1 3

rio vel poſſeſſorioª ſententiasᵇ reportauit: ad agendumᶜ de nullitate ipſarum vel alicuiusᵈ ex eis nullatenus admittaturᵉ donecᶻ huiuſmodi ſentētie plenarieᵍ fuerint executioni mandate. ¶ Similiter ſi ille contra quem tres ſententie diffinitiueʰ late fuerintˡ ab īterlocutoriaul̓ grauamīe ante prolationem ipſarum vel earum alicuiusᵏ ſe appellaſſeⁱ ⁊ cauſaꝫ appellationis huiuſmodiᵐ adhuc pendereⁿ proponat: ſententiarum predictaruꝫ executionem tali pretextu nolumus īpediriº: que ad cauſas qualitercunqꝫ etiam per appellatione pendentesᵖ duximus extendenda.IDem.¶ Sententia lata contra citatū extra citantis territorium exiſtentemnulla eſt ipſo iure. h. d. Io. anAſtoralisq curaʸ ſolicitudinis nobis diuinitusˢ ſuperCcunctas chriſtianiᵗ populi nationesiniuncta nosʸ inuigilareˣ remedijsſubiectorum: ⁊ eorūdem periculisobuiare: ⁊ ſcandala remouere cōpellit. ¶ Saneʸ cum iādudum inter quondam henricum imperatoremᶻ romanum: ⁊ chariſſimum inchriſto filium noſtrum Robertuꝫſicilie regem: grauis fuiſſꝫ materiaturbationis exorta: aſſerenteᵉ deīde imperatore predicto ꝙ cum ꝗbuſdam ipſiusᶻ ſubditisᵏ rex confederationes ⁊ conſpirationesª fecerat in ipſius maieſtatis offenſaꝫ:quodqꝫ tractauerat ⁊ ordīaueratvt ciuitates quedam ſub imperij ⁊imperatoris eiuſdem obedientiaconſiſtentes contra eum ⁊ imperiūrebellarent: gēteſqꝫ ſuiipſius fulteᶜ

ſubſidio: nonnullas alias imperijciuitates ⁊ caſtra īde violenter eiectis ipſiꝰ īperatoris officialibus occupauerūt: ⁊ pro ipſo rege occupata tenebant: ac alias etiamᵈ ī vrbe ⁊alibi ī īperij: ⁊ imperatoris eiuſdeꝫcōtemptum: ⁊ ſue maieſtatis iniuriam ⁊ rei pub. detrimētū multa grauia fuerint ꝑ regē eundē ac maliciā⁊ īſtigationē ipſius tam a ſuis ſtipēdiarijs qͣꝫ a ſubditis imperatoriscōmiſſa: prehabitis ꝑ īperatoremeundem quibuſdam ꝓceſſibus cōtra eum abn̄temᵉ: tn̄ quamuis legitime iuxta īperatoris aſſertionemcitatum: ac ꝙ ſupradicta erant notoria per imperialē interlocutoriādeclarataᶠ: imperator ipſe regemaffirmans ꝓpter premiſſa ſeſe maieſtatis criminis reū eſſe: in eum ꝑemptorie vt dixit ⁊ ſufficienter citatum: ſed ꝯparere contumaciter recuſanteꝫ tanquā rebellem ꝓditorē⁊ hoſtem īperij ac reuꝫ criminis ſupradicti priuationis oīum dignitatum quocunqꝫ comprehēſarum titulo ⁊ quibus ſe intitulabat rex ipſe: auctoritatum quoqꝫ honorumꝓuinciarum terrarum bonorumiuriū ⁊ iuriſditionū tā perpetuoruꝫquam tꝑaliū: ⁊ ſi qn̄ veniret ī ſuā ⁊imperij fortiaꝫ mutilationis etiamcapitis ſententiā promulgauit: oēꝫſupplendoᵍ defectum: ſi quisʰ forſitan fuerat ex ſolēnitate iuris omiſſus in proceſſibus memoratis: premiſſa: vt aſſeruit faciens exigēti iuſticia ⁊ de imperiali etiaꝫ poteſtate.¶ Uerum qꝛ hmōi ſententia quenon eſt a diſcretione matreⁱ virtutuꝫ ſed a nouercaᵏ iuſticie voluntaria: ſcilicet iudicātis precipitatio-

