Irca lecturā arboris diuerſis olim diuerſum modū tenentibus. Io. d̓deo hiſpanus poſt illos lecture ipſius arboris nouū modū aſſumens¶ſuas metricas regulas ipſius intellectū viſus fuit aperire: ſed ꝓpter multitudinē regularū ⁊ verſuū obſcuritatē: aliꝗbus notū ignotū: alijs ignotuꝫ ignotius reddidit. Attēdens igit̉ ego Io. an. īter decretoꝝ doctores minimus ⁊ indignus. inuētionē arboris ex eo fuiſſe: vt hn̄tibꝰ materiā cōſanguinitatis ⁊ affinitatis ignotā: ⁊ hn̄tibꝰ notā ex oculoꝝ īſpectiōe notiſſima fieret: antiquoꝝ ſcripta reuolui: ⁊ ꝓut expedir̄ credidi compilaui. Primo querēs ad vtrāqꝫ arboreꝫ ad ꝗdfuerit inuētio arboris neceſſaria. Secūdo an ſit autētica. Tertio ad ꝗd in volumīne decretaliū repetita: qͥ olim fuerat in decretis. Prime queſtionis ex ſuperiꝰ dictis patuit ſolutio. ꝓbatio .n. ad oculum al̓s vincit: inſti. de gradi. §. agnationisxxvij. q. i. nec aliqua. Ex oſtēſione .n. facti quedā melius ꝑcipiunt̉ ꝙͣ elocutiōe d̓dona. apoſtolice. v̓. fi. Hinc eſt ꝙ agroꝝ mēſio ſubijcit̉ oculis. xvi. q. iij. īter depreſcrip. qꝛ iudicāte. C. fini. reg.. l. iij. Uētris īſpectio: an mulier ſit p̓gnās. ff. d̓ven. inſpi. l. i. in pͥn. Locoꝝ pudicitie inueſtigatio. an mulier ſit virgo. de proba.ꝓpoſuiſti: an arta: de fri. ⁊ male. fraternitatis. vl̓ aliter īpedita: eo. ti. ex lr̄is. Iniurie an ſit atrox eſtimatio. ff. de fer. l. ij. ⁊ lr̄e paꝑales an ſint vere vl̓ falſe d̓ crifal. lꝫ. Ad ſcd̓ꝫ dic ꝙ arbor autētica eſt: qd̓ patet ex caōnibꝰ Iſidori ⁊ Alexādrixxxv. q. v. c. i. ij. ⁊ vl. Ad tertiū dic ꝙ qꝛ in decre. de conſanguinitate ⁊ affinitatetractatur: vtile fuit ibi arborē poner̄: ⁊ qꝛ in decretalibꝰ eſt idem tractatus: ⁊ ī hocvolumine vtile fuit repeti ex eo maxime: qꝛ nemini venit in dubiuꝫ: id ſatis eē validū ſatiſqꝫ famoſum: qd̓ repetita lectio ꝓbat. C. de emē. iuſti. co. l. vna. Iē ex coqꝛ antiqui canones circa materiā illaꝫ multū fuerunt correcti: vnde expediēs fuitẜm ſtatutum nouoꝝ iuriū antiquā arbotem decidere.Einde ad arborē ꝯſanguinitatis ſpālit̉ deſcēdamꝰ. Et pͥmo querit̉ ꝗdſit ꝯſanguinitas ⁊ vn̄ dicat̉: ꝗd linea: ꝗd gradꝰ. Scd̓o q̄rit̉ qūo arbor¶ formet̉ ⁊ qͣre ſic formet̉: ⁊ qͣre ſic pūetet̉: ⁊ īterſeremꝰ regulaſꝑ quaſcognoſcūtur gradus. Demū ponemꝰ quedā notāda: ⁊ quaſdā qōnes. Ad primuꝫdiceīguinitas eſt