Liber
ꝑꝑ potētiā ꝑſōaꝝ ꝯtra qͣs īꝗrit̉ videāt ep̄s vl̓ īꝗſitoreſ graue ꝑiculūªīminere: ſi cōtīgat fieri publicationeꝫ noīuꝫ eorūdē: ipſoꝝ noīa n̄ publice ſꝫ ſecreto corā dioceſano ep̄ovel eo abn̄teᵇ ip̄iꝰ vicario: qn̄ inꝗſitores ꝓcedūt: qͣꝫdo vero ꝓceditep̄s corā īꝗſitoribꝰ ſi hēriᶜ cōmodepoſſit copiā eorūdē: ac nihilominꝰſiue ep̄s ſiue inꝗſitores ꝓceſſerint:aliꝗbꝰ alijs ꝑſōis ꝓuidis ⁊ hōeſtisvtriuſqꝫ ꝑtis: quas ad hoc vocari⁊ eis ꝑ totū ꝓceſſuꝫ ſuꝑ quo d̓liberādū ē ſerioſe māifeſtari ac ītegraliter explicari ⁊ de ipſorū ꝯſilio adſnīam vel ꝯdēnationē ꝓcedi volumꝰ: exprimāt̉: ſicqꝫ nō obſtante:ꝙ illis ꝯtra quos hmōi depoſuer̄tnoīa ip̄orū nō fuerīt publicata: adhibeat̉ ad cognitionē iudicis īſtruendā plena fides depoſitiōibꝰ teſtium eorundē: ⁊ vt eorūdē accuſatorū ⁊ teſtiū periculis efficatiꝰ occurrat̉: ⁊ cautiꝰ ī inꝗſitiōis negocio ꝓcedat̉: pn̄tis ꝯſtōnis auctoritate ꝑmittimꝰ: ꝙ ep̄s vel īquiſitores ſecretū poſſint indicere illis ꝗbus vtpremiſſuꝫ eſt: ꝓceſſuꝫ hmōi explicabūt: ⁊ in eos ſi archana ꝯſilij ſeuproceſſus ſibi ſub ſecreto ab liſdēep̄o vel īquiſitoribꝰ patefacta p̄tereorū licētiā alijs patefecerīt: excōisſnīam quā ex ſecreti violatiōe ipſofacto īcurrāt: ſi eis expedire videbitur: ꝓmulgareᵇ: ſic tn̄ ꝙ īꝗſitoresep̄mᵉ vel epiſcopus inꝗſitores nōexcōicent hac de cā: ſꝫ ipſi ex īiūctoextūc a nobis ſub virtute ſcē obedientie diſtricto precepto ad ſecretuꝫhmōi teneant̉. ¶ Ceſſante veroꝑiculo ſupradicto accuſatorū ⁊ teſtium noīa: ꝓut in alijs ſit iudicijsᶠpublicent̉. ¶ Ceterū ī his oībꝰ precipimꝰ tā epiſcopū qͣꝫ inquiſitorespurā ⁊ ꝓuidā intētionē hr̄e: ne adaccuſatoꝝ vel teſtiū noīa ſupprimēda: vbi ē ſecuritas ꝑiculū eē dicātᵍnec in eorūdē diſcrimē ſecuritatemaſſerāt vbi tale ꝑiculū īmineret: ſuper hoc eorūdē cōſciētiasᵖ onerantes. ¶ Cōſtitutiōes vero ordīationes ⁊ mādata alia prede. nr̄oꝝ ī negocio hr̄tice prauitatis fcā cōceſſaſeu ēt ad cōſulta rn̄ſa: q̄ cōſtōibꝰ ſupradictis ſuper eadē editis praui-
tate non obuient: in ſuo volumusrobore permanereⁱ.Rubrica De ſciſmaticis.B Onifacius. viij.¶ In prima ꝑte pōit arēgaꝫ vſqꝫad ver. videlicet. in qua dicit ꝙ colūnen̄. iacōbus ⁊ petrꝰ oliꝫ cardinales ⁊ filij ioannis fratris .