Liber

tiuaª ſententia ſuꝑ beneficioᵇ apudſedem apoſtolicam dūtaxatᶜ in petitorio vel poſſeſſorioᵇ promulgataᵉ: beneficiumᶠ ipſum etiam ſiᵍ dignitas vel ꝑſonatus exiſtat: ⁊ curam habeat animarum: a poſſeſſione huiuſmodi dum tamē triennioᵖ pacifice anteaⁱ ab eo poſſeſſumnō fuerit per loci ordinariuꝫᵏ apudaliquam perſonam idoneāⁱ ſequeſtretur: qui plenam de ipſo: ⁊ debitam curam gerens: id quod defructibus ipſius debitis eiuſdē ſupportatis oneribusᵐ ſupereſſe contigerit: illi reſtituatⁿ qui finalemᵈ incauſa victoriam obtinebitᵖ. Siquisq autem ſequeſtrationeꝫ huiuſmodi impedire: vel fructus ſequeſtratosᵛ quoquomodo preſumpſerit occupareʳ: excommunicationis incurrat ſentētiam ipſo factoᵍ:a qua ipſi impedimēto prius amoto: ⁊ occupatis per eum fructibusreſtitutisᵛ nullatenusˣ abſoluatur.Et nihilominusʸ ſi de litigātibusfueritᶻ a iure: ſi quod in huiuſmo-

di beneficio: vel ad ipſumᵉ forſitācompetebat eidē: hoc ipſo ſe nouerit cecidiſſeꝰ. ¶ Premiſſis nedumcirca futura: ſed etiam circa per appellationem pendētiaᵏ negocia obſeruandis. Nō obſtanteª ſi cōtraprefatam ſententiaꝫ d̓ nullitate forſanopponatur.Rubrica De propationibuC Lemens. v̓. in cōci. vien̄.¶ Uerba litterarum apoſtolicarūquibus papa proprium factū narrat: plene ꝓbant ſi ſuꝑ illis gratiavelpape fandat̉. Ioā. an.Itteris noſtrisᵇ quibusnos dignitates quaſlibet ſeu beneficia collaAtioni noſtre vel ſedi apoſtoliceᶜ reſeruaſſeᵈ: aut reſignationem beneficij alicuius recepiſſe velrecipiendi poteſtatem alij commiſiſſeᵉ vel aliquem excommunicaſſeſeu ſuſpendiſſe: ſeu aliquem capellanum noſtrum: vel familiaremfuiſſe: vel aliaᶠ ſimilia ſuper quibus gratia vel intentioᵍ noſtra

a ¶ Diffinitiua: in interlocutoria ergo nō habet locū hec conſtitutio. Eſt auteminterlocutoria que inter principium ⁊ finem cauſe fertur ſuꝑ his que incidunt velemergunt. Diffinitiua vero principaleꝫ queſtionem diffinit: de quo ſatis ī ſpe. d̓ſen. prola. in pͥma col.b ¶ Super beneficio: eccleſiaico. cōcor. sͣ. ea. compil. de iudi. c. ij. ſi ergo inter petitorem beneficij ⁊ poſſeſſoremeſſet queſtio alia perſalis velrealis: ⁊ feratur diffinitiua propetitore: nō erit locus cōſtitutioni.c ¶ Dūtaxat: ſi. sͣ. ea. cōpil. dereſcriptis auditor. ⁊ fuit h̓ prudenter ſic temperatum. abſurdum enim fuiſſet per ſingulasſententias ordinariorum vl̓ delegatorum poſſeſſores poſſeſſione priuari.d ¶ Poſſeſſorio: hic patet ꝙ etiam ſuper poſſeſſorio fertur ſententia diffinitiua. concor. de iudi. c. vlt.e ¶ Promulgata: per auditores curie: a quorum ſententijsappellatur puto: ⁊ decreta. procedere ſiue principalis ſententiaferatur in curia: ſiue ſuper ſententia lata per ordinariuꝫ aquafuit appellatum ad curiam diſfinitiua ſententia feratur ibideꝫdummodo pro petitore contraoffeſſorem: vt dixi.f ¶ Beneficium: Nota ꝙ nonfructus tantum: īmo etiam beneficium ſequeſtratur: h̓ ſunt diuerſa ⁊ eſt ſimile quod notaturde preben. ſi tibi conceſſo. libreſexto. in gloſa. ij. iura ergo beneficij ⁊ beneficiati exercebit ſequeſter qui poſſidet: ſuper quovide quod nota. ⁊ ſcripſi de iudi. examinata.g ¶ Etiam ſi: prudenter fuit hoc additum ad tollendas cauillationes dicentiumꝙ in materia ſequeſtrationis odioſa appellatio beneficij non comprehendit infraſcripta: de preben. c. vlt. e. ti. cum