nō ꝑ capita: cumhoc eē debeat in linea deſcendenti. inſti. de here.q̄ ab īte. defe. §. ⁊ ꝗa placuit: vt ſic plures vni ſuccedētes loco vnius habeantur. ff. de condi. ⁊ demō. cui fundꝰ. ⁊ dicebatInno. hāc eꝗtatē preferendā ſubtilitati ꝯͣrie. ff.ad. l. aquil. ita vulneratus ī fi. ff. de īſti. l. i. hisꝯcor. Rof. beneuē. in libello ſuo. e. ti. §. nūc devl. Primi ꝯͣ. Ad qd̓ inducebat Uin. ꝙ patroniveniūt ad ſucceſſionē liberti per capita non perſtirpes. inſti. de ſucceſ. l.ber. §. ſed noſtra. alias īcipit multis. facit ad hocquia ſtipulationes indiuidue non diuidunt̉ inter heredes. ff. de verbo.ob. l. ij. ⁊. l. eedem. §. cato. ⁊. l. ſtipulationes nōdiuiduntur. archi. ī pre..c. ſi plures. concordarevoluit opiniones dicēs opi. Inno. eſſe verā ī his ꝗ ex diuerſis cauſis ſūtpr̄oni: ⁊ ita ponebat Rof. vt fi vnus ex fundo: alter ex dote. Omnes enīex altero deſcendētes loco vnius habētur: quādo vero vnicus fuit pr̄onꝰtūc locū hēat opinio cōtraria: vt ſic īſpiciamus initiū. Sꝫ lꝫ hoc aliquantulū mulceat aures: cui nec vr̄ hec decre. obſtare q̄ ponit plures patronos⁊ vnū ex pluribꝰ nō vnū ſolū: tn̄ nō video rōneꝫ quare aliud ī duobꝰ pr̄onis ex diuerſa cā ꝙͣ ex eadē: vt ſi duo dederint dotē. Itē nec video quaremagis inſpiciamus ſtirpē primo gradu ꝙͣ ſecn̄do vel vlterioribꝰ. Cū igitur in hoc oēs ꝯcordent ꝙ hoc ius eſt ſimplex. ⁊ indiuiſibile. Item cōcordent ꝙ in heredes ⁊ inequalibus partibus equaliter trāſit: lꝫ forſan vt dicebat Inno. pinguior ſit vox illius qui plus hꝫ in hereditate. Itē cū omnes cōcordent eū ꝗ aliꝗd in dote poſuit ita pr̄onū eſſe ſicut eum ꝗ plus poſuit: ⁊ de oībꝰ his ſcripſi. eo. ti. c. i. Mihi placebat opinio hic reprobata:que lꝫ in ꝑte hr̄et ꝯtrariā equitatē: tamē expediens mihi videbatur eccleſijs: vt ſicut pr̄onis per capita debet̉ ius ꝓceſſionis ius alimētoruꝫ: ⁊ iusdefenſionis: ita per capita debeatur ius pn̄tationis .ſ. vt quot ſunt capitapr̄onoꝝ tot ſint ſuffragia vocū ⁊ nō plura: ad hoc facit. eo. ti. c. iij. qd̓ loꝗtur etiā de heredibus fundatoꝝ in plurali: ⁊ tn̄ dicit preficienduꝫ illuꝫ quiplurimoꝝ approbatur aſſenſu. Et nō plura dixi. vt .ſ. ſi pr̄onus ſit herescōpatroni: ſolū vnā vocem habeat: cuius ꝯͣrium innuit hec lr̄a: vt .ſ. ſi ſitde heredibꝰ trium pr̄onoꝝ: in tribus vocibꝰ ꝑtē hēat: vel ſi ſolus eſſet heres triū hēat tres voces: facit d̓ re iu. cū olim. ⁊ ex opi. h̓ approbata timeoꝙ naſcent̉ īextricabiles qōnes. Pone ꝙ. a. patronꝰ cuius heredes haberi debēt ꝓ vna voce: habuit tres filios quoꝝ primꝰ. b. noīe habuit duosfilios. ſcd̓us. c. noīe habuit qͣttuor. tertius. d. noīe habuit ſex: quo iure iſtioēs hn̄t vnā vocē: eo iure hn̄t duo filij. b. tertiā illius vocis. qͣttuor filij. c.aliā tertiā: ſex filij. d. aliā tertiā. Si gͦ ad aꝑiendū ītellectū dicēdoꝝ hāc voeē reducamꝰ ad vnū as .i. ad. xij. vncias: ⁊ faciamꝰ ꝙ q̄libet vncia ī voceſit bonon̄. groſſus: ⁊ ꝗlibet groſſus valeat duodecim bonon̄. paruos qͣlibet ſtirps hēbit qͣttuor vncias. ꝗd erit gͦ ſi vnꝰ ex duobꝰ: tres ex qͣtuor duoex ſex pn̄tant ticiū: ⁊ reliꝗ .ſ. vnꝰ ex duobus: vnus ex qͣttuor: ⁊ quattuor exſex preſentant ſeium: de numero ꝑſonarū pꝫ: de vncijs etiam pꝫ: quia preſentatores ticij habent ſex vncias ⁊ quattuor denarios: preſentatores ſeuhabēt ꝗnqꝫ vncias ⁊ octo denarios: ſed explica ſtirpe̓. Itē deſcēdendo adtertiū gradū ſi vnus ex illis duobꝰ filijs. b. habeat vnū ſolū filiū ꝗ clericꝰeſt alter octo: quoꝝ duo etiā ſūt clerici ille ſolus habebit duas vncias: ⁊ illi octo diuident alias duas: ⁊ ſic ꝗlibet ex illis octo habebit tres denarios.Item ſi ꝗlibet ex qͣttuor filijs. c. habebit filios. pͥmus quattuor: quorumvnus clericus: ſecūdus tres: quoꝝ duo clerici. tertius duos clericos: quattus vnū: qͣttuor filij primi habēt vnciā: ⁊ ſic ꝗlibꝫ tres denarios: tres filijſecundi vnciā: ⁊ ſic ꝗlibet qͣttuor denarios: duo filij tertiā vnciā aliam: ⁊ſic ꝗlibet ſex denarios ⁊ ſolus filiꝰ quarti hꝫ integrā vnciā. Itē ſi ex tertia