Liber

norari decetª: vt cū a iudicibusᵇ ul̓cōſeruatoribꝰ a ſe. apoſto. deputatis contra eos ad coactiones aliqͣsſiue penas fuerit ꝓcedendum: gradus ⁊ modeſtia in huiuſmodi proceſſu ſeruet̉. Ita qd̓ eis quadamcondigna reuerētia ſuꝑportatis īgreſſusᶜ pͥmo ip̄is eccleſie ul̓ ſacerdotaleᵈ īterdicat̉ miniſteriū: ac deinde ab officio ſuſpēdantur: ſubſequēter aggrauet̉ cēſura eccleſiaſtica cōtra eos. ¶ Niſi forte aliterᵉ fieri ſuaſerit nimia contumacie proteruitas ſiue culpa. BOni. viij.¶ Delegato ꝓcedēte cuꝫ duobſubdelegatis nō in totū ad papamnō ad condelegatos appellari dꝫ.hoc dicit. Io. an.I duoᵗ ex tribus a ſede apoſtolicaᵍ d̓legatis duobꝰʰ aliis nō in totumⁱ ſubdelegauerint vices ſuas: ipſiqꝫ ſubdelegati cum d̓legatoᵏ tertio in cā ꝓceſſerint delegata: ſi appellat̉ abˡ ipſis nō ad cōdelegatosᵐ: ſed ad primū delegātem tantummodo appellari debebit.I Dem.¶ Tres caſus ponit in quibus ſuſpitionis cā coram arbitris nō tractatur. Primus cum recuſat̉ vnꝰex delegatis datis cum clauſula ꝙ

ſi nō omnes. Scd̓s cum recuſaturdelegatus epiſcopi. Tertius cumrecuſatur officialis. Io. an.I cōtra vnū ex duobꝰⁱ iudicibus cū illa clauſula: ꝙ ſi ambo ītereſſe nō pn̄tᵇ: alter eoꝝ in cāᵖprocedat: a ſede apoſt.q delegatisſuſpitionis cā legitimaᶠ proponatur: cā ipſa ſuſpitiōis corā nō recuſato cōiudice ad quē exui predicteclauſule dꝫ ipſius cauſe cognitio ꝑtinere: probariᵍ ⁊ ab eo expediri d̓bebit. ¶ Ubi vero nō eſt dicta clauſulaᵗ in reſcripto: dꝫ ſuꝑ hoc ad arbitros recurſus haberi. ¶ Cūᵖ aūtipſe delegatus ep̄iˣ recuſat̉: recuſationis cā coram ep̄o eſt probanda.¶ Idēʸ eſt ſi officialis recuſet̉ eiuſdē: lꝫ ad ip̄m ab eodeꝫ officiali nequeat appellariᶻ.TDem.¶ Diſtinguit tria tꝑa ad ſciēduman iudex ſuſpectus cōmittere poſſit: qꝛ aut nō eſt ꝓpoſita recuſatio⁊ tūc ī totū ꝑ eū fcā cōmiſſio tenet:aūt eſt propoſita ſed nōdum ꝓnūciatū ſuꝑ ea: ⁊ tūc volēte recuſatore cōmittere pōt al̓s nō: aut iam ꝓnūciatuꝫ eſt illū eē ſuſpectū: ⁊ tūc ētvolente recuſatore cōmittere neꝗtIoannes an.¶Udex ab apoᵉ. ſe. datus quā

a ¶ Decet. īſpicimꝰ ꝗd deceat: ſic. sͣ. e. li. de elec. cū nō deceat. cū ſuis concor.b ¶ Iudicibus. poteſt referri ad id qd̓. jͣ. ſequitur deputatis: vel puncta hic: ⁊ iudicibus quibuſcūqꝫ.¶ Ingreſſus. ⁊ ſi durante tali interdicto in eccleſia ſolenniter celebrat irregularis efficitur. jͣ. de ſen. ex. is cui.d ¶ Sacerdotale. ſine quo pontificale officiū exerceri non pōt.sͣ. de exceſ. p̄la. ex lr̄is: ſꝫ vr̄ ꝙab ipſo principio iſti artius q̄reliꝗ puniri deberēt. v. q. vltpreſbyteri. q̄ eſt lex. C. de epiſ. ⁊cler. l. preſbyteri. vbi dr̄ ꝙ multo maiori pena ſunt digni: quibꝰ cū plurimū honoris ꝑ nr̄amiuſſionē delatū ē: occulto reperiunt̉ in crimine. lex illa loquiſ̉de illo ꝗ deliquit in eo ī quo honorabat̉ .