Liber

T Dem.¶ Si primo loco papa dat licentiam cōferēdi beneficia certo modovacantia: vel ad papam deuolutaſecundo aliquod de his cōferat ſpāliter: vel conferri mādet ſpecies generi derogat: ita ꝙ ſecūdo bn̄ficiuꝫdebetur. h. d. Io. an.Uāuisª tibi nuper in genereˡpoteſtateꝫ dederimus: beneficiā ſex clericorū tuorūᶜ cedentiumvel decedentiūᵇ auctoritate noſtraꝑſonis idoneisᵉ conferendi: canonicatum tamē ⁊ prebendam: quos ītua eccleſia in qua poſtᶠ predictamgratiam tibi factam mandauimuscuidam ſpecialiter prouideri obtinebat: quidam ex eiſdem tuis clericis nunc defunctus conferre nō potes: cum illi pro quo ſcripſimus debeat̉. Nam prime generali gratie tibi facte derogatᵍ poſterior ſpecialis: licet de illa nō fecerit mentionem. ¶ Simili rōne ſi poſt facultatem tibi cōceſſam a nobis conferendi beneficia tue dioceſis: quoꝝ collatio eſt ad ſedeꝫ apoſtolicaꝫ deuoluta: nos eoꝝ aliquod antequaꝫ tuconferas cōferamꝰᵖ ſpāliter alicuivel conferri mandemus d̓ cōceſſione tibi facta nō habita mētione: facta per nos collatio canonica eſt cēſenda.Dem.¶ Reuocatio gratie non tolūit iusqueſitum: ſed querēduꝫ niſi ius annexionis aliud īducat: nec tn̄ tollitius querendum annexuꝫ iuri digniori iam queſito. hoc dicit ẜm.Iis cuiʳ de canonicatu prebēda ⁊ dignitate perſonatū velofficio ꝑ felicis recordationis nicolaiᵏ vel celeſtiniˡ predeceſſorum noſtrorum litteras gr̄a in aliqua eccleſia facta erat: cōſtōnis noſtre reuocatorie tꝑe canonicatum ⁊ prebendam dignitati perſonatui vel officio alicui nō annexaꝫᵐ erat adeptꝰlꝫ dignitatē ꝑſonatum ſeu officiuminibi expectaret: propter expectationem huiuſmōi priuatus non intelligitur iure: quod ī canonicatu ⁊p̄benda fuerat canonice aſſecutusius tn̄ quod ad dignitatem ꝑſonatum vel officium competebat eidēiuxta verbaⁿ dicte reuocationis intelligitur reuocatum. ¶ Non ſic

autem ſi canonicatum cum dignitate perſonatū aūt officio conferritantum canonico conſuetisᵇ: fuerat aſſecutus ſub expectatione p̄bēde: cum ius magisᵖ dignum quodiſte in dignitate perſonatū ſeu officio huiuſmodi iaꝫ habebat: ius minus dignum canonicatus retineatcuius canonicatus ratiōe idem iuseidem ſaluum remaneat ad p̄bendam nulli alij debitam apoſtolicaante ipſum auctoritate recepto.¶ Sed ⁊q ſi ex epiſcopi vel alterius cuiuſcūqꝫʳ collatione vel prouiſione adeptus fuerat in eadeꝫ eccleſia dignitateꝫ perſonatum ſiue officium cōferri tātum canonico conſueta p̄fatus qui canonicatum auctoritate apo. iaꝫ hēbat: idemˢ eritcēſendum.T Dem.¶ Obert reuocatio gratie ſpectāti prebendaꝫ ⁊ decreti interpoſitioetiam ignorāti. hoc dicit. ⁊Uodamᵗ per litteras felicisrecordationis nicolai papepredeceſſoris noſtri canonicatumſub expectatione vacature prebende in certa eccleſia obtinēte: ſucceſſor eius celeſtinus cuidam alteri ſimilem in eadem eccleſia gratiamfecit: quem omnibus etiam ante ipſum auctoritate apoſtolica vel quauis alia in eccleſia ipſa receptis voluit anteferriᵛ: cum interpoſitionedecreti: priuſquaꝫ tamen ad pͥmuꝫ⁊ eius executores ſcd̓e gratie noticia perueniſſet: vacās prebenda eidem primo per ſuos fuit executores collata: poſt huiuſmodi autem⁊ ante factam ſecundo collationeꝫipſius prebēde noſtra conſtitutioreuocatoria emanauit: ⁊ quoniamquis eorum ius habeat in prebenda huiuſmodi dubitatur: nos neutrum illorum decernimus ius habere in eadem. ¶Prima eniꝫ collatio poſt: ⁊ contra decretum a dicto celeſtino interpoſitum facta: licet ab ignorantibus ⁊ etiaꝫ ignorātiʸ non obtinet firmitatem. ¶ Iusvero quod ſecundo ad prebendaꝫnon in prebenda huiuſmodi competebat: cum noſtram reuocationēeius collatioᶻ nō preceſſerit per eaꝫpenitus eſt ſublatum.