in illis. libro ſexto.h ¶ Triennio. pacifice. ſi. C. de fideicom. l. i. iſta duo requirūtur ne fiat ſequeſtratio: ꝙ triennio ſit poſſeſſum: ⁊ ꝙ pacifice: de his ergo preiudicialibus bene poterit poſſeſſor excipere ⁊ probare: nec puto ſufficere annum tertiū īcohatū: vel ꝓ maiori parte illius tertij anni illum poſſediſſe: requiritur enim triennium conſumatum. ſi. de relega. ad noſtram.i ¶ Antea: ideſt ante litem motam: que tunc eſt finita per vnā ſnīaꝫ: poſt litē eniꝫmotā non poſſidetur pacifice: quod requirit hec conſtitutio: ⁊ ꝑ hoc patet inutiliter de illo q̄ri: qui tꝑe ſententie non poſſideret triennio. quod tamen trienniū ē cōpletum tꝑe quo petitur ſequeſtratio.k ¶ Loci ordinarium. non diſtinguit an ad illum ſpectet inſtitutio necne: ⁊ ceteraſi. de vſur. quāquā. libro ſexto. ⁊ quod ibi notatur. quandoqꝫ tamen per ordinarium comprehenditur inſtituens ⁊ deſtituens: ⁊ de off. ordina. c. iij. ī principiolibro ſexto. ⁊ sͣ. titulo proximo. c. primo. Et nota caſum in quo de cauſa deuoluta ad curiam ſe inferior intromittit: ad idem de appella. cum teneamur: ⁊ qd̓ ibidixi poſt Hoſtien̄.l ¶ Idoneam: equum eſſet hanc ſequeſtrationē fieri exiſtenti in ordine quem reꝗrit bn̄ficiuꝫ: de elec. nemo d̓inceps. ⁊. c. cū ex eo. libro. vj. de regula. bn̄ficiū. e. li.ad hoc littera que ſequitur.m ¶ Oneribus: cōcor. de offi. ordi. p̄ſenti. §. porro. li. vj.n¶ Reſtituac: cū ſequeſter habet limitatam poteſtatem: ſcilicet de reſtituēdis fructibus qui ad onera ſuperſunt: dico ꝙ illos non poſſet in emptionem prediorumpro beneficio vel alias in vtilitatem beneficij conuertere: quod poſſet vbi non eſſet talis limitatio: vt in predicta decretali preſenti. de officio Archidiaco. cuꝫ nosin fine.o ¶ Finalem: per pronunciationem papalem vel factam de ipſius ſpeciali mandato: facit de ver. fig. cōſtitutionem. ij. rn̄. lib. vj. vel per ſecundam ſenientiaꝫ aqua non eſt appellatum: vl̓ per tertiam licet ſit appellatū: de appellati. directe. ⁊.c. ſua nobis. quod dic: vt. jͣ. de reg. iu. c. j.p ¶ Obtinebit: hoc proprium eſt ſequeſtri: quod res ſequeſtrata reſtituatur victori.q ¶ Si quis. pars vel alius ⁊ includit epiſcopus: non ob. de ſenten. excōmuni. qꝛpericuloſum. libro. vj. qꝛ non loquitur hic de īterdicto vel ſuſpenſione: ſꝫ de excōmunicatione.r ¶ Occupare: in mala parte ponitur: quandoqꝫ in bona. de hoc de elec. in generali. pͥmo rn̄ſo. libro. vjg ¶ Ipſo facto: alios caſus quibus ipſo facto per has cle. quis excommunicationēincurrit no. ⁊ vide. jͣ. de ſen. excō. c. i.t ¶ Fructibus: vel ipſorum eſtimationem ſi fructus non extant: facit de tranſa-

ctio. veniens. in fine.v ¶ Reſtitutis: nō ſufficit ergo cautio de reſtituendo: ⁊ cōcor. qd̓ nota. deele. qꝛ ſepe. de īmu. ec. quoniam. in fine. lib. vi.x ¶ Nullatenus: abſoluatur per ordinarium qui alias his occurrentibus abſoluere poterit: de ſententia excommunicationis. nuper. ⁊ per iſtudnegatiuum verbum videtur ꝙ abſolutio contra hec facta non teneatcui cōcordat infra de ſepulturis. dudum. ⁊ d̓ hereticis capitulum ſecundū. in fine. ⁊ capitulum..iij. poſt principium: depe. capitulo primo. Ircontrarium videtur: cū h̓forma ſit a iure data nonab homine: facit qd̓ ſcripſi poſt Goffredum. dereſtitutione ſpoliatoruꝫcapitulo vltimo. in principio. ad ideꝫ facit de ſententia excommunicatiōi.venerabilibus. §. vbi aūtlibro ſexto. vide quod dicam. jͣ. de iurepatronatus capitulo primo poſty ¶ Nihilominus .i. nonprincipium.eo minus ꝙ excōmunicatus eſt:: ⁊ ſic imponitur duplex pēa. quod dicvt nota. de iudi. at ſi clerici.z ¶ Fuerit: ille impedienſvel fructus occupans.