PrimusDe eta. ⁊ quali. ⁊ o

o

¶ Eadēª quoqꝫ auctoritateᵇ dioceſani ſuffulti nullo modo ꝑmittantꝙ eideꝫ prelati prioratus eccleſiasadmīſtrationes aūt bn̄ficia huiuſmodi applicētᶜ mēſis ſuis pēſioneſueᵇ nouasᶜ eis imponantᶠ aut veteres augeāt: ſiue que ipſis de nouoimpoſite ſūt ſine auctoritate ſoluāturᵍ. ¶ Premiſſaʰ vero que deprioratibꝰ eccleſijs adminiſtrationibus ⁊ beneficijs ītelligimus quenon ſunt de menſaⁱ prelatorum ipſoruꝫ: ſed ſpeciales priores ſeu adminiſtratores ſeu rectores conſueuerūt habere: licet priores ſeu adminiſtratores huiuſmōi libere poſſunt ad clauſtrum cum oportueritᶠreuocariˡ. ¶ In ꝗbusᵐ etiam cōſtitutioneꝫⁿ bonifacij pape octaui pͥdeceſſoris noſtri bona beneficiorūvacantium occupari a prelatis uelalijs ꝓhibentem. ac nihiloninus īprioratibus huiuſmodi ⁊ eccleſijsillud bonifa. eiuſdem ſtatutumº qd̓religioſum quēcūqꝫ pluribus preeſſe prohibet prioratibus aūt eccleſijs curamᵖ animarum habentibꝰetiam ſi cura ipſa non per eum ſedper aliumq habeat exerceri: locumſibi cenſuimus vendicare: lꝫ etiameiſdem prioratibus cura nō immineat ſupradicta.Rubrica De etate ⁊ qualitate ⁊ ordine preficiendorum.CLemens. v. in ꝯcilio vienenſi.

¶ Dioceſani ẜuare debēt ⁊ a ſuisſubditis ſeruari facere iura loquentia de qualitate perſonarum preſiciendarum eccleſijs. Io. an.Um eccleſie ꝗbus preficiuntur perſone minusidonee ſcientiaʸ moribꝰvel etateᵍ: grauia propter hoc vt docetᵗ experientia nonnunquā perferant in ſpiritualibus⁊ tꝑalibus detrimēta. ¶ Nos volentes per locorū dioceſanos: quibus rōneʸ officij hoc cōpetit precipueˣ ſuꝑ hoc diligētius precaueri:eis diſtricte iniūgimꝰ: vt ipſi ſtatuta canonicaʸ que ſuper preficiēdisperſonis ī huiuſmodi eccleſijs hactenus emanarunt: diligētius perſeipſos obſeruent: ⁊ faciant a ſuisſubditisᶻ inuiolabiliter obſeruari:ſi diuinaꝫᶜ offenſaꝫ ⁊ ſedis apoſtolice debitā vitare voluerint vltionemꝰ.Dem.¶ In capitulo cathedralis eccleſie vel collegiate nomē nō hꝫ ꝗ nōeſt ſubdiaconus habens beneficiūcui annexus ē ordo poſt annuꝫ niſiprius impedimento ceſſante ꝓmoueatur ad illum in capitulo vocemnon habet donec fuerit ordinatus⁊ interim perdit diſtributioneꝫ dimidiam. Io. anThi ꝗ diuīs ī cathedralibusvl̓ collegiatis ſecl̓aribꝰ vel regularibusˣ eccleſijs ſunt mācipati