Sunt duo dicta: ſcd̓m ibi: ſimili. Et in fine primi reddit rōnemQ vtxtitiaꝫ ib̓i. nam prime. Do.Quāuis. Ad hanc decre. concor. e. ti. dudum.In genere ſi aūt ī ſṗe. dediſſet licentiam puta archi. bonon̄. cum vacabit tuncſecus: quia vtrunqꝫ ſpeciale: ⁊ ſic valeret primum: niſi de primo fieret mentio inſecundo: ⁊ idem eſt ſi ante ſecundam ſpecialem gr̄am iam eratdeſcenſum ad ſpeciem ex virtutprime generaliſ: ad hoc. sͣ. d̓ fi.preſby. ex tua. de offi. deleg. exꝑte .i.c ¶ Tuoꝝ. qui dicant̉ ſui clericihoc caſu ⁊ ſimilibus hēs īfra deverbo. ſi. c. vlt.d ¶ Decedentium: iſta duo ſūtdiuerſa: maxime in īpetrationibus vel gratijs. vt ꝓbat̉. sͣ. dereſcrip. ſuſceptum. ij. reſponſo.Sed nunquid ſi clericꝰ ſuus cedit vel decedit in curia romanapoterit eius beneficium conferre. Dic ꝙ non: niſi haberet adhoc mandatum exp̄ſſum: vt. sͣ.eo. c. j. ⁊. ij. in fi. Sed ꝗd dicesille cui facta ē talis gratia vultconferre beneficia que vacant̉ ꝑvxorationem clerici ſui vel peradeptionem epiſcopatus vl̓ ſecundi beneficij curati: nunquidpoterit. ⁊ videt̉ ꝙ ſic: iam enimtacite ipſo facto renunciaſſe videtur: ad hoc. sͣ. de his que fi. amaio. parte capi. ex ore. d̓ offi.delega. gratum. Credo ꝙ cumtales īdulgentie reſtringant̉. sͣ.eo. is cui. ⁊. ca. quāuis. ꝙ taliobeneficia cōferre non poterit cūpotius priuatione iuris quā renunciatione vacent quod pateex eo ꝙ compelluntur ad illa dimittenda. vt. sͣ. de cleri. coniuga. c. i. ſupra. eo. d̓ mulcta. ⁊ licet epiſcopus. ⁊. c. cum ſingulaad hoc facit predicta decre. ſuſcptum: nam ſimiliter poſſet diciꝙ cedens eſſet mortuus quo acbeneficiū: cui ceſſit. vij. q. i. §. ecce. in quibus. xxxiij. qō. ij. §. j.Sed pone: iam contulit beneficia. v. clericorum: moriunt̉ duoſui clerici ſimul: quorū alter habebat pinguius beneficium altero: vulttiuius ꝯferre: nunquid poterit: videtur diſtinguēdum aut papa proprio motu d̓dit hanc gratiam. aut non: ut ꝑmo caſu poſſit pinguius cōferre ſecundo non: vt ſupra eodeꝫſi pluribus. Sed dic ꝙ illudpoſſet locum habere ſi poſſet.conferre beneficia ſex priorumclericorum ſuorum decedentium: ſed hic de primis clericis n̄eſt dictum vnde quod beneficiūvoluerit conferre poterit: dn̄so. an.Idoneis. sͣ. eo. is cuif ¶ Poſt alias. nō fuiſſet tanta queſtio: ex quo primum madatum ſpeciale genus preceſſiſſet. Io. an.g ¶ Derogat. vt. jͣ. de reg. iu.generi cum ſuis cōcor. Io.h ¶ Cōferamus. penes papamenim remanſit eadē poteſtas: ⁊ maior ēt ī predictis: vn̄ ex quo ipſe preoccupauit:melior eſt ipſius conditio: vt. sͣ. e. dudum.☞LIs cūi. Circa reuocationem gr̄aꝝ: decidit tres caſus dubios. Primū ꝯͣctāteꝫ in eo ſolum ꝙ expectat: ſcd̓m ⁊ tertiū pro expectante: ibi non ſic: ⁊ibi: ſed et ſi vtriuſqꝫ rōnem ponit. Do.i ¶ Cui. habuit totum ex conſtitutionibus reuocatorijs: quas fecit bonifaciꝰ ſtatiꝫpꝰ promotioneꝫ ſuaꝫ de gratijs factis a Nicolao. iiij. ⁊ celeſti. v. per quas ius queſitum erat ad rem non in re. Reuocatoria gratiarum Nicolai incipiebat: p̄dem

