De officio ordinarij.

3 9

ſuꝑ ꝑſonatibus dignitatibꝰ ⁊ alijsbn̄ficijs curam hn̄tibus aīaꝝ annexam ijdem ordinarij diligētiaꝫ obſeruēt: vt ꝑſonatum: dignitatē: ul̓aliud bn̄ficiuꝫ ſimilē curaꝫ habensanīarū alicui plura ſimilia obtinēti nō ante conferre preſumant: qͣꝫeis ſuꝑ obtētis diſpenſatio euidenter ſufficiens oſtēdaturª. Qua etiāoſtenſa: ita demum ad collationeꝫꝓcedi volumus: ſi appareat ꝑ eandem: ꝙ is cui eſt collatio facienda:huiuſmōi ꝑſonatū: dignitatē: velbeneficium: retinere libere valeatcum obtētis: vel ſi eaᵇ q̄ ſic obtinetlibere ac ſpōte reſignet. ¶ Aliteraūt de ꝑſoriatibus: dignitatibus:⁊ beneficijs talibusᵈ facta collationullusᵉ penitus ſit momenti.BO nifacius octauus.¶ Precipit papa: ne prelati ſubditis interdicāt: ne ſtatum eccleſiarum ⁊ ꝑſonarum ſuꝑioribus inqurētibus manifeſtent: nec eos ad idcelandum iuramētis: promiſſionibus obligationibꝰ alijs: aut penisaſtringant. decernit aūt qd̓ contrafactum fuerit irrituꝫ ⁊ inane: ⁊ ſentētias iuramēta ꝓmiſſiōes: vl̓ penas nō ligare: ⁊ preſūptores precipit pena condigna a ſuperioribuseiſdem puniri. Io. an.Uia pleriqꝫ prelati non ſinee multa temeritat̉is audaciaᵍſuis ſubditis aliqn̄ interdicūtʰ: neipſoruꝫ ſuꝑioribusˡ: aut apo. ſede.legatis: vel inꝗſitoribusˡ: ad inquirenduꝫ: corrigendumᵏ: ⁊ reformādumⁱ in eoꝝ eccleſijsᵐ: monaſteriis: ſiue locis a ſede deputatis eadeꝫ vel alijs quibuſcūqꝫ ꝑſonisⁿ ꝑquas ad noticiaꝫ p̄dictoꝝ ualeat ꝑ

uenire ſtatumᵈ eccleſiarū monaſteriorū: ſeu locorū ſuoꝝ: ꝑſonarum⁊ reꝝ ipſoꝝ inſinuēt: vel exponantin ip̄os: ſi ſecus egerint: excōicationis: ſuſpenſionis vel īterdicti ſētētias proferētes: eoſqꝫ ad hoc celandum iuramentis: promiſſionibus⁊ obligationibus: alijs atqꝫ penisnihilominus aſtringētes. ¶ Noshuic malicieᵖ: ne tali p̄textu ī eccleſijs monaſterijs: ⁊ locis eiſdē inꝗſitio correctio: ſeu reformatio cuꝫfaciēde fuerint: ualeant īpediri occurrere cupientes: predictaq ⁊ eoꝝquodlibet attentari: decetero diſtrictius inhibemusᶠ. ¶ Decernentesauctoritate apoſtolica: ꝗcꝗd contra pn̄tem inhibitionē attētatuꝫ extit erit: nullius penitus exiſtere firmitatis: nec quēquam ſentētijsª iuramētis: promiſſionibus: obligationibus vel penis huiuſmodi obigari quomodolibet vl̓ aſtringiᵗ.Preſumptoresʸ aūt eoſdeꝫ neipſorum temeritas quoquo modotrāſeat īpunitaˣ: a ſuꝑioribus vellegatis ſeu inꝗſitoribus memoratis: animaduerſione cōdigna precipimusᶻ caſtigariI Dem.