patur qui neglexit: quā vide in mercuria. ſub hoc ti. ⁊ ē poſita ſub regulag eum. Itē bene facit ad id qd̓ ſcripſi. sͣ. de elec. c. publicato. in vlti qōne.¶ Eadem: iſte. §.ns determinat no. per Inno. ⁊ Hoſti. de preben. in lateran̄. dealis.y ¶ Auctoritate .ſ. apoſtca etiam in exemptis.Applicēt: vide qd̓ dicā. jͣ. de ſta. re. ne ī agro.§. ad hoc. vbi pꝫ ꝙ liceteſſet caſus vniendi ꝑ ordinarios fieri debet.¶¶ Penſioneſue. de pͥben. auaritie. de cenſi. ꝓhibemus.e ¶ Nouas. q̄ dicanturnoue no. de cenſi. ſignificauit.¶ ¶ Imponāt. auctoritate ſua: alias ex cā poſſentnoue pēſiones īponi: vl̓antiq̄ augeri ꝑ ep̄m: dehoc decenſi. ꝓhibemꝰ.qd̓ qūo intelligāt Inno.Moſtien̄. ibi dixi ſuper¶ Soluant. cōcor. p.decr. ſignificauit de cēſi.⁊ de iureiu. tua nos .i.b ¶ Premiſſa .ſ. q̄ dictaſunt. sͣ. in. i. ⁊. ij.i ¶ De mēſa. illaitelligerēt̉ vacare: ⁊ ſicillis nō hēbit locū ꝙcit̉ de negētia ſida: vt ꝓbatur. jͣ. d̓ exceſ.p̓la. ſequēs. v̓. ꝗdā etiā.Itē nec hēbit locū qd̓ dr̄de pēſiōe īponēda vel d̓augēda. cuꝫ totū ſit abbatis. ⁊ abbates fructustaliū pn̄t vēdere ⁊ locarevt ī pre. v̓. ꝗdā. ⁊ fac̄ qd̓no. Inno. de ſta. reg. c..ij. ver. prioratus.k ¶ Cū oportuerit. idemver. de ſtatu mo. cuꝫ admonaſteriū. v̓. tales vide qd̓ ibi dixi: ⁊ qui cle.vel vo. inſinuāte. ſuperlo. tertia.l ¶ Reuocari: ⁊ ī talibꝰ clauſtralibꝰ hꝫ locū qd̓ dr̄ eos n̄ debere ſtare ſolosvt patebit. jͣ. d̓ ſta. reg. ne ī agro. §. ad hoc. Sꝫ aduerte: qꝛ nō videbat̉ ꝙin talibꝰliētiarijs locū hēret ꝯcil. lateran̄. deriſoriū .n. ē dicere ꝙ ep̄shodie cōferat monacho pͥoratū: ⁊ abbas cuius negligentiā ſuppleuit ep̄stras reuocet illū. Nec dicas ꝙ ſic īſtitutū ꝑ ep̄m ſupplētē abbas reuocarenō poſſit: qꝛ nec plus nec aliter ꝯfert ſupplēs ꝙͣ negligens: vt ꝓbat̉. sͣ. i.rn̄ſo. Itē ẜm illud aꝑta eſſet via ad ꝑpetuādū clauſtrales: qd̓ tn̄ etiā papanō facit. sͣ. de ꝯfir. vti. vel īuti. ad nr̄am: ⁊. c. preterea. Volens .n. abbaspficere nepotē vel ſibi charuꝫ: ꝑmitteret labi tp̄s: ⁊ ille demū ꝑ ep̄m inſtitutus eēt ꝑpetuus: ⁊ tali fraudi claudēda eſt via. de diuor. ꝙͣto. in fi. ⁊ ꝑhāc cāiiter olim he ſuppletiōes nō fiebāt: ſꝫ ſatis eſt ꝙ ſatiſfiat iuri ieo ꝙ ſuppletur qd̓ abbas facere neglexit. Nec pōt negari ꝗn hoc ſit vtile.ſaltē enim erubeſcēt abbates de negligētia notari. ⁊ ſcias ꝑ hāc decre. hodie teneri: ꝙ manualia q̄ nō ſunt de mēſa: ⁊ tꝑales prioratus: vacant permortē vel remotionē eoꝝ ꝗ p̄ſidēt illis. Unde ⁊ hodie papa ꝗ recipit fructus vacantiū recipit fructus taliū: nec reſiſti pōt ꝑ hanc litterā ⁊ ꝑ ſequentem: ⁊ tendit hoc ad noxā: qꝛ ſuꝑiores locoꝝ manualiū tales occupatiōesfructuum timentes: dimittūt in talibꝰ prioratibus illos quos alias remouerent: ⁊ quos remouere forſitan expediret: ⁊ ſic inducit hoc qͣſi qͣndam ꝑpetuationē clauſtraliū. Et ob hāc cām ſi aſſiſterem pape: ꝯſulerē declarari vel ſtatui: ꝙ cū ſibi reſeruat vel alteri ꝯcedit fructus vacantium in vrbepuicia vel dioceſi: ꝙ nō īcluderent̉ māualia: ſed quādiu duraret gratiaft. vel alia quota: de qua videret̉ ſtatuēdū fructuū ipſoꝝ manualium ſolueret priuilegiato ſingulis annis. ⁊ ſic nō īpediret̉ clauſtraliū priorū correctio ⁊ remotio nec in illis priuilegiatus fruſtraret̉ priuilegio.m ¶ In quibus: prioratibus adniſtrationibus ⁊ eccleſijs manualibusque non ſunt de menſa.