ſ. in ſacerdote: ꝗ in teſtimonio dicendo honorat̉: ut n̄torqueatur: ⁊ ideo veruꝫ tacuitvel falſuꝫ dixit. vel dic ꝙ mīorpena maior ē in maiore: ẜm eaq̄ no. de cleri. vena. c. i.e ¶ Aliter. ut .ſ. nō ſupportent̉tāta modeſtia: ut qꝛ iniurias ul̓ꝯtumelioſa v̓ba ꝓfert ī iudicem.sͣ. de pe. dilectus. quid ſi iudexnō ſeruata forma huius decre.ſtatiꝫ excōicet vel ſuſpendat epiſcopū vel ſuꝑiorē: tenet ne ſentētia: dic̄ ꝙ ſic: lꝫ reprehendēdusſit iudex qui hāc modeſtiā nonſeruauit. xi. q. iij. c. i. sͣ. de ſen.excom. ſacro.M Non diuidit̉. premitte ꝙ ſiduo ex tribus.delegatus pape ſubdelegat nōin totum facit gradum ita ꝙ d̓ciua ſubdelegato ad ipſum ſubdelegantem debeat appellari ut.jͣ. eo. ſi delegatus: ⁊ sͣ. eo. ſuꝑqueſtionum. ſed iſtud fallit ī caſu huius decre. do. Edita eſt h̓d̓cre. ad d̓clarationē eoꝝ q̄ no.b. Inno. ⁊ Hoſt. sͣ. eodem ſuſuper queſtionum. §. ſi vero. ad fi. Io. an.f ¶ Duo. idē de vno ⁊ multo fortius: qꝛ maior dubitatio ē qn̄ duo ex tribꝰ ſubdelegent: ꝙͣ qn̄ vnus tm̄: videbatur .n. inſpici debere maiorē nūeruꝫ: qꝛ ergo duoerant ſubdelegati: ⁊ tertius delegatus. qꝛ maior pars huius iuriſditionis ſubdelegata erat nō videbat̉ appellandū ad primū delegantē: ſꝫ ſecus eſt vt hic videscuꝫ ī .n. hoc caſu diuerſis reſpectibus emergāt aduerſa: eligere debemus qd̓ minus in ſe hꝫ captionis. ff. de regu. iur. quotiens. captioſum .n. eſſet ſi de pari adparem appellaretur: ad primū ergo appellari delegātem debebit.z ¶ A ſede apoſtolica. ideo dictum: qꝛ delegatus ab alio nō delegat. sͣ. e. paſtoralis. c. vlti. C. de iudi. a iudice.h ¶ Duobꝰ alijs. idē ſi ſubdelegarent illi college: ſꝫ d̓ hoc videbat̉ dictuꝫ. sͣ. e.ſuꝑ eo. §. ſi vero. ẜm vnā lecturā que ibi amplectenda eſt: qꝛ ſi ibi quereret̉ d̓ eoꝗ totum ſubdelegauerat: nō erat qō: qꝛ ꝑ precedentia deciſa erat.i ¶ Non intotum. bene dicit: qꝛ ſi in totum ſubdelegaſſet nō eſſet queſtio qꝛ tuncſemꝑ appellatur ad primū delegantem. sͣ. eo. ſuꝑ qōnum. §. porro.k ¶ Cum delegato. no. qꝛ ſi in reſcripto eſſet clauſula ꝙ ſi nō oēs: ⁊ duocōmitterent: tertius ſe excuſaret nec cōmitteret: in hoc caſu ab illis duobus ſubdelegatis ad delegatos ſubdelegantes appellaretur: ⁊ non ad primum delegantē: ceſſat enim ratio: ⁊ hoc voluit hec littera.l ¶ Ab ipſis. delegato ⁊ ſubdelegatis.m ¶ Cōdelegatos. qꝛ appellatio eſt de minori ad maioreꝫ ⁊cͣ. hic aūt partim appellaret̉ de