ſ. dicti petri diutius expectati noluerunt adcor redire: ſed in ꝓfunduꝫ malorūdeſcendētes ſua aggrauabant delicta: quare varias penas tulit ineos quas ad certitudinē preſentiuꝫ⁊ memoriā futuroꝝ hic inſerit. Secūdo ponit penas quas ꝓtulit ī ipſos iacobū ⁊ petrū: vſqꝫ ad ver. cōtra natos. Ibi tertio ponit penasqͣs tulit ꝯtra filios ⁊ poſteros dictiIoānis vſqꝫ ad ver. oēꝫ. Ibi quarto īponit penas his ꝗ decetero d̓liberate dictos iacobū ⁊ petrū ꝓ cardinalibꝰ hūerint: vel eis vel predictis natis. Io. fauorē prebuerīt vſqꝫ ad ver. hec ⁊ alia. Ibi ꝗnto ⁊ vtio ratificat īnouat ⁊ cōfirmat predcā: ⁊ ea precipit īuiolabiliter obẜuari: ⁊ iubet ſil̓es exceſſus pūiri ſimilibꝰ pęnis īpoſterū. h. d. Io. an.D ſuccidēdos īfructuoſosᵏpalmites peſtiferos ⁊ nociuos quos quaſi ficusᶠ fatuadomusᵐ d̓ colūna ꝓduxit: neſcientesⁿ ī ſemitis iuſticieº dirigere greſſus ſuos ad cor reuerti ⁊ agere penitētie dignos fructus: licet diutiꝰexpectatos: Iacobum videlicꝫ decolūna ⁊ Petrum nępotem ipſiꝰolim ſancte ro. eccle. cardinalesᵖ ⁊filios quōdam Ioānis de colūnafratris dicti iacobi ⁊ pr̄is petri prefati poſteros ⁊ fautores ⁊ ſequaceseorum in virtute altiſſimi exurgentes: ſpūaliter ⁊ tꝑaliter contra eosduximus ꝓcedēdū. ¶ Conſequēter dictis iacobo ⁊ petro deſcēdentibus ī ꝓfundūq malorū ⁊ moliētibus īconſutilē tunicāʸ dn̄i: ſcē vꝫ eccleſie ſcīdere vnitatē: ⁊ vt gladiuꝫᵉacuētibus līguas ſuas ⁊ ꝓrūpentibus n̄ tā ī verba blaſphemie ⁊ ſciſmatica qͣꝫ inſanaᵗ q̄ in ſcriptis redacta ſub ſigillis ꝗbus antequaꝫ eēntd̓poſiti vtebant̉ʸ: ꝑ vrbē ⁊ diuerſamundi clymata deſtinauerunt eſtimātes loquacitatē facundiā ⁊ ma-
Guil. in ſpe. de īquiſitiōe. §. nūc tractemꝰ v̓. ꝗd igit̉. ſi aūt det̉ ptās ꝓcedēdi ſimpliciter de plano: ⁊ ſine iudicioꝝ ſtrepitu: an addat̉ ibi illud v̓bū ſine iudicioꝝ figura. Ut in primo cāu oēꝫ iudiciariuꝫ ordinē ẜuare teneat̉ ī libelli oblatiōe in exceptiōibꝰ dilatiōibꝰ li. cō. iuramēti ⁊ teſtiū receptiōe ⁊ ſnīe ꝓlatiōe ⁊ alijs ſꝫ oꝑabunt̉ illa v̓ba: ꝙ ſi aliꝗd omittat̉: n̄ iō vitiabit̉ ꝓceſſus: ⁊ mgis poterit ꝑtiū aduoeatoꝝ ⁊ teſtiū vtilē ſtrepitirefrenare: tn̄ omitter̄ nō poteritli. cō. vl̓ alid̓ ſpale qd̓ ēt de ꝯſenſu ꝑtiū omitti n̄ poſſet: vt not..sͣ. d̓ of. dele. d̓ cāis. sͣ. e. li. d̓ reiu. c. vl. In ſcd̓o caſu qn̄ addit̉ibi ſine figura vt h̓: nullū ordinē iudiciariū ẜuare teneat̉: adhoc. C. de lati. lip. col. l. vna. §.ſil̓iqꝫ mō. ij. tc̄ .n. ſufficiet ſnīaꝙͣuis omiſſa ſolennitate: vt ꝓbat̉ ⁊ no. C. quoꝝ. le. l. vna hodie dic vt ī cle. de v̓. ſi. ſepe. ⁊ vide ꝙ ibi no. ī. v. gl. ſꝫ dubitariſolet an̄ īferior a papa ēt legatꝰī caſu al̓s nō ꝑmiſſo a iure poſſit cognoſcer̄ de aliqͣ cā: vl̓ eā cōmitter̄ d̓ plāo ſūmarie ſine ſtrepitu ⁊ figura iudicij: ⁊ vr̄ ꝙ n̄:abſurdū .n. eēt dicere ꝙ mīor legē maiorū tot vigilijs ⁊ laboribꝰ adīuētā tollef poſſit: de eleeccl̓ia vr̄a. ij. xxi. di. īferrior. Cd̓ inof. te. ſi qn̄. lꝫ ſucceſſor cōditoris ꝗ pari fūgit̉ ptāte illā tollere poſſit. ff. ad terb. ille a quo.