Druckschrift 
Liber sextus Decretalium : P. 1.2
Seite
79v
Einzelbild herunterladen
 

Liber

Reſidētes regimini alicuiusregni ꝓuīcie ſiue loci lꝫ excōicatiª uel de fcō tm̄: ⁊ non de iure iuriſditionē hn̄tes ac eorū officialesad reꝗſitionē ordinarioruꝫ uel delegatorū ipſorū: aut īꝗſitorū heretice prauitatis: nō valentiū ſine more diſpendioᶜ vel negocij ꝑiculo recurſū hēre ad ſuꝑiores ꝗ legitimeī locis ipſis poſſint iuſticiaꝫ exequi:poſſunt ⁊ debēt ꝯtra hereticos credentes fautores receptatores ⁊ defenſores eorū iuſticiā ⁊ ſuū officiuꝫexercere. Nec requirentes huiuſmodi excōicatos ꝓpter hoc ſnīamexcōicatiōisᵈ īcurrūt. yNon tn̄ preſidētibꝰ p̄libatisᵉ vel officialibꝰ eorūdem ꝓpterea in alijs caſibus ītelligatur cōceſſum aliquid vel ꝑmiſſum.IDem eiſdem. Excōicatꝰ ꝑꝑ cōtumaciā n̄ rn̄dēdi ſuꝑ hereſim de qͣ erat ſuſpectuspꝰ ānū dānat̉ ut hereticꝰ. h. d. doUm cōtumacia in cā p̄ſertimA fidei ſuſpitioni p̄ſumptioneꝫadijciat vehemētēᶠ: ſi ſuſpectus dehereſi vocatꝰ a vob̓ ut de fide rn̄deatᵍ: excōicationis vinculo pro eo ꝙparer̄ ſubterfugit: aut cōtumaciterſe abn̄tat ꝑ vos fuerit īnodatꝰ: quāꝑ annum aīo ſuſtineat pertinaci: extunc velut hereticusʰ cōdemnetur.¶Dem eiſdem. Abiurans in iudicio hereſiꝫ ꝑꝑvehemētē p̄ſumptioneꝫ ſi iteratolabit̉ lꝫ non fuiſſet probatū plene relapſus dr̄: ſecus ſi leuis erat preſūptio. h. d. vſqꝫ ad. §. eū vero. Do. Ccuſatus de hereſi vel ſuſpeL. ctꝰ cōtra queꝫ de hoc crīe magna ⁊ vehemēsˡ ſuſpitio orta erat:ſi hereſim ī iudicio abiurauit: ⁊ poſtea cōmittit ī ipſa: cēſeri dꝫ quadaꝫiuris fictiōeᵏ relapſus: lꝫ an̄ abiurationē ſuā hereſis crimē plene ꝓbatū n̄ fuerit ꝯtra ip̄m. Si āt leuis⁊ modica ſuſpitio illa fuerit: quāqͣꝫex hͦˡ ſit grauiusᵐ puniendꝰ: non tn̄

dꝫ in hereſim relapſorū penaⁿ puniri. Eū veroº ꝗ ī vna hereſis ſpeuel ſectaᵖ cōmiſit: aut in vno fidei articuloq ſeu eccl̓ie ſacramento errauit: ⁊ poſtmodū hereſiꝫ ſimpl̓rᶠ velgn̓aliter abiurauit: ſi ex tūc ī aliaꝫ ēthereſis ſpēꝫ ſiue ſectaꝫ: aut alio articulo ſeu ſacramento ꝯmittat: volumus ut relapſum in hr̄ſiꝫ iudicariˢ. Ille quoqꝫᵗ de cuiꝰ lapſu ī hereſim an̄ abiurationeꝫ conſtiterat uelnūc ꝯſtat: ſi poſt illā hereticos acceptet deducat viſitet ſiue aſſociet:aut dona vel muneraʸ eis donet vl̓mittat: ſeu fauoreꝫ eis īpēdat: ꝗ excuſari n poſſitˣ ēt ſine adoratiōe: utverbisʸ vr̄is vtamur: merito dꝫ iudicari relapſus: cū illū ex approbati a ſe pͥus erroris cōſequētia nō ſitdubiū idᶻ feciſſe. Licetˣ vero periuri a teſtimonio etiā poſt penitētiārepellāturꝰ: ſi tn̄ hi ꝗ corā īquiſitoribus iurantes tā de ſe quā de alijsſuꝑ fcō hereſis dicere veritateꝫ eaꝫcelādoʸ deierēt: ⁊ poſtmodūª velītcorrigere dcm̄ ſuū cōtra ſe ac aliosſuos ꝯplices deponendo: cū crimēhuiuſmōi ſit exceptum: ſi ex manifeſtis indicijsᵇ apparuerit tales nonanimi leuitate aut odij fomite ſeucorruptiōe pecunie: ſꝫ zelo fidei orthodoxe dictum ſuum velle corrigere: ac mō q̄ prius tacuerant reuelare in fauore fidei: niſi aliudᶜ obſiſtat: ſtari dꝫ tā ꝯͣ ſe qͣꝫ ꝯtra reliquosatteſtatiōibus eorūdem. Saneᵈcū negociū fidei: qd̓ ſumme priniſegiatūᵉ exiſtit: ꝑ occupationes aliasnō debeat impediri peſtis inꝗſitores heretice a ſede apoſtolicaᶠ deputati: de diuinationibus aut ſortilegijs: niſi hereſiꝫ ſaperentᵍ manifeſteʰ ītromittere ſe nō dn̄t: nec punire talia exercentes: ſꝫ eos relinq̄re ſuis iudicibꝰ puniendos. Deqōnibꝰˡ p̄terea vſurarū motis: ⁊ cōtra illosᵏ ꝗbus reſtōneꝫ vſurarumin pnīa pro hereſis crīe iniunxerunt

Reſidentes. Ponit dictum ꝙ ampliat ibi: nec requirentes. Et proteſta☞ tur ibi: nō tn̄. do. Decurtata eſt de narratione facti que incipiebat q̄ſiuiſti.icatione ⁊ publice: ut ſit maior dubitatio: ad hoc de rea Cxcōicati. maiori exiudi. ad probandum.b Officiales. nunꝗd officialis excōicatꝰ iudicare poſſit: dic ut. sͣ. d̓ ſuꝑ. ne. pre.romana.c Diſpendio. qn̄ ergo ſinemore diſpendio h̓ pn̄t: tūc eēntexcōicati eos reꝗrendo: ꝗa cōicans cū excōicato excōicatus eſtſeruata diſtinctōe de ſen. ex. nuꝑ. fallit h̓: vbi ergo nō eſt caſusiſte: ergo nec fallit regula.d Excōicationis. mīoris ⁊ ſiītelligeres ꝙ iſti eēt excōicatiqꝛ iuriſditioneꝫ illaꝫ exercebāt:tūc ꝗ cōicauerunt illis in iuriſdictiōe excōmunicati eſſent excōmunicatiōe maiori. sͣ. de ſen. excō. nuꝑ. ⁊. c. ꝯcubine: ſꝫ hoc ſpāle ē: qꝛ illā penā euitāt. ⁊ ſic dicamus excōicatiōis .ſ. maiorisvel minoris. et facit quod dixi. sͣ. de ſupp. ne. pͥ. romanae Prelibatis .ſ. excōicatis ul̓tamē d̓ facto iurihabētibꝰ: ēt ē ſimilis ꝓteſtatio. sͣ. e.li. de ſta. re. c. vno.Um. Premittit conſtiA tutionis cauſam ⁊ conſtitutionem ſubdit ibi: ſi ſuſpectꝰDomi. Olim incipiebat conſultationi.f Vehemētē. no. ex hac decr.ſuſpitionem vehementē preſūptionē violētam: ꝓpter ſuſpitioneꝫ citatur. ut veniat rn̄ſurus:ſi cōtumax ē: iaꝫ dr̄ vehemēterſuſpectꝰ ⁊ excōicatꝰ: ſi ꝑ annuꝫin illa ꝑſiſtit. iaꝫ iſta que erat vehemēs p̄ſumptio tranſit in violētā vn̄ ex tūc vt hereticꝰ ꝯdēnatur vt h̓. Inde ē ꝙ no. ber. sͣ. d̓pͥſū. lr̄as: ī gl. pe. ꝙ n̄ vehemēsp̄ſūptio ſꝫ vilēta ꝯdēnationeꝫīducit: ⁊ ē ſi. ad hoc quod no. d̓ſymo. inſinuatū in vl. glo.g Rn̄deat. ergo vt habeat locuꝫ hec d̓cre. reꝗͥritur qd̓ hoc expreſſuꝫ ſit ī citatiōe vt .ſ. de fideveniat rn̄ſurus: ſicut ī ſnīa reꝗrit̉ ꝙ citata fuerit pars vt veniai auditura ſentētiaꝫ: alias ſineapp. reſcindit̉. ff. q̄ ſen. ſine ap.reſcin. l. i. §. item cum ex eo.h Pereticus. ſic ⁊ in alijs criminibus excōicatꝰ: qꝛ nō venitrn̄ſurus de crmīe ſi ī excōicatione ſtat per annū. poſt annuꝫ habetur pro conuicto. xi. q. iij. rurſus. ⁊. c. quicunqꝫ.Ccuſatus. de hr̄ſi. diuid̓decre. ī. iij. ꝑtes. In quarū pͥma ponūtur tres caſus. ꝙbus quis dr̄ relapſus. ⁊ durat vſqꝫ ad. §. licet v̓o. Ibi ſcd̓a ī qua dr̄ ꝙ periurusin cauſa hereſis certis caſibus teſtimoniū ꝑhibet: ⁊ durat vſqꝫ ibi ſane. In tertiain qua ponunt̉. vi. caſus olim dubitati. an ad offm̄ inꝗſitoꝝ ſpectarēt vſqꝫ ad. §.religioſi. Ibi. qͣrta in qͣ dr̄ religioſos ī hr̄ſi delinquentes grauiꝰ alijs puniēdos.i Uehemēs. nō violēta. de p̓ſum. c. lr̄as: ⁊ facit qd̓ dixi. sͣ. c. proxi.k Fictione. iō dicit: qꝛ vere nō pōt dici relapſus: de quo nō conſtat an fuerit lapſus ſicut dicit canon ꝙ nō pōt dici renatus ꝗ pͥus nō fuit natus: de ꝯſe. di. iiij.ꝗ in maternis: neqꝫ .n. dici in eū regeneratio pōt quē generatio nō p̄ceſſit: ut ibidr̄ ꝑꝑ vehemētem gͦ ſuſpitionem fingit̉ lapſus: ita ꝙ poſt abiurationē rediensfingit̉ relapſus: ſepe .n. iura talia ſingunt: de hoc. l. di. ferrum.l Ex hoc .ſ. qꝛ poſt abiurationē reperitur lapſus.m Grauius .ſ. ꝙͣ ſi nunꝙͣ abiuraſſet.n Pena. sͣ. e. ad abolendam. §. illos quoqꝫ. ⁊ sͣ. eo. ſuper eo.o Euꝫ uero Culpabilis in vno articulo hr̄ſis generaliter poſtea abiurandorelapſus dicit̉ ſi cōmittit ēt in alium articulum ſeparatum. h. d. do.Secta. multa potes videre. xxiiij. q. iij. c. pe. Articulos quos habes explicatos. de ſum. tri. firmiter.r Simpliciter. ꝑ hec verba puto ꝙ ſi abiuraſſet ſolū ī illo capitulo lꝫ laberetur

in alio nō diceret̉ relapſus. Et no. ꝙ īdefinita eꝗpollet vl̓: ad idē de pͥniqꝛ circa. ⁊ nunꝗd de vno articulo infamatꝰ ſe teneat̉ de oībus expurgnno. de ꝯſe. diſ. ij. egoberengariꝰ. ⁊ puto hāc lr̄am ꝓ illa ꝑte facere ꝙteneat̉. tn̄ ſi id faciat valet ⁊ habebit poſtmodū locū pena relapſorum.