ſi ¶ Conſtitutioneꝫ: de offi. or. preſenti. li. vi. ⁊ determinat qd̓ ibi prolixenō. Archi. ⁊ reprobat quod ibi no. Io. mo. qui dicebat prioratus cōmenuaticios proprie nō vacare: ⁊ iō in illis decre. illam locum nō habere. Sꝫn intellexit de his que ſunt de menſa tunc vera.y ¶ Statutū. de preben. cū ſingula. li. vi. ⁊ approbat hic duas opinionesmeas ibi no. in. i. rn̄ſo. in. iiij. ⁊ vlti. glo. Prima .ſ. ꝙ decre. illa locum

hēret etiam in prioratibus manualibus. Scd̓a ꝙ locū hēret etiā in non curatis.In ſcd̓a ꝯcordabat archi. In prima reſiſtebat: ꝓbans ꝑ id qd̓ habet̉ ibi. In ſcd̓otn̄ dat̉ illis optio. Dicebat enim bonifacium ꝯſultū ſic rn̄diſſe: ſed cū vltimo legi ſextū qd̓ inducit archi. pro ſe reuoꝯͣ eū. Certū eſt .n. ꝙ in perpetuis nondaret̉ optio: ēt ante illā decre. ꝑ decre. de īulta. ergo d̓ tꝑalibꝰ debebāt ītelligi.p ¶ Curā. hoc īducebat dubian̄ determinaret etiā v̓bū prioratibus ⁊ hoc decidit in fine.q ¶ Alium. puta ſeculareꝫ preſbyterum: vt in dicta decre. cūſingula in prin. de ſta. mo. nein agro. §. ceterum.Lſa rōne excitat officiū dioUm eccleſie. Premiſceſanorum circa obſeruantiamcanonū loquētiū de ꝓmouēdisad beneficia ibi: Nos volētes.Imola. Et neſcio ſi aliquē fructum īducet hec ꝯſtō. Sed hocſcio ꝙ innouata ſine penarumadiectionibꝰ raro ꝓficiūt. videſub rubri. sͣ. de magiſ. ⁊ pōt exponi eccleſie .i. eccleſiaſtica miniſteria de elec. cuꝫ in cūctis. inprin. de ꝗbus etiā pōt intelligilꝫ ſolū de regimine eccleſiaꝝ videatur hic loqui: nil enī ītereſtcum nil nouū inducat.r ¶ Sciētia. qͣlis ſcīa reꝗͥrat̉ inep̄o ⁊ in alijs miniſtris: ⁊ q̄ ſiteminēs ⁊ qͥ cōpetēs. ⁊ ꝗd de parū ſciente an poſſit ꝓmoueri: ⁊an peccet recipiendo officiuꝫ adqd̓ ſciētia ſua nō ſufficit: ſcripſipoſt Inno. ⁊ Hoſti. ⁊ Cōpo.de elec. cum in cūctis. ſuꝑ ver.ſcientia.s ¶ Etate. de ordine nihil dixit. ſicut nec dec. eā te. sͣ. eo. Etvide qd̓ no. de p̓ben. ſi ꝓ pauperibus. li. vi. in glo. ij.t ¶ Docet: ⁊ facit. sͣ. de elec. qͣꝫſit in pͥn. li. vi. vbi de hoc.v ¶ Rōne officij. excitat gͦ ipſorū offm̄ nō ꝯſtituit illos d̓legatos. sͣ. d̓ offi. ordi. licet: ⁊. c. pe.x ¶ Precipue. duplex pūctatō.y ¶ Canonica. sͣ. e. per totū. deelec. cum in cunctis. ⁊. c. nihil.de preben. graue. cum ſi.