¶ Poſſeſſorio. cōcor. predi. decre. j. de ſequeſtra.¶ Sententias. non dicit diffinitiuas: ſicut. jͣ. parte proxi. per quod patetIinterlocutorijs quarum facienda ſit executio locum habere quod hic dicitur: ⁊ quo iure petatur illaruꝫ executio: vide in Spe. de ſen. excōmu. §. pe.circa finem.m. de nullit ¶ Agtate. modos nullitatis etcoram quo iudice agaturde nullitate ⁊ an coramiudice appellationis dhoc agi poſſit ſcripſi poſtInnocen. ⁊ Hoſtien̄. eodem titulo. c. i. de ap. dilecto: ⁊ ſpe. eodem titulo.§. iuxta. per totum ⁊ adfi. ⁊ ibi in verſi. ſed ſi cauſa tractatur an ſententiapronunciata nulla ex prioribus actis cauſa iudiced ¶ Alicuius. ex eis: hoctur.intelligo qn̄ ſimpliciter īſecūdo ⁊ tertio iudicio cōfirmata eſt prima ſentertia: ⁊ ſi diuerſa continbat capitula vel vnum ſeparabiliter: licet in certaparte fuerit infirmata tamen quo ad illa capitulavel parte in qua vel quibus confirmata fuit: primo ⁊ ſecundo dicam hoclocum habere ⁊ in alijsnon: exemplum patet deteſtamentis rainūcius: ⁊c. rainaldus.e ¶ Admittatur. per hāclitteram videtur ꝙ etiaꝫſi non petat victor executionem: per modum tamen exceptionis repellere poterit de nullitateagenteꝫ ⁊ eſt ſimile quoplene ſcripſi de ordi. cōgni. capitulo finali vltroergo ſe offerat exrcutioni ⁊ ſententijs pareat ſi d̓nullitate vult agere: concor. de ordi. cogni. cuꝫ dilectus.¶ ¶ Donec. facta ergo executione poterit agere: etſi obit in cauſa nullitatis obtinebit etiam reuocationem executiofacit de reſti. in integ. ſuſcitata. C. de preci. imoffer. autentica. que ſupplicatio.ẜ ¶ Plenarie. cōcor. de reſti. ſpo. c. fi. ⁊ patet per hoc verbum ꝙ nō factaexecutione etiam minime partis eius quod ꝓnunciatū fuit īpediet̉ agens.ſi. iij. q. j. reintegranda.¶ Diffinitiue. hoc nō expreſſit. sͣ. ꝓxi. rn̄.i ¶ Fuerint. ſūccivt. sͣ. dixi. qꝛ victus a pͥma ⁊ a ſecūda ſnīa appellauſt: a tertia vero non potuit appellare: de appel. ſua nobis.k ¶ Aliius. maxime in vltima. hoc ꝓcedit: cum .ſ. dico me appellaſſe agrauaillato per iudicem ſecūde appellationis: quā appellatiōe pēdēte confiiuit ipſe iudex primam ⁊ ſcd̓am ſnīam: hoc dico: qꝛ ſi a grauamine illato per iudicem prime appellationis appello: ⁊ iſte poſtea fert diſam: ſi ab illa non appello: non erit dare tertiam diffinitiuam: mulnus ſi appellarem a grauamine iudicis cauſe principalis: ſi v̓o appellauero ab illa ſnīa: ⁊ vtranqꝫ appellationem ꝓſequor. tunc ꝓcedere poſſet caſus iſte: facit cle. sͣ. de do. ⁊ cōtu. ſi autem.l ¶ Appellaſſe. ꝓponat quod eſt. jͣ.in ¶ Huiuſmodi. emiſſe. ante ſnīam ab īterlocutoria: ⁊ grauamine: cuiꝰſtio ſtudioſe differtur: vt videatur finis cauſe pͥncipalis.¶ ¶ Pendere. alias appellaſſe nō iuuaret illū: ſi deſerta vel contra eum finita eſſet illius appellationis cā. Sed quid ſi dicat ſe ſic appellaſſe ⁊ cāmſppellationis finitā ꝓ ſe .ſ. qꝛ ꝓnunciatū fuit bene appellatuꝫ. Dico ēt qd̓tunc non impeditur executio per rn̄. sͣ. ꝓxi. allegat enim nullitatem quiaper id conat iudicem a quo fuit appellatum diffinitiuam ferre nō potuiſſe. ſed ſi aduerſarius ab illaunciatiōe a qua pronunciatum fuit bene