⁊ ¶ Uel ad ipſum: hec enīſunt diuerſa habere iusin re: vel ad rem: vt ſatispatet de conceſſione prebende capitulo vltimo.libro ſexto.ꝯ ¶ Cecidiſſe: ſi. de preben. eum qui. ij. reſponſo. libro. vj. Probabiliterdubitatur an ordinarius ipſe pronunciare vel declarare poſſit ipſuꝫ impedientem vel occupantem cecidiſſe a iure ſuo: mouet dubium: quia cauſa ēin curia: vnde non videtur plus poſſe ordinarius quam permittat iſta cōſtitutio: ⁊ hoc non eſt de premiſſis. Ad contrarium mouet ꝙ occupatiovel impedimentum fuit infra ſuam dioceſim: ⁊ ſic poterit penam iuris ꝓdelicto declarare: precipue cum hec non ſit neceſſaria priuatio: ſed ſufficitdeclaratio.x ¶ Pendentia: concordā. sͣ. de iudi. diſpendioſam. in fine. ⁊ vide quodibi notatur.a ¶ Nō obſtāte: multum expediens fuit finis iſte: alias ad impediendamſequeſtrationem quilibet de facto oppoſuiſſet nullitateꝫ ſententie ⁊ allegaſſet pro ſe ꝙ ſententia nulla non meretur habere nomen ſententie: de re iu.c. finali. libro ſexto. ff. de re iu. l. iiij. §. cōdēnatum. cū ſuis cōcor. ff. d̓ teſtamen. tur. l. iij. ⁊ de bo. poſ. contra tabu. l. nō putauit. §. ij. ſunt aptē multi modi nullitatis: quos no. de re iudi. c. j. vbi de hoc ⁊ remiſi ad ſpe. d̓ ſentē. prola. §. iuſta. puto tn̄ ꝙ licet alia nullitaſ non poſſit opponi: illa tn̄ opponi poterit per quam negetur iuriſditio: oportet enī ꝙ cōſtet de ſententiavt hic dicetur: ⁊ per cōſequens de iuriſditione auditoris qui tulit iā ſententiam: bene facit. ff. de pe. l. ij. ī fi. ⁊ qd̓ no. de off. deleg. cuꝫ in iure. ex quotamen de iuriſditione ⁊ pronunciatione cōſtat alia nullitas allegata ſequeſtrationem nō impedit: facit de teſtibus veniēs. ij. de ſpon. c. vno. li. vj. C.de edic. di. adri. tol. l. fi.Itteris. Primo ponit dubiuꝫ. Secūdo illud extēdit.Secūda ibi: Uolentes. Imola. Inducebat̉ dubiū d̓cr.ſi papa. sͣ. d̓ pͥuileg. li. vj. vt. jͣ. dicam.Noſtris: de litteris enī inferiorū dubitabat̉ an fideꝫAIfaciāt ēt quo ad aſſertiua: d̓ quo ſatꝭ no. ⁊ ſcripſi. sͣ. e. pͦceſſionē. c ¶ Se. apl̓ice: qūo hec ſūt diuerſa pꝫ de reſcrip. ſi gr̄oſe. li. vi.d ¶ Reſeruaſſe: narramus qd̓ eſt. jͣ. Has reſeruationes faciunt etiam legati: cū moderatione tamē que habetur. d̓ of. leg. c. iij. ⁊. iiij. li. vi. ſꝫ ī hocdifferunt: qꝛ de legati reſeruatione non ſufficeret fieri fideꝫ per ipſius v̓banegatiua: de teſti. cum a nobis: ſalua conſuetudīe curie de qͣ ibi ſcripſi: ⁊ d̓fide īſtru. ꝙ ſuper hoc.e ¶ Cōmiſiſſe: hec pn̄t facere īferiores: nō tn̄ poſſent cōcedere facultateꝫ recipiēdi renunciationē ⁊ ꝯferendi: qd̓ dic vt de of. leg. c. pe. ij. rn̄. lib. vi.f ¶ Alia ſimilia: vt qꝛ cōfert bn̄ficium quod narrat vacare ꝑ pͥuationē quāfecit de ticio: vel ſcribit ordinario ꝙ nullā iuriſditionē exerceat in ꝑſonas vl̓loca que narrat ſe exemiſſe.g ¶ Intentio: lꝫ ergo littera nō ſit gratioſa: ſufficit ⁊ ꝙ ſuper illis narratis intentio pape fundetur. vt qꝛ mādat contumacē citari moneri priuari