§. tēpeſtiuū. sͣ. de elec. īnotuit.sͣ. e. li. de cōceſ. pͥbē. c. ij. ⁊ ipſeidē cōditor ſi ꝯdidit. sͣ. e. li. d̓ reſcri. ſtatutū. §. i. ⁊ p̄terea regl̓adicit bn̄ficiū iuris nemini denogari deber̄. jͣ. de reg. iu. īdultūxxviij. di. de his ī ꝯͣriū ꝙ poſſitvr̄ qꝛ legatꝰ oīa p̄t qͥ papa ſpāliter vbi nō reẜuat: gerit .n. vices eiꝰ: ⁊ ſi ē de later̄ maiꝰ oībꝰpoſt pͥncipe īꝑiū cēſet̉ hr̄e. sͣ. e.li. d̓ ele. ſi abbatē. itē legatꝰ qn̄ſibi viº ẜm eꝗtatē ꝓcedit. sͣ. detrāſac. c. vl. ⁊ dic̄ apl̓s: ī cuiꝰ locū vr̄ eē legatꝰ oīa mihi licent.xi. q. i. alid̓ ad idē. ff. d̓ of. ꝓcō.ſꝫ ī aliā. ī. fi. dici p̄t ꝑ iura pͥusallegata ꝙ īferior a papa ēt legatꝰ iuris ſolēnitates quo adtollet nō poſſit ī caſibꝰ n̄ exp̄ſſitvn̄ ꝯͣ īferiores n̄ ẜuātes ꝓdita ſiappellationū remedia. ij. q. vi.ꝑ totū d̓ ap. ꝑ totū. ſolꝰ āt prirceps pōt ius alteriꝰ auferre: cognoſcat gͦ ⁊ ꝯmittat ēt legatꝰ ordīe iuris ẜuato: ad hoc. sͣ. d̓ v̓.ſi. ſuꝑ ꝗbuſdā de iureiu. ad noſtrā. iij. ⁊. c. ego. N. ad hoc. ff.de of. ꝓcō. l. nec ꝗcꝙͣ. §. d̓ plāo⁊. §. vbi decretū legatꝰ .n. hꝫ inſtar ꝓcōſulis sͣ. de of. le. c. ij. c.li. ⁊ ꝓcōſul: ea q̄ cōia ſūt p̄ſidibꝰ ꝯẜuare dꝫ vt ī p̓dcā. l. nec ꝗꝙͣ ī fi. nec ī gn̄ali demvr̄ mandatū qd̓ ſpāl̓r mādaturꝰ nō fuiſſet. sͣ. e. li. de of. vica.cū in gn̄ali: ⁊ jͣ. d̓ re. iu. c. ī generali. ⁊ delegatꝰ a papa ī cā ſibi d̓legata maior ē legato d̓ of.leg. ſtuduiſti. ⁊ ordinario. sͣ. deof. dele. ſane. ij. ⁊ tn̄ tenet̉ ordinē iudiciariū obẜuare. sͣ. de iudi. exhibita. de libel. obla. c. ij. ⁊. iij. de litis cōteſta. c. vno. cum ſi. Io. an.a ¶ Periculum. timetur mors vel detruncatio ipſorum filiorum vel parentumſuorum vel deuaſtatio ſubſtantie ipſorum. vel his ſimilia.b ¶ Abſente. ergo dioc. pn̄te corā officiali n̄ fiet: niſi forte vt corā hōeſta ꝑſona d̓qͣ ſequit̉: ad idē. sͣ. e. vt cōmiſſi. sͣ. e. li. de of. or. c. i. ī fi. de tē. or. cū nullus. §. ii.Haberi. poſſit: cōmode. xxij. q. ij. faciat homo. ff. de v̓bo. ſig. l. nepos.d ¶ Promulgare. vbi ergo nō fiet talis ꝓmulgatio: lꝫ indicat̉ ſecretū: reuelanscōmunicatus non eſſet. e ¶ Epiſcopum. ſi. sͣ. e. ti. inquiſitores.f ¶ Iudicijs. sͣ. d̓ actu. qual̓r ⁊ qn̄. §. dꝫ. ⁊ tradi debēt noīa cū dictis: vt poſſit ⁊ d̓