De ſententia ⁊ re iudicata.1 3appellatum: infra tpͥs debituꝫ appellaſſet: tūc adaptaretur hec littera: qꝛ adhuc illius appellationis cauſa penderet.¶ Impediri. lꝫ ergo ex pendentia illius appellationis dubitetur an ſaltem vltīaſnīa tenuerit vult tn̄ ꝙ fiat executio ſaluo iure retractationis tam ſnīe ꝙ executionis ſi iudicet̉ bene appellatum: ⁊ dixi. sͣ. ꝓxi. rn̄. non enim impedit hec littera appellatiōis illius proſecutionemdūmodo ipſius fatalia non ſintlapſa.p ¶ Pendentes. vide. sͣ. e. cō.de iudi. diſpendioſam. in fi.Aſtoralis. tres p̄tes prīcipales habet hec conſtitutio .ſ. exordium. narrationem ⁊concluſionem. Prima pōit eordium breue. Secunda ibi: ſane narrās cauſas ⁊ effectū cuiuſdam ſnīe late per quondam imperatorem henricum in regemRobertum cū ſuppletiōe defectuū on̄dit nullitatē illius cauſe tā ex ipſiꝰ cauſis alijs inſertisin illa ꝙͣ ex perſonis a quo ⁊ inquem ſnīa lata fuit. Tertia ibivt igitur. ꝯcludendo declarat illam ſnīam irritam: ⁊ illam ēt irritandam quatenus de facto ꝓceſſit. ſecūda ſubdiuiditur: qꝛ pͥmo narrat ſnīe cauſas defectuꝫ⁊ ſuppletionē: vt dixi: ſecundaibi verum: ſubijcit illam examini: ⁊ dicit quare. tertia ibi notoriū īprobat citationeꝫ ⁊ ꝓceſſuꝫex metu citati rōe aſtātiū īperatori: ⁊ rōe loci. quarta ibi: vt illud illam improbat rōne loci inquo ⁊ de quo citatio facta fuit:quinta ibi: deniqꝫ ꝯcludendo ꝯͣſnīaꝫ prius ſoluit duplex obſtaculum: quo dici poſſet regeꝫ vaſſalum imperij ⁊ imperium deliquiſſe. ſexta ibi rurſus oſtenditdiuerſis modis in illa ſententiaimperatorem ſue poteſtatis terminos exceſſiſſe. ſeptima ibi ceteruꝫ. ſoluit ſuppletionem defectuuꝫ quā ī ſnīa fecit imꝑator.¶ Cura hic incipit ꝯſtructum.⁊ tale vel ſimile puto ꝙ erat exordium deciſum. de decreta. paſtoralis: in compi. greg. ſub diuerſis titulis collocata vt dixi..sͣ. de reſcriptis paſtoralis ī pͥncipio.g ¶ Diuinitus. per verſi. illudpaſce oues meas. Ioan. vlt. deelec. ſignificaſti: d̓ ma. ⁊ obedi.ſolite.t ¶ Chriſtiani. de homi. pro humani. lib. vi. ⁊ facit. extraua. boni. vnam ſanctam: ⁊ facit. hec littera ad id qd̓ dixi. sͣ. de teſti. c. i. ſcilicet ꝙ regulariter iudeos non compeſcit eccleſia.v ¶ Nos compellit. quod eſt. jͣ.¶ Inuigilare. ponitur hic ī ꝓ valde: ſicut de fideiuſ. c. j. de quo vide ī ſpecu. d̓ diſpū. ⁊ alle. §. poſt hec. ver. illis: ibi īponitur: ⁊ huic exordio ꝯcor. proe. ſexti. d̓ of.dele. officij. eo. lib.¶ Sane narratio.z ¶ Imperatorem. īcohauerat enim diſcordia eo nōdum coronato. sͣ. ea. cōpi. de⁊ ¶ Aſſerente. forte veraciter. qd̓ tn̄ ſnīa nō iuſtificat: vt ſeꝗtur ī. §. rurſus.de iure iur. c. j. poſt prin.Ipſius. īperatoris vel regis: primum placet.ꝝ ¶ Subditis. idē ſi cū nō ſubditis ⁊ vl̓ hoſtibus. C. ad. l. iul. maie. ſi ꝗs. cāonizata. vj. q. j.a ¶ Cōſpirationes. vide qd̓ ſcripſi de iudi. exhibita.b ¶ Et ordinauerat. rex romanorum Robertus.c ¶ Fulte .i. munite. firmate vel adiute. d ¶ Etiā. in vrbe romana .ſ.¶ Abn̄teꝫ. an ſuꝑ crīe ꝯͣ abn̄teꝫ ſnīa ferri poſſit no. de do. ⁊ ꝯtu. veritatis.¶ Declarata. vtile ꝯſiliū ē notorijs ſic interloqui: ⁊ facit ad no. de iureiur. ad noſtram. iij. sͣ. de offi. dele. c. i. lib. vj.Supplēdo. de effectu huiꝰ clauſule videas ī ſpe. ti. ij. §. nūc oſtēdēdū. v̓. xviij.Si quis .ſ. defectus.i ¶ Matre .i. q. v. preſentium: de offi. cuſto. c. j.¶ Nouerca. ſicut ſe habet nouerca ad priuignos: que ſeuire ſolet in illos: ſic ſehabet ad iuſticiam voluntas precipitis iudicis: hoc intendit. Inde dixit quidaꝫgaudet in afflictos ſeuire nouerca poteſtas: ſicut etiam dicit canon ꝙ negligen-

egligeE iij