pari ad parē: qd̓ eſſe non pōt: ⁊ adde qd̓ dixi. sͣ. e. li. de cōſue. c. ij.ontra unum. Sunt tria dicta que patent. ſcd̓m ibi: cum autē. tertium☞ ibi: idem eſt. do. Et reprobat̉ prima pars qd̓ no. Inno. sͣ. eo. cuꝫ ſuper ⁊ approbat qd̓ ibi no. Hoſt. ⁊ Abbas. Et ꝓbatur olim ꝑ deciſam ipſius decre. ⁊ ipſe Hoſt. sͣ. eodem ſuꝑ queſtionū. §. ꝗ v̓o: ⁊. jͣ. de appel. legitima. ⁊ guil. in ſpe.de recu. §. vlti. ver. ꝗd ſi vnus.n ¶ Duobus. idem ſi ex pluribus: cum eadem ſit ratio.¶ Nō poſſunt. eſt ergo neceſſe ꝙ de eius īpotētia pateat antequā collega procedat. s. eo. prudētiā ſecus cū ſcribitur: ut. jͣ. e. cum plures .i. rn̄ſo.p ¶ Cā. principali. vnde nō videbat̉ ꝙ de īpedimēto cognoſcere deberet: qd̓ ſibi cōmiſſum nō videat̉: ſed cognoſcit an ſua ſit iuriſditio. ff. de iudi. ſi ꝗs ex aliena. sͣ. de reſcrip. ſuꝑ lr̄is. ſic ⁊ hic cognoſcit an collega ſuſpectus ſit: vt ſic videatan ſit iudex ſine illo ex culpe vigore.q ¶ Se. apo. idem videret̉ in delegatis ab alio: nec ob. jͣ. §. prox. qꝛ ibi loquiturẜm hanc rōnem vbi vnus ſolus eſt delegatus.r ¶ Legitima: recuſat̉ iudex ꝓpter vnicā cām .ſ. ꝓpter ſuſpitionē. ī. c. ꝓxi. ſꝫ illa

ex multis cauſis īſurgit: pone exemplū. sͣ. eo. cām que: ⁊ capitu. cum. R.⁊. c. īſinuāte. de iudi. cāꝫ que. vt lite nō cōte. accedēs. i. ⁊. jͣ. de ap. ad hoc⁊. c. poſtremo. cum ſimilibus. Ioa. an.s ¶ Probari. bene dicit coram quo habeat ꝓbari: ⁊ ꝑ quē hꝫ expediri: ſednon dicit. coram quo habeat proponi: corā quo ergo proponetur: an coraambobus: an coram atero tm̄: ſatis vr̄ per iſtādecre. ꝙ coram oībꝰ ſitꝓponenda: ⁊ coram collega ꝓbāda. olim dicebat Inno. sͣ. e. cū ſuꝑ ꝙlꝫ bonuꝫ eſſet ꝙ corā oībus ꝓponeret̉: ſufficiebat tn̄ ſi ꝓponeret̉ tm̄ cōrā recuſando: cū arbitrid̓berēt cognoſcere: ꝙ hodie poſſet locum hr̄e ī d̓legatis datis ſine clauſula: vt. jͣ. ſeꝗtur. ſed nunꝗd medio tꝑe pēdēte ꝓbatione corā collega poterit ipſe collega ī principali ꝓcedere. ⁊ vr̄ qd̓ ſicqꝛ medio tꝑe ille cognoſcere nō poteſt ergo vigore clauſule collega cognoſcere poterit. ſed dicꝯͣ: qꝛ primo conſtare debet d̓ īpotentia antequāſolus ꝓcedere poſſit. sͣ..c. prudentiā. ſꝫ pendētecā ſuſpitiōis ille vult intereſſe: nec adhuc apparet eū nō poſſe: igit̉ collega in pͥncipali nō ꝓcedet. ſed Io. cardi. ſentitIͣ: ⁊ dicit ꝙ medio tꝑe ēlocus dicte electiōi: ꝙ ſinō oēs ⁊cͣ. ſed dic ꝙ expectari debet finis cāe: adhoc optime. ff. de excuſ.tuto. l. diximꝰ. circa pͥn.