¶ Subditis: non ſufficit prelato ꝙ ſit bonus in ſe: niſi etiam ſit ꝙͣtum eſt in ſebonus in ſubditis: de ſimo. licet in prin. cū concor.⁊ ¶ Diuinam offenſam: ꝯcor. huic fini de elec. vbi periculū. §. qui aūt. ⁊. c. perpetue: ⁊. c. cōmiſſa. in fi. li. vi. ⁊. jͣ. de cen. ad noſtrā. in fi.9 ¶ Ultionem: ſpecialiter circa hoc ſtatutū. de generali vide quod no. de tre. ⁊pa. c. i. de cele. miſ. dolentes de elec. generali li. vi.i qui. Primo declarat nō exiſtētē ī ſacris nō hr̄e vocē ī capl̓o cathedralis eccleſie vel collegiate. Scd̓o idē dicit de habēte bn̄ficiū cui ānexus ſitordo niſi ad aliū ꝓmoueat̉ ceſſante īpedimēto infra ānū: qꝛ illo elapſo tūc nō hꝫvocē ī capl̓o ⁊ ei ſubtrahit̉ pars dimidia diſtributionū. Scd̓a ibi: illi v̓o. Imolacām dedit ꝯſtōni qd̓ no. Hoſti. de p̓bē. extirpāde. §. ꝗ v̓o. vbi dicit eē equū ꝙ ſicut minor ſubdiacono nō eligit̉ ī ep̄m: ita nec eligat: vt bn̄ ꝯueniāt electus ⁊ eligentes dicēs ibi ꝑ ꝯſtōnes legatoꝝ ī ꝓuīcia ꝓuīcie hoc eē ſtatutū: ꝙ nō exiſtētesī ſacris nō hēant vocē: talē aūt ꝯſtōnē facere pn̄t nedū legati ſꝫ etiā ep̄i: vt ſcripſipoſt euꝫ: de of. archipͥſ. c. fi. vn̄ ꝯſtat ꝙ multi ep̄i tales ꝯſtōnes hēant. no. etiamipſe Ho. eo. ti. de of. archipͥſ. c. ij. ꝙ ſicut inter cardinales nullus eſt qn ſit ſaltēdiaconus: ita ⁊ īter canonicos nullus deberet eē ꝗn eēt ſubdiaconus: ar. sͣ. eo. q̄ris. de ꝯſe. di. ij. ep̄s ſacrificans: ⁊. c. iubemus. facit quod dicit canon illicitū eſſeeum qui nō ſit in ordine eccleſiaſticis miſceri tractatibꝰ. xcvi. di. ſatis euidenter.tales enim retrocedere poſſunt a ſtatu clericali. de elec. cum ex eo. li. vi.¶ Regularibus: ſi ergo in eccleſijs regularibus nō conſtitutus in ſacris vocēnō habet ergo nec in numero computatur de facto nō de fictiōe: vt no. in cle. sͣ.de elec. quod circa. in fi. pe. glo.¶ Mācipati. q. nūcupati electi vl̓ deputati: qꝛ mācipare ē ẜuire vl̓ ī ẜuitiū vl̓ īptātē reducere. iō vtit̉ hoc v̓bo. qd̓ etiā habet̉. xxviij. di. de his in pͥn. i. q. iij. ſaluator. vltra mediū. ī his ergo ꝗ nō ſunt deputati ad diuīa officia qͣles ſūt ꝯuerſivel ꝓfeſſi laici p̄cipue ī eccleſijs regularibꝰ nihil puto mutatū ꝑ hac ꝯſtōneꝫ: ⁊ ſicſaluū manet qd̓ no. de elec. ex eo ꝙ li. vi. ī fi. ⁊ ita ẜuat̉. al̓s ſequeret̉ ꝙ ꝑ hāc ꝯſtitutionē moniales n̄ hērēt vocē ī ſuis capl̓is: q̄ ꝑꝑ ſexꝰ fragilitatē n̄ ſūt capaces ordinū de hoc. xxvij. q. i. diaconiſſam. hac eadē rōne videret̉ ꝙ extranei ꝗ nō ſūt ineccleſijs īſtituti ſꝫ in certis actibꝰ habēt uocē in capl̓o nō ercluduntur hac ꝯſtōnequod intelligo niſi per ius capituli ſue eccleſie habeant talem veena

vocem in alienB