¶ Iuriſditio archiepͥo attributa īvna dioc. ſibi in alijs non prodeſt.h. d. ẜm. zen.T litigātes releuent̉ a laboribus ⁊ expenſisʳ: ſtatuimꝰᶻ nearchiep̄s cauſas que per appelltioneꝫ: vl̓ al̓s iure metropoliticodeferantur ad ip̄m: alibi qͣꝫ in ſuapropria ciuitate vel dioceſiª: aut ineis in quibus appellatumʰ extitit:vel cauſe ipſe cōſiſtere dignoſcunt̉ᵗaudiat: vel ēt audiendas ꝯmittatʸniſi ſibi aliud de conſuetudineᵉ cō-

dicit de his que obtinere volunt.¶ Oſtendat̉. quaſi propter iuris tranſgreſſionem ſit inhabilis ad beneficiū obteben. cum iam dudum.icit ea q̄. tenetur ergo oīa habita renunciare: ſib ¶ Ea q̄. notre: nec vnum pōt in aliuvult de nouotare: ⁊ lꝫ potueritduo vel triaue habebanō poteſt de nouore niſi vnū: niſi aliud dicat̉ in diſpenſatione: ⁊ ēratio: qꝛ odioſe ſunt taleſes: vt dixi: etdiſpēſabatur expreſſe hoc hodie. jͣ. de preben. non pot. i. rn̄ſo.i ¶ Aliter .i. diſpenſatione non obtenta: uel obtēta ſi pͥmo non renunciathabitis: cū nō extendat̉ſatio ad tot bn̄ficiav ¶ Talibꝰ .i. habētibꝰplura beneficia cuꝫ curauel dignātes: ul̓ ꝑſonaus ul̓ alteꝝ cū altero.e ¶ Nulliꝰ. ē ne reuocatadecre. d̓ multa. vbi dicit̉primum ſimile vacatipſo iure: ſed tenet ſecūdicollatio. hic dinon tenet poſteriorisqꝛ promptū ē iura iuribꝰconcordare ⁊ expediens.sͣ. d̓ electio. cū expediatdic ẜm Gar. ꝙ decre. d̓multa loquitur ī eo quivnum tm̄ beneficiuꝫ obtinebat: qd̓ erat d̓ iur̄ cōmuni: hic loquitur de illo ꝗ ante obtīebat pluraqd̓ erat cōtra ius cōe ⁊non eſt habilis ad aliudobtinendū niſi diſpēſatōnem hꝫ cuꝫ ſit tranſgreſor canonum: ut preadde in clementina d̓ pͥbē. ſi plures ⁊ qd̓ ibi no.in glo. ſi intelligas. Io.QAia pleriqꝫ.Primo inhibet ſecūdo decernit ibi d̓cernētes. tertio pͥſūptores puniri precipit ibi preſumptores Do. hec decret.olim erat extrauās: ⁊incipiebat ad arPleriqꝫ. ut potes viu. olic.jee eb. ſi. ꝯſtitutionē. li. rn̄. ⁊ eſt audacia: qꝛ tacerim ē. xi. q. iij. ſi ꝗs. de cri. fal. c. i.pͥo ſe reddebāt ſuſpectos. sͣ. de teſti. ꝯſtitutis. ⁊ ſe oſtē: ut ibi: ⁊ sͣ. de teſti. cogē. ꝑuenit. ⁊. C. de poſtulan.vij. §. verum. v̓. ſi quis autem.pone gradus in archipreſbytero circa ep̄m: ep̄o circa arngulis.i ¶ Inꝗſitoribus: ꝗ nō poſſunt alijses ſuas. sͣ. de of. deleg. c. vltim. crimina. l ¶ Reformādum. mores. Io. an.