ſequitur.s Iudicari. ꝯͣ. C. de trāſla. ſi de certa. ff. de trāſaccum tutoribus. §. i.generalis tranſtrigit̉ ad id de quo ſpter actum erat. Solocū hn̄t ī nōhic oēs hereſes ſixe: qꝛ hn̄t caudas accem colligatas: ⁊nitate ꝯueniūt in ipſisͣ. eo. excōicamus .i.vn̄ nō querimus an ſitrelapſus in illā hereī quā pͥus fuerat lapſuſed querimꝰ an fuerit jlapſus ī hereſiꝫ.?ergo lapſus in heretpoſt abiurationem iterlapſus: lꝫ in aliacitur relapſus.t Ille quQui poſt abiurhereſis de qua confuerat vel poſtea concitur fcō vel verbo heticis ꝓhibitis: relapſusdr̄. h. d. Do.u Munera. dr̄ia eſtiter donuꝫ ⁊ munus: nnus eniꝫ ex cā datur:num ex cā ⁊ ſine cā. ff. d̓ver. ſi. inter dox Non poſſit putaneceſſitatē famiſ. xlii. dꝗeſcamꝰ. lxxxvi. di.ſatis. uel ignorabat illoſhereticos: ⁊ ſic per igrantiam excuſatur.re. iur. ignorany Uerbis vr̄is. ſi.re. ec. non atiſſima.z Id .ſ. receptare deducere viſitare aſſonare mitere peſInpenai rt. Liceꝭ Teſtis in cāhereſis falſum depolꝫ ꝑiurus ſit prido ꝯͣriuꝫ: dū tn̄ ex īditꝯſtet dcm̄ nō cornē ſꝫ veritatē cōtiner̄.ꝯ Repellantur.i. quicunqꝫ. ⁊ sͣ. de teſt.teſtimonium.ꝝ Celando. duplex eſforma iurādisͣ. de ac. quaa Poſtmodū. ex iruallo. ut ſit hofauore catholice fidei: al̓s nil eēt h̓ fauoris: ut. sͣ. de teſti. cob Indicijs. ſic. sͣ. eo. ī fidei: ⁊ ſic ꝑ indicia ſtat̉ ꝓbationi: ⁊e hoc Aliud obſiſtat .ſ. ꝙͣ p̄dictu ꝑiuriū: vpdefi. ſint legi. trāſmiſſe.ſi de falſo redarguerētur nō obſtabit̉ eoꝝ dicto de teſti. ex tenore.Sane. Inquiſitores ſuꝑ hereſi deputati nō ſe ītromittāt de diuinationibꝰ uel ſortilegijs nō ſapientibus hereſim manifeſtā. h. d. do.e Priuilegiatū. no. magis p̓uilegiatum an̄poni. sͣ. de of. le. volentexxi. di. deniqꝫ. ff. de offi. ꝓcō. l. vlt. f Apl̓ica. multominus alg Saperēt. ſic̄ eſt circa aras idoloꝝ nefartas p̄ces emittere ſacrificia oiferre: demōes ꝯſulere: eoꝝ rn̄ſa ſuſcipere. xxvi. q. ij. hi ꝗ. ⁊. q. iiij. igit ul aſociāt ſibi ꝑꝑ ſortes exercēdas hereticos: vel faciūt pͥdcā cū corpore uel ſalguīe xp̄i: vel ī ſortibꝰ vt poſſint hr̄e rn̄ſa: puerū rebaptizant uel his ſit ſah Manifeſte. in dubio gͦ h̓ caſu n̄ hn̄t iuriſditiōem: ⁊ lꝫ al̓s iudex agn̄ſcat an ſua ſit iuriſditio: ⁊ ī dubio dicat̉ iuriſditionē hr̄e. ff. de iudi. ſi quisex aliena: q̄ ī ordinario loquit̉: h̓ tn̄ niſi id manifeſte appareat ſe non ſumittit: ⁊ ē ſi. sͣ. e. li. d̓ cē. c. i. §. notoria: ⁊. jͣ. de pe. c. i. sͣ. de offi. dele. c. uii.i De qōnibus. Inquiſitores hereſis de qōnibus vſurarum ſe iniimittere non pn̄t. h. q̄. k Et ꝯͣ illos. q. d. multominus ſi ꝯͣ alios.