ad apiceꝫ. illa vero celeſtini incipit: dudum circa ꝓmotionis: ⁊ d̓ his ēt conſtitutionibꝰ tractat. jͣ. c. ꝓxi. ⁊. jͣ. de ꝯceſ. pͥben. c. vltimo plenius.k ¶ Nicolai. iiij.l ¶ Zeleſtini. quintim ¶ Annexā. qͣſi ī ānexis ſecꝰ. sͣ. e. ti. ſuꝑ eo. ⁊. c. qꝛ ſepe. ⁊. jͣ. ꝓxi. rn̄ſo.n ¶ Uerba. quorum mētem habes. jͣ. de cōce. preben. c. vltimo: ſed ad litteram erant hec: ocollationes proreſeruationes ſuper canonicatibusⁱ perſonatiſprebendis officijs ditatibus portionibus priſtimonijs eccleſijs parochialibus ruralibus velalijs: nec non ſuper quibuſcunqꝫ beneficijs eccſi aſticis vacaturis cū cura vel ſine cura: in quibus non ſit ius queſin re: licet ad rem per dictū an̄ceſſorē nr̄m ſeu eiꝰauctoritate fcās concerſeu ꝯmiſſas: ⁊ ea q̄ ab ipſo ſuper his vel circa eaquomodolibet proceſſerunt apoſtolica auctoritate in fratrum noſtrorump̄ſentia. vi. calendas ianuarij: cum adhuc ſicupremittit̉: eſſemus neapoli: omnino caſſauimirritauimus ⁊ vacuauimus: caſſas irritas ⁊ vacuas nunciauimus nullius etiam decernimꝰ fore firmitatis: ⁊ quod extunc ſecus a quoquaꝫ ſcienter vel ignoranter cortigerit attentari ⁊c̄. ioigitur dixit iſta v̓ba: ꝙverba illa caſſatur iuſitum ad rem ſed non inre: non ſic intelligiturruocatum.o ¶ Conſuetis. per hoc n̄reuocatur gratia: eſt eniequius ꝙ propter iusre ſeruaretur ius ad remin hoc caſu quaprorius ad rem extinguerius in re contra mentemconſtitutior¶ Magis dignumde conſe. eccleſie vel aliaꝙ in dubijs: cum ſuis cōcor.q ¶ Sed ⁊ ſi. tolle: qd̓ eſt.jͣ. prefatus qui cancatum auctoritate apiam habebat adeptꝰ fuerat in eadem eccleſia exepiſcopi ⁊c̄. Io.r ¶ Cuiuſcūqꝫ. ad quetinebat collatio. vel fortelegati.s ¶ Idem .ſ. ꝙ cāonicretineat: ⁊ canonitatꝰ rōeprebēdam.rodam¶ Decedit dubitortum ex duabus gratnicolai et celeſtini et ꝓceſu fcō ꝑ pͥmā ſecuta pꝰ reuocatoria ⁊ deciſiōis cāexpͥmit ibi: pͥma .n. Do.t ¶ Quodā. al̓s hoc erat de iure cōi. sͣ. e. ti. hi. qui.u ¶ Anteferri. ad idem. jͣ. de conceſſ. prebē. auctoritate.x ¶ Conſtitutio. reuocatoria: de qua vidiſti. sͣ. ꝓxi. c.gnoranti. sͣ. e. ſi poſtꝙͣ. ⁊. c. dudū. ⁊. c. ſi beneficia ⁊c̄.¶ Tollatio: qꝛ ſi preceſſiſſet collatio ius habuiſſet non ad rem ſed in re: etſic non fuiſſet reuocatum per conſtitutionem reuocatoriam. sͣ. c. proxi.jͣ. de conceſ. preben. c. vlti. ⁊ ſic no. ꝙ quis impedit aliū in eo quod per ſenon cōſeꝗtur: ad idem. jͣ. de conceſ. pͥben. auctoritate. ſed ibi aliquid con-