ſarum appellatione monaſteria comprehenduntur. liiij.puta familiaribus ip̄oꝝ ſuperiorū legatoꝝ uel inꝗſitoꝝ.d̓ tales tenent̉ habita diſtinctione ẜm duplicem formaꝫuel ꝗbus habes. sͣ. de accu. cū dilecti.le of. dele. ſtatuimus. ij. Io. an.nas: ſnīas: iuramēta. ꝓmiſſiones: vel obligar ¶ Inhibemus. ſi. ē qd̓ dicit lex ꝙ dn̄a accuterio nō pōt manumittere ſeruos ſuos: ⁊ hoc ideo ut ꝑ ip̄os veꝗ ⁊ a qui. ma. li. nō fi. l. proſpexit.to hunc caſum ſpecialē in quo non tenet ſnīa excōmunicaIdēdum ad alios ꝗ recitari ſolent. sͣ. de ſen. ex. per tuasj. ti. preſentilon tenuit principaleⁱ nec acceſſoriū. jͣ. de re. iu. acceſſoriuꝫ

cio ordinarij.cū ſuis cōcor. ⁊ merito hoc ligare nō dꝫ. ad hoc ut poſſit veritas reuelari: ⁊ ꝯcor.ad hoc. sͣ. de teſti. cogen. c. vltimo. expedit .n. peccata nocētiuꝫ eſſe nota. ff. de īiu.eum qui. §. i.u ¶ Preſumptores: ipſos prelatos.xImpunita. qd̓ eſſe non dꝫ. sͣ. e. ſi canonici. in fi.y ¶ Cōdigna. intelligamus arbitraria ex quo certa nō exprimit̉. sͣ. de of. dele. d̓cauſis. ff. de iure deli. l. i. ⁊ dixi.sͣ. eo. ſi canonici. in fi.z ¶ Precipimꝰ: ⁊ ſi ipſe prelatus non facit hoc peccat: qꝛ qd̓precipit̉ īperat̉: qd̓ īperat̉ necetſe eſt fieri. xiij. q. i. qd̓ precipit̉de v̓b. ſigni. ī his: ⁊ ſunt culpe.⁊c̄. xxviij. di. qꝛ ſūt.piſcopus cās appellatioT litigantes. Archienum iure metropolitico ꝑtinentium in propria dioc. vel vndead eum deuoluunt̉ cognoſcerul̓ cōmittere dꝫ niſi alid̓ hēat cōſuetudo. h. d. ⁊ tria facit. pͥmoponit cōſtōnis cām. ſcd̓o cōſtitutionē ibi: ſtatuimus. tertio exceptionē ibi: niſi. Do. Emanauit hec decre. ad declarationemillius. v̓. sͣ. eo. c. i. ver. nec ꝓ eo⁊cͣ. ibi dicebat̉ in genere ſuffraganeoꝝ ſuoꝝ: de ꝗbus non dicebatur: ⁊ eorum que ibi not.Hoſtien̄. Io. an.⁊ ¶ Expēſis: ad hoc intender̄ qͥiudex: vt. sͣ. de dolo. finē cū ſuis ꝯcor. ſꝫ pone de cōſenſu ꝑtarchiep̄s audit vel cōmittit cāꝫextra loca de ꝗbus dr̄. jͣ. queroan̄ qd̓ agit̉ valeat: ⁊ videt̉ ꝙ ſicqꝛ cū hoc ius ſit ī fauorē litigantium ītroductuꝫ: illi renunciar̄pn̄t: de regul. ad apoſtolicā cuꝫſi. ad hoc. sͣ. de reſcrip. ſtatutū.