QuintusDe homicidio.
90
cipās excōicatione mīori an̄ monitionēª canonicam excōicare maioriexcōicatione p̄ſumat: ſaluis ꝯſtitutionibusᵇ ꝯͣ illos legitīe ꝓmulgatisꝗ ī crimīe p̄ſumūt ꝑticipar̄ damnato. ¶ Qd̓ ſi ex locutiōe ⁊ alijs ꝗbꝰparticipans labit̉ ī mīoreꝫ excōicatus fortiꝰ indureſcatᶜ: poterit iudexpꝰ monitioneꝫ canonicā huiuſmōiparticipātesᵈ ꝯſimiliᵉ dānare cenſura: aliter aūt ī ꝑticipātes excōicatioꝓlata non teneatᶠ ⁊ ꝓferētes penāᵍlegitimam poterunt formidare.¶ Dem in eodem.¶ Ep̄i nullā īterdicti vel ſuſpēſionis incurrūt ſnīaꝫ: niſi ī ſnīa ſint expreſſi. h. d. Io. an.Uiaʰ ꝑiculoſuꝫ ē ep̄is ⁊ eorūſuꝑioribus ꝑꝑ executionē pōtificalis officijᵏ: qd̓ frequēter incumbit: vt in aliquo caſu interdicti velſuſpēſionisˡ īcurrāt ſnīaꝫ ipſo factoNos deliberatione prouida duximus ſtatuendū: vt ep̄i ⁊ alij ſuperiores p̄lati nulliꝰ ꝯſtitutionisᵐ occaſione ſnīeⁿ ſiue mādatiº p̄dictā incurrant ſnīam vllatenus ipſo iure.Niſi ī ipſisᵖ de ep̄isq exp̄ſſa mentio habeaturᶠ.Deꝫ.¶ Huiꝰ decre. ꝗn̄qꝫ ſūt dcā. Primū ꝙ archiep̄s ſnīas latas a ſubditis ſuoꝝ ſuffraganeoꝝ: niſi hoc habeat de ꝯſuetudine non relaxet: ſecūdū ꝙ generalis ſentētia archiep̄iligat tm̄ ſubditos. Tertium ꝙ p̄teritis vel p̄ſentibꝰ culpis monitiōe
premiſſa ab eis lata ſnīa eſt iniuſta.Quartū ꝙ ꝓ futuris culpis: vel iācommiſſis niſi ſatiſfaciant excommunicare nō debent: niſi mora: cupa vel offenſa: vel alia iuſta cā ſubſit. Quintuꝫ ꝙ ī vniuerſitatem velcollegiū non feratur excommunicationis ſententia: ſꝫ ī illos qui culpabiles extiterunt. h. d. Io. an¶O mana eccleſia: ⁊ īfra. Cete.¶ Crum interdicti ſuſpenſionisvel excōmūicatiōis ſnīas latas abofficialibꝰ archidiaconoꝝª ſeu ꝗbuſlibꝫ alijs iuriſditionē hn̄tibꝰ ſuffraganeoꝝ remēſis eccl̓ie ſubditis: remē. archiep̄s ⁊ eiꝰ officialeſ omiſſiſip̄is excōicatoribꝰ nō relaxētᵗ: ſaluacontraria ſuꝑ hoc ꝯſuetudīeʸ ſi quāhn̄t. ¶ Porro excommunicationum ſnīeˣ a remen. archiep̄o ſuiſqꝫofficialibꝰ gnaͣliter ꝓmulgate: ſubiectosʸ eiuſdē iuriſditioni archiepͥtm̄ ligāt. ¶ Sꝫ nec in ſpecieᶻ nec ingn̓eᵉ ꝓ culpis ⁊ offenſis p̄teritis vl̓p̄ſentibꝰ excōmunicationum ſnīasabſqꝫ ꝯpetētiꝰ monitione pͥmiſſa ꝓmulgēt: ⁊ ſi cōtra p̄ſumpſerīt: iniiſtasʳ nouerīt eē illas. ¶ Caueāt ētne tales ſnīas excōicatiōis: ſiue ſpāliter ſiue generaliter ī aliquos ꝓ futurisª culpis: videlicet ſi tale ꝗd fecerit: vl̓ ēt ꝓ iā ꝯmiſſis ſub hac forma ſi de illis infraᵇ tale tempus minime ſatiſfecerīt proferre p̄ſumāt:niſi moraᵉ in exhibenda ſatiſfactione vel culpaˢ ſeu offenſaᵉ preceſſe-