falſo arguere: ⁊ ſe plene defendere: vt ibi: tamē ſi hoc omitteret̉ parie racate: non puto vitiari ꝓceſſum. ad hoc. sͣ. e. li. de accu. c. i. ⁊. ij.¶ Dicant. ſi. sͣ. de reſcrip. cum contingat.h ¶ Conſcientias. ſi. sͣ. eo. li. de reſcrip. ſtatutum. §. affeſſore.i ¶ Permanere. nō obſtāte eo ꝙ in huiꝰ ſexti libri volumīe īſerte nō ſūtſūt .n. reẜuate ꝑ hunc tetū ⁊ de his exēplifica qꝛdr̄. sͣ. ī ꝓemio huiꝰ libriad fi. vt ibi ēt dixi.D ſuccidendHodieᵏ non legiturNcū ī ꝑte ruocata fuexit ꝑ exͣuagātē bn̄. q̄ incipit bone mēorie vbi reſtituit iſtos ad oēs penah̓ inẜtas ⁊ nō inẜtas preterꝙͣ depoſitiōe cardīalatus bn̄ficioꝝ ⁊ eccleſiaꝝ ⁊ihabilitate ad papatuꝫ ⁊ad bona cōfiſcata qͥ alserāt cōceſſa. Sꝫ pꝰ eū clemēs ꝗntus clemēter illosad cardinalatuꝫ reſtituit⁊ ambo ī cardīalatu mortui ſunt. Do.k ¶ Infructuoſos arborenī q̄ inutiliter terrā occupat digna excidi ⁊ ī ignēmitti cēſet̉: vt terra q̄ ſubnociua occupatione īutit̉arboris ſterilis hēbat̉ pernouā plantationē ad fructificādū culturam recipiat ꝯgruentē: vt. sͣ. de do.⁊ cōtu. v̓itatis. in prin. inparte deciſa.l ¶ Ficꝰ fatua. matthei.vij. luc. vij. cū eſuriensveniēs ad ficuꝫ nō īueniſſet ibi fructum ꝑpetua ſterilitate ſua maledictionillā dānauit. xxiiij. q. iij..§. ſꝫ ꝗ ꝓ ꝑſecutoribus.m ¶ Domus. nō dānattotā domū: ſꝫ quoſdam īfructuoſos palmites exdomo: vt. sͣ. dixit: ⁊ quiſint illi. jͣ. dicet.n ¶ Neſcientes. dauit inpſalmo. Saluū me facobſturētur oculi eorū nevideāt: ⁊ dorſuꝫ eoꝝ ſemper īcurua: nec dixit pſalmiſta id optādo ſed iudeando. xxxviij. diſt. §. vtitao ¶ Iuſtitie. cū ſederit iuſtus ſuꝑ ſedē n̄ ad v̓ſabiſibi ꝗcꝙͣ malignuꝫ. C. d̓ſum tri. in epl̓a inter claras. vn̄ pſalmiſta: fiantvie eoruꝫ tenebre ⁊ lubricū: ⁊ angelus dn̄i ꝑſeq̄eos. xxiij. q. iiij. §. itē quiper prophetā.p ¶ Cardinales. ꝙͣto maiores erāt ingrati bn̄ficiorū ſe ꝯͣ eccl̓iaꝫ erigendo ⁊malignādo grauiꝰ punri debebāt: d̓ pe. di. ij. pͥncipiū: n̄ debēt cardīalesdānari: niſi certo nūereteſtiū: ep̄s cardīal̓. lxxijp̄ſpr cardinalis. lxiiij. diacōus cardīalis. xxvij. ij. q. iiij. pͥſul. ⁊ forte hūc numerū ẜuauit h̓ papa ⁊ forte n̄: nec .n. aſtrīgebat̉: lex .n. ſibi īdicari potuit īīpōi n̄ potuit. sͣ. e. li. d̓ reſcri. c. vl. C. d̓ leg. l. digna vox. sͣ. d̓ elec. īnotuit.Profūdū. sͣ. de iudi. cū nō ab hoīe r ¶ Tunicā. īde dn̄i veſtim̄tūſciſſuꝫ n̄ fuit: ſed ſuꝑ eū iactauerūt ſortē. Io. xix. xvi. q. vl. dic̄ veſtimētū ꝑqd̓ d̓notatū fuit: ꝙ eccl̓ia ſcīdi nō dꝫ: q̄ ī vnitate tota ꝯſiſtit vt ibi no. ⁊. xxiiij. q. i. ꝑ totū. s ¶ Gladiū. ſūptū de pſalmo miẜer̄ mei deꝰ. ⁊ hēs īcanōe d̓ pe. di. j. ꝑiculoſe. vnde ⁊ ſic̄ gladio ſic ⁊ līgua ꝗs occidit. l. di. ſi ꝗsIo. an. t ¶ Inſana. d̓ ſum. tri. dānamꝰ. ī fi. v ¶ Utebantur. prime