ſꝫ nōne honor eſt iudicēeſſe: vt. sͣ. de ap. vt debitus. ⁊. C. qn̄ ꝓuo. nō eſt.ne. l. oēm honorem. ⁊ maior honor vr̄ ſolus iudex eſſe ꝙͣ cuꝫ alio: ad hoc.jͣ. de ꝯceſ. p̓ben. c. vlti. videt̉ ergo collega ſuſpectꝰ in pronūciādo faciliusillū ſuſpectū vt ſolus iudex remaneat. ſꝫ dic ꝙ lꝫ iudici debeatur honor: tn̄idem onus: vt. sͣ. eo. paſtoralis ibi exonerare ⁊cͣ. ff. de mu. ⁊ ho. l. vlti. §.iudicādi. vn̄ non eſt ibi tāta ſuſpitio: qꝛ nō preſumit̉ ꝗs appetere oneroſa:⁊ iō in his taciturnitas nō habet̉ ꝓ conſenſu. ⁊. de procur. filiuſfa. §. inuitus. ⁊ dixi d̓ hoc. jͣ. de reg. iur̄. is ꝗ tacet. Preterea ſi male pronūciat inhoc caſu non d̓eſt appellationis refugium. jͣ. e. ab arbitris.t ¶ Clauſula. ex quo .n. ſimpliciter dati ſunt: vnus ſine altero procedere n̄pōt. sͣ. eo. cām matrimonij. ⁊. c. vno. impedito ergo vno ita ꝙ non poſſitcōmittere: alij procedere nequeunt. Io. an.u ¶ Cum aūt. hoc no. ber. sͣ. eo. ſuper queſtionū. §. quē vero. in vlti. glo.⁊ Poſt. ibidem.x ¶ Epiſcopi. idē in ſubdelegato delegati pape: ꝗ delegauit non ī totuꝫ viin p̄dicto. §. quē vero. ſi aūt ip̄e epiſcopus recuſaret̉: eligerētur arbitri. sͣ.de ap. cū ſpāli. ſꝫ quare tunc non auditur ſuꝑior ſicut ⁊ hic. iō: qꝛ iuriſditōordinaria fauorabilis. itē nō ita de facili pōt haberi ſuperior ordinariꝰ lꝫinterdū poſſit: ſꝫ ad ea que frequētius ⁊cͣ. ff. de legi. nam adea ſicut nec ſicd̓ facili pōt adiri papa: ⁊ iō ſi recuſat̉ d̓legatus ipſiꝰ itur ad arbitros omni ergo caſu papa laboribus ⁊ expenſis partium voluit ꝓuidere.Idem .ſ. ꝙ coram epiſcopo probabitur cā recuſatiōis. ⁊ hoc no. poſti..jͣ. de ap. legitima.z ¶ Appellari. nec valet ꝯſuetudo ī ꝯͣriū: ut. sͣ. e. li. d̓ ꝯſue. ca. ij. ⁊ ſic no.ꝙ lꝫ ad quedā ſit idē cōſiſtoriū ep̄i ⁊ ſui officialis: nō tn̄ quo ad oīa. idē. sͣ.ti. ꝓxi. c. ij. ⁊. iij. ſꝫ nōne appellatio ⁊ recuſatio ſunt paria: ut. sͣ. d̓ ap. ſuꝑeo. ij. rn̄. dic ꝙ iſtud ītelligit̉ quo ad modū: ut ibi no. i. ſicut non admittit̉fruſtratoria appellatio: ita nec fruſtratoria recuſatio. vn̄ recuſo ⁊ ſi nō grauer: tn̄ nō appello niſi grauer. appello a iudice in quē conſenſi: quem tn̄nō recuſo: ī multis alijs ē diſſimile: ⁊ quo ad caſum nr̄m ē rō: qꝛ lꝫ d̓ natura appellatiōis ſit ut eat̉ ad maiorē: ut dixi. sͣ. c. ꝓxi. nō ſic ī recuſatiōeut pꝫ sͣ. .i. rn̄ſo. ⁊ ī hoc itur ad arbitros: ut. sͣ. e. ſuſpitōis. ⁊ d̓ ap. cū ſpāli.Adex. Sunt tria dicta. ſcd̓m ibi: poſt recuſationē. tertiū ibi. dummodo. do. Declarat no. ꝑ ber. sͣ. de ap. ſcd̓o reꝗͥris. in glo. pe. ⁊ permodernos idē: ⁊ per goff. ī ſumma d̓ ap. §. dubitari. ⁊ guil. in ſpe. de recu. §. vltimo. v̓ſi. ſed ꝗd ſi is iudex. Io. an.⁊ ¶ Apo. ſe. ideo dictum: quia delegatus ab alio non delegat: ut dixi. sͣ.eodem ſi duo.