excō. miniſ. ſi celebrat. Sūt aūt q̄dā ꝑſone excepte: q̄ ſine hac pena excōicato cōicāt: vt. xij. q. ij. qm̄ multos: de ſen. excom. ꝙ ī dubijs: ⁊. c. īter alia.a ¶ Monitionē.in excōicatiōe hoīs: vt ſꝑ p̄cedamonitio: vt. sͣ. e. ti. de ſeiij. q. iij. de illicita. ⁊ dr̄ quo ad h̓monitio canonica: vt n̄noīatim. ⁊ tribꝰ monitionibus moneant̉: vel vna ꝓ oībꝰ cūīteruallo dierū: niſi neceſſitas aliud ſuadeat. jͣ.e. conſtitutionem.b ¶ Cōſtitutionibꝰ. sͣ. e.nuꝑ. ⁊. c. concubine. ⁊ interdū: ꝗ cōicat ī diuīs excōicato excōicatꝰ ē excōicatiōe maiori vt. sͣ. e. ſignificauit: qd̓ veꝝ eſt ſiqn̄qꝫ cōcurrāt q̄ ibi ex textu notāt̉. no. aūt. h̓ ber.ꝙ ſi ep̄s cōmunicat ī crimine cū excōicato a ſe ꝙnō incurrit maiorē excōicationē qꝛ ſic cōicās peccat ī euꝫ ꝗ dānauit: ⁊ abeo ē abſoluēdus. .sͣ. e. nuper ſed iſte ſua ſe ſnīa ligare n̄ potuit. ff. de arb.l. penul. ff. de iudi. l. iulianꝰ. tamen dixit ꝙ ⁊ minori excōicatiōe ligatus ēqͥ a iure ꝯͣhit̉: alij ꝯͣ dicentes ꝙ ⁊ minor ⁊ maior excōicatio .ſ. ꝑ cōionē in crimine ⁊ in locutiōe ꝯͣhit̉ aiure n̄ ab hoīe ⁊ hoc tꝫ hoſti. sͣ. e. nup. ꝓbat hoc ꝑv̓bū quāuis .n. ⁊ tūc ⁊cͣ.qō bene facit ꝓ pͥma ꝑte:qꝛ abſoluit̉ ab excōicatione cōmunicās ī erīe ergonō ē ſnīa canonis: quiatunc abſolueret̉ a ꝓprioordinario.c ¶ Indureſcat. qꝛ videtſe hēre cōionē hoīuꝫ quaꝫn̄ hēret ⁊ inter hoīes eſſegrauis eſt pena. C. d̓ apoſta. hi qui ſanctā.d ¶ Participantes. ſcilicet in locutione ⁊ ſil̓ibus.e ¶ Conſimili .ſ. maiori.o. an.f ¶ Teneat. no. caſuꝫ ī quo nō tꝫ ip̄o ture excōicatiōis ſnīa: ⁊ fuit hoc ſtatutū ꝑꝑ ep̄os ꝗ ſtatī excōicabāt cū ꝑticipibꝰ: alios dicā. jͣ. e. pn̄ti.g ¶ Penā. sͣ. e. ſacro. vbi puniūt̉ ꝗ admōitiōe n̄ pͥmiſſa excōicāt ſubditosAlegiantē ep̄os ibi nos. Tertio excipit ibi: niſi. ⁊ iſtd̓ v̓bū ꝗa eſt reddiAia. Tria facit. pͥmo pͥmittit ꝯſtōnis cām. Scd̓o ꝯſtōnē ponit priuitiuū rōnis ⁊ cāe. Do.h ¶ Quia ꝑiculoſuꝫ. ⁊ iō vitādū. xli. di. ꝗeſcamꝰ. sͣ. e. li. de elec. vbi ꝑiculum. ff. ad carbo. l. i. §. ij. qꝛ igit̉ offm̄ ep̄oruꝫ ⁊ſuꝑiorū cōiꝰ ⁊ generaliꝰ ē: ⁊ plures grauarent̉ ſi illud īpediri cōtīgeret. iōpapa ſi tā ep̄is ꝙͣ ſubditis ꝑ hanc ꝯſtōneꝫ voluit ꝓuideri: ꝯſiſtit .n. iſtoꝝ officiū ī chriſmatis ꝯfectiōe: ī frontis chriſmatiōe: ordinū collatione eccl̓iaꝝ⁊ altarium ꝯſecratione: ⁊ ſic multū ꝑiculuꝫ ī ſuſpenſione ipſoꝝ.i ¶ Superioribꝰ. archiep̄is patriarchis ⁊ primatibus.k ¶ Officij. ꝑ hāc lr̄aꝫ nō credebā olī ꝙ ꝯſtitutio iſta hēret locū ī penis ſuſpēſionū a bn̄ficio. lꝫ hoſt. ꝯͣ. sͣ. d̓ elec. cū ī cūctis: ⁊ gar. e. ti. cupiētes: tn̄ hodie n̄ dubito ꝙ et ī ſuſpenſionibꝰ a bn̄ficio: n̄ ſolū ab officio īgreſſu eccleſievel ſil̓ibꝰ locū hꝫ h̓ ꝯſtitutio: hoc ꝓbat̉. sͣ. e. li. de elec. ſi ꝯpromiſſariꝰ. §.huiuſmodi: ⁊ q̄ potuerit eē rō ibi dixi. l ¶ Suſpēſiōis. ſecꝰ in excōicatione: qꝛ ī illa p̓uilegiati n̄ ſunt: ⁊ noluit papa eos ī tm̄ p̓uilegiare ꝙ tolleret quo ad eos canonē ſi ꝗs ſuadēte: ⁊ alios fimiles.m ¶ Conſtitutionis. sͣ. eo. ſacro. eo. li. ⁊. c. cum medicīalis. de ſolu. c. ij. d̓elec. cū ī cūctis. cū ſimilibus. n ¶ Snīe. aliud ē ꝯſtō: alid̓ ſnīa: vt. jͣ.