§. in nullo. ⁊ hoc ſatis verumputo dūmodo ipſe vel delegatus eius hēat licētiā ep̄i illiꝰ dioce. vt ibi pro tribunali ſederepoſſint. Iſta enī fuit prohibitionis rō: qꝛ archiep̄us nō pōt ingredi ſuffraganei ſui dioc. ut ibialiquid agat uel iudicet: niſi incaſibus cōceſſis. .sͣ. e. c. i. ſi autēcā bononie deferat̉: equum nōē ꝙ ꝓpter illā poſſit mutiū̄. ſedere. ſi antē mutiū. ep̄s cōſenti⁊ ip̄e ꝑtes: ſatis credo ꝙ poſſial̓s n̄: ut. ix. q. ij. c. i. ij. ⁊. iij. ff.de of. preſi. l. iij. ff. de iur. om.iu. l. vlt. ⁊ facit de of. legati. nōuit. ⁊ que ibi. no.9 ¶ Statuimus vr̄ ꝙ noua ſiꝯſtō. al̓s dixiſſet īnouamusde tre. ⁊ pace. c. ij. vbi īnouat̉qd̓ ſtatutum erat. xxiiij. q. iij. ſi ꝗs romipetas. ⁊. c. paternaꝝ. videbat̉ .n. ꝙ ſicutlegatus in qͣlibet parte prouincie pōt ſedere: ſic ⁊ archiep̄s poſſet. ſꝫ ꝑꝑ rōnē quadixi. sͣ. ꝓxi. glo. ſatis videbat̉ eſſe cōſtitutio ip̄a uel eius rō antiqua: q̄ idem ē qd̓ius .i. di. conſuetudo. ẜm ꝙ reſtaret: ꝙ legitime deberet eſſe preſcripta .ſ. ſpacio.xl. an. ut. sͣ. de cōſue. c. vl. de cā po. cū eccl̓ia. nec ſufficeret p̄ſcriptio. x. an. ẜm ꝙī his q̄ ſūt p̄ter ius: ẜm id qd̓ no. xij. di. cōſuetudo: ⁊. di. i. sͣ. eo. li. d̓ ꝯſue. c. vlti.ꝝ ¶ Metropolitico. ſuꝑ quo vide qd̓ no. Io. ix. q. iij. ī ſum. ⁊. b. sͣ. e. ti. paſtoralis ⁊ aduerte qꝛ īterdū cognoſcit archiep̄s utatus pape ut. sͣ. eo. irrefragabili.§. ceterū ⁊ in eo caſu forte poſſet dici: ꝙ eo modo ex his ꝑſonis poſſet delegarequo ⁊ ꝗbus d̓legati pape: qd̓ dic ut no. sͣ. de reſcrip. ſtatutum. ⁊ iō nō dixit ſimliciter deuoluuntur: ſed dixit iure metropolitico.a ¶ Uel dioc. ſatis per hāc lr̄am terminatum erat qd̓ dixi. jͣ. eo. cum ep̄s.¶ Appellatum extitit. hoc cum cauſa per ap. defertur.Dignoſcūt̉. cū deferunt cāe iure metropolitico. alias quā per ap.d ¶ Cōmittat: no. qd̓ nō pōt per ſe nec per aliū. sͣ. eo. c. i. ſic ecōuerſo. qd̓ pōt ꝑ ſe⁊ ꝑ aliū. ut ibi ⁊. jͣ. de re iur. pōt vbi de hoc.e ¶ Cōſuetudine. ſic. sͣ. eo. c. i. v̓. niſi aliud. ſicut ergo hic cōſuetudo pōt inducefvt alibi poſſit cōmittere ⁊ audire: ſic ⁊ cōſenſus dioc. loci ⁊ partiū conſenſus: vt.sͣ. dixi ſicut eꝗparātur pactum ⁊ cōſuetudo in dote lucrāda vel dona. ꝓpter nuptias: ut. sͣ. de do. poſt diuor. reſti. c. vlti. Quid dicēs: clericus agit ꝯtra ep̄ꝫ: admetropolitauū debet q̄ſtio deferri. xi. q. i. ſi ꝗs cum clerico: nō vult vel nō poteſtcōmittere in ſua ciuitate: nunquid poterit audire vel cōmittere extra ciuitatē ipſiꝰep̄i ẜm id qd̓ dr̄. sͣ. eo. lib. de reſcriptis: ſtatutum. §. cum vero: ⁊ ſatis id videtur