ꝓxi. c. §. caueāt. ſi ergo papa vel legatus vel alius ferat aliquā ſnīaꝫ ſuſpēdendo ꝯͣfacientes hec nō ꝯprehendet epiſcopos.¶Mādati. vbi ſi mādat papa ꝙ oēs p̓lati ⁊ clerici ſoluāt tātā pecuniāſuſpinō ſoluētes īfra terminū aſſignatū. ꝑ tales ergo ꝯſtitutiōes ſentētias ⁊ mandata ep̄i nō ꝯprehendunt̉: neglecta .n. huiuſmodi maiora vidētur q̄ ſpāliter n̄ deſignant̉. ff. de iniu. Itē apud labeonē. §. hoc edictuꝫ.Ipſis cōſtitutione ſnīa vel mādato.q ¶ De ep̄is. no. ꝙ caute puto remotā litterā q̄ oliꝫ h̓ erat q̄ ſic dicebat deepiſcopis ⁊ eoꝝ ſuperioribus expreſſa ⁊c. per quā dicebat hoſt. ꝙ licet ī ſententia diceret̉ de epiſcopis: ꝙ non comprehendebant̉ archiepiſcopi: plusdicebat
gebant̉ archiepiſcopi: ſed non patriarche: ad hoc de reſcrip. ſedes: ⁊ omnia iuraque inducunt̉ ad penalia iura reſtringenda: ſed dic contra: qꝛ non eſt ſuperioremordinem epiſcopo reperire: ⁊ ob hāc cauſaꝫ papa ſe vocat epiſcopum: vnde eo ip̄oꝙ d̓ epiſcopis exprimatur veniunt ſuperiores: quia non inſpicimus dignitatemſed officium pontificale vt in prin. c.r ¶ Pabeat̉. hic erat oliꝫ plusde textu: ⁊ erat q̄dam declaratoria illius decre. ſolet: que nō habebat rōnē: vn̄ fuit ſublata.ent per. §. ſecunda ibi porO mana. Partes paro. Tertia ibi: ſed nec. Quartaibi: caueant. Quīta ibi: in vniuerſitatē. Do.s ¶ Archidiaconorū. vel ipſisarchidiaconis. ⁊ ſic nota īferiores epiſcopo iuriſditionē habere: de hoc. xxv. di. ꝑlectis. sͣ. deof. or. cum ab eccleſiarum.t ¶ Relaxēt. qd̓ ſi fecerint nō tenet relaxatio: cum nec excōmunicantium nec excōmunicatorſint iudices: vt. jͣ. e. ti. venerabilibus .i. rn̄ſo.u ¶ Conſuetudine. ⁊ ſic ꝯſuetudo in talibus iuriſditioneꝫ dat:ad idē. sͣ. eo. li. d̓. offi. ordi. romana. ⁊ d̓ fo. cōpe. romana. §.i. idē intelligas ſi haberet pͥuilegiuꝫ ſuꝑ hoc a papa iſta .n. ſuntad hoc paria priuilegiū ⁊ conſuetudo. ix. q. iij. conqueſtus. sͣ.de offi. ordi. duo ſimul. cum nmilibus.x ¶ Snīe. canon quē facit archiep̄s in concilio ꝓuinciali: iſte ligat ſubditos totiꝰ ꝓuīcie. xviij.di. c. vlti. ad hoc de prebē. graue. de accu. ſicut olim. Sententia autem lata ab archiepiſcopoputa quicūqꝫ furtum feceritꝭ ſitexcōmunicatꝰ: iſta nō cōmprehendit ſubditos totius ꝓuincieſed ſolius dioc. ſue: ⁊ de hac loꝗtur hic: nec ēt ipſi ſubditi ꝓbabiliter ignorātes ligātur. vt. sͣ.eo. li. de conſti. c. ij. intelligo tn̄d̓linquētes in dioce. ipſiꝰ archiep̄i. ſcienter illa ſnīa ligari: ꝗaiā per delictuꝫ ſunt effecti ſubditi: de fo. ꝯpe. c. vlt. de rap. c. i. rō āt huius dicti ē: qꝛ ſicut in ſṗe nō pōt ligareª ſubditū ſuffraganei ſui: ſic nec in gn̄e: immo multominus. ar. de reſcri. paſtoralis.Subiectos: ⁊ de hoc demū cū in ſua dioc. delinquūt: vt. sͣ. de ꝯſti. c. ij. ij. rn.¶ Specie: excōmunico. p. qꝛ furtū fecit: vel ſacrilegium cōmiſit.¶ Genere: excōmunico omnes qui ſacrilegium cōmiſerunt.ꝯ ¶ Competenti. sͣ. eo. ſacro. ⁊. c. ſtatuimus.ꝝ ¶ Iniuſtas: non dicit nullas: ligat ergo excommunicatio lata nō pͥmiſſa monitione fallit in caſu. sͣ. e. ſtatuimus: incurret ergo excōmunicator penaꝫ cōſtitutionis. sͣ. eo ſacro. ſaluo eo qd̓ habuiſti. sͣ. c. ꝓxi.a ¶ Futuris: qꝛ tractusfuturi tꝑis nō ſpectat ad iudicē. ff. de vſu. l. i. ꝯͣ. ff. ſi ſerpi vē. l. egicū ſi. ff. de lib.agno. l. ſiꝗs. §. alimēta. dic ꝙ tractus futuri tꝑis nō ſpectat ad iudiceꝫ: ita ꝙ ſtatiꝫ det̉ exactio: vel dic ꝙ lex loꝗtur in vſuris que ſunt odioſe: ſcilicet qd̓ non condemnabit ad futuras vſuras que committuntur ex mora: alias bene prouidet iudex in futuruꝫ. ff. de iudi. l. ī bone fidei. ſicut in alimentis: vt in p̄dicto. §. alimētavel loquitur lex cū non eſt obligatus: ſi vero eſt obligatus īcōtinenti: tunc iudexꝓuidet in futurū: vnde ⁊ ꝑꝑ pn̄tē cōtumaciā ꝯdemnat ad futuras expēſas vt. sͣ.de procu. auditis: ſed quantū ad caſuꝫ noſtrū expreſſe ꝯͣdicit: de ſen. ex. a nobis .i.vbi fertur ſentētia excōicatiōis pro futuro d̓licto: ⁊ sͣ. e. li. de cōſti. ca. ii. ſo. dic ꝙaliud ē ſtatutuꝫ ⁊ aliud ſentētia: ſtatutū .n. bene poteſt fieri pro futuris d̓lictis hocmō: ſtatuimus vt nullus hoc faciat ⁊ qui fecerit ſit excōmunicatꝰ ipſo facto: aliudē ſnīa q̄ ſic profert̉. excōmunico tan. ſi furtū fecerit: ⁊ hoc h̓ ꝓhibet̉: aliud ergo eſtſtatutuꝫ ⁊ aliud ſnīa: vt ꝓbatur. sͣ. c. ꝓxi. ⁊ dixi. sͣ. e. c. §. porro.b ¶ Infra. tale tp̄s: ē ergo ne correcta decre. sͣ. de ap. p̄terea. ij. nō. ſed declaratuꝫē quo caſu poſſit hoc modo proferri ſnīa.c ¶ Mora cōdēnatꝰ ī actiōe ꝑſonali: ſi nō ſoluit. jͣ. qͣttuor mēſes vt d̓buit poſteapoterit iudex p̄cipere: vt ſoluat īfra certum tp̄s: al̓s ſit excōicatꝰ h̓ .n. mora p̄ceſſitd ¶ Culpa: qꝛ negligentes fuerūt clerici ī diuinis officijs dicendis: poterit iudeidicere. excōico oēs ꝗ n̄ interfuerūt horis canonicis: h̓ .n. culpa preceſſit caſum.e ¶ Offenſa: vt ī ꝯiugato ꝗ tenuit cōcubinā: ſeparet̉ ab ea ⁊ excōicet̉ ſi vlteri redeꝰt ad ipſaꝫ. sͣ. e. ſi ꝯcubine. Sed dices qn̄ erit reperire caſum in quo nō intercedatmora culpa vel offenſa. So. ſi ſtatī poſt ꝯdēnationē ſcām in ꝑſonali iudex p̄cipitdit adꝙ ſoluat. jͣ. certū tpͥs ferendo ſnīam excōicationis. h̓ non preceſſit mo
adiim ij