attinētia ꝑſonaꝝ ex eo ꝓueniēs: qꝛ vnā deſcendit ab altera: vel ambe ab eadē. Uel eſt vinculū ꝑſonaꝝ ab eo ſtipite deſcendētiū carnali ꝓpagatiꝯͣctū: quod ſatis ē idē: dr̄ aūt cōſanguinitas quaſi ſanguinis vnitas:a cō. ⁊ ſanguine: qꝛ de cōi ſanguine deſcendūt. Et quo ad ꝓbationē cōiugij n̄ diſtinguo an tales cōſanguinei ſint ꝓducti ex vxorio coitu: vl̓ ex fornicario. quodexpreſſum .ſ. de ꝓba. ꝑ tuas. Linea vero eſt collectio perſonaꝝ ab eodē ſtipite deſcēdentiū gradus ꝯtinēs ⁊ numeros diſtīguēs. Et ē triplex linea .ſ. graduū d̓ſcēdentiū aſcendentiū ⁊ collaterariū: vt. jͣ. patebit. ⁊. ff. d̓ gradi. l. i. ⁊. l. iuriſcōſultꝰGradus ē habitudo diſtantiū ꝑſonaꝝ qͣ cognoſcit̉ quota agnationis vel cognatiōis diſtātia due ꝑſone īter ſe dͥrn̄t ⁊ dn̄r gradas ad ſimilitudinē graduii ſcalaꝝvel locoꝝ ꝓcliuiū: qꝛ ita gradimur de ꝓximo in ꝓximū. ff. de gradibꝰ. l. iuriſcōſultꝰ. §. gradus. Format̉ aūt ſic arbor. pͥmo vide cellulas aſcendētiū: ſcd̓o deſcēdentiū d̓mū collateraliū. Aſcēde ſuꝑ cellulā vacuā qͥ remāſit ideo vacua qꝛ n̄ potuit nomē ꝓpriū hr̄e: cū alie cellule exceptis his q̄ ꝑ genitiuū nominant̉ ſumantnomē ab ipſa. Qūo .n. poſſemus illā cellulā neīare quē dicimꝰ filiū pr̄is fratreꝫfratris patrē filij ⁊ ſic de ſingulis: ⁊ eā alij vocāt̉ ioachim: alij ꝓtheō: alij trūchūNos aūt a noīe bidelli nr̄i vocemꝰ eā pertruciū. Et ſcir̉ d̓bes ꝙ ꝯpetēt̉ ille celiule medie aſcēdētiū ⁊ d̓ſcēdētiū diuiderēt̉ directe ꝑ mediū vt a later̄ d̓xtro illaꝝ cellulaꝝ ponerētur noīa mariū: vt abauus proapꝰ ⁊c̄. a latere ſiniſtro nomina mulierum vt abauia proauia ⁊c̄. quia poſiti a latere dextro deſcendunt a maribus⁊ ecōuerſo. Super cellulā vacuā eſt cellula hec cōtinēs pr̄ mr̄: ⁊ ſupra vnum puctū rubeū: ⁊ īfra vnū nigrū. Supra illā eſt cellula auus auia: ꝯtinēs duo punctarubea: ⁊ duo nigra. Supra illā eſt cellula proauus proauia hn̄s tria puncta rubea ⁊ tria nigra. Supra illā eſt cellula abauus abauia hn̄s. iiij. rubea. ⁊. iiij. nigra. Deſcēdēdo ſub cellula vacua hn̄s filiū filiā. ⁊ hꝫ unū pūctū rubeū ⁊ vnū nigrū. Sub illa hn̄s nepotē ⁊ neptē ⁊ duo pūcta rubea ⁊ duo nigra. Sub illa ꝓnepotē ⁊ ꝓneptē: ⁊ tria pūcta rubea ⁊ tria nigra. Sub illa abnepotē ⁊ abneptē: ⁊ qͣttuor pūcta rubea ⁊ qͣttuor nigra. An̄ꝙͣ ad collaterales trāſeamꝰ ſcire d̓bes ꝙ pūctoꝝ nūeratio eſt nūeratio graduū habito reſpectu ad cellulā vacuā: ⁊ pūcti rubeidenotant cōputationē ẜm ius canonicū. pūcti nigri ẜm ius ciuile ⁊c̄. Ponit̉ ātcōputatio canonica ī ſuꝑiori ꝑte cellularū: ciuilis v̓o ī īferiori vt det̉ ītelligi excellētie iuris cano. ad ciuile ⁊ maxime quo ad hūc caſū quo īſtruimur ī mr̄imonij:que licite ꝯͣhi poſſint necne: ⁊ cū mr̄imoniū ſit ſacr̄ꝫ eccleſie ī eo p̄cipue lex mīor ēcanone. sͣ. de ſe. nup. c. vl. ⁊ pe. Uides aūt ex pūctatione p̄dcā ꝙ ī cōputatōr aſcēdētiū ⁊ deſcēdētiū cōcordat vtrūqꝫ ius. qꝛ ī eis ſꝑ ꝑſona addita ꝑſone ꝑ carnis ꝓpagationē gradū adijcit. Ad īueniēdū āt gradus īter eos ẜꝫ vtrūqꝫ ius tolle hācmgr̄alē regulā aſcēdētiū ⁊ deſcēdētiū quot ſunt ꝑſone d̓ ꝗbꝰ q̄rit̉ cōputatis ītermedijs vna dēpta tot ſunt gradus inter eas. Si igit̉ vis ſcire quātū diſtat abauꝰa petrutio vtroqꝫ cōputato ⁊ ītermedijs ꝗnqꝫ ſunt ꝑſone deme vnā quattuor ſūtgradus. Idē dico de ipſo. p. ad abnepotē: qꝛ eo. mō erit reꝑire ꝗnqꝫ ꝑſonas. ⁊ ſiqͣttuor ſunt gradꝰ. Si velles ſcire quo diſtet abauꝰ. p. ab abnepote. p. īuenieſ ibinouē ꝑſonas cōputato. p. ⁊ ſic octo erunt gradus. ſcias ꝙ iſte. p. nō hꝫ totā ſuamcōputationē ī arbore. Scis .n. ꝙ ꝗlibet hꝫ duos parentes qͣttuor auos octo ꝓauos. xvi. abauos: ⁊ ſic ſꝑ aſcēdentes duplicant̉. Unde īpoſſibile fuiſſet tot ꝑſonasī arbore ſcribere. Quero an īter aſcēdētes ⁊ deſcendentes ꝓhibitio copule cōiugalis excedat qͣrtū gradū. ⁊ dicit gof. in ſum. de cōſan. ⁊ af. §. itē quātū. ꝙ nō ꝑ dec.nō dzeo. ti. q̄ generaliter loꝗt̉. Alij cōiter ꝯͣdicentes inter aſcendentes ⁊ deſcendētes ꝑpetuā eē prohibitionē dicūt ⁊ qd̓ d̓ qͣrto gradu dr̄ ī collateralibꝰ locuꝫ hꝫ adhoc. xxxv. q. iij. progenie. ⁊ duobꝰ. c. ſe. ī ꝗbꝰ dr̄ ꝙ olī nō ſolū vſqꝫ ad ſcd̓ꝫ gradūſed etiā ī quātū noticia erat parētele extēdebat̉ ꝓhibitio. Ex quo ergo certū ē alterū deſcēdētē ⁊ alterū aſcendētē ꝑdurat ꝓhibitō: ad idē īſti. d̓ nup. §. i. ff. d̓ ri. nu.l. nuptie. ⁊ hoc verū puto. Ad collaterales trāſeamꝰ. ⁊ da fr̄em ⁊ ſororē ⁊ cā breuitatis ꝓſequendo ſolū ꝑteꝫ mediā arboris ad modū vexilli: qͣ ītellecta reliqͣ ītelligit̉: qd̓ ꝑ ſe pꝫ. Dicamꝰ d̓ fr̄e ⁊ deſcēdētibꝰ ſub cellula fr̄is filiꝰ filia: ⁊ ex illa fr̄isnepos neptis: ex illa fr̄is ꝓnepos ꝓneptis ⁊ fr̄. p. ē cum. p. ī pͥmo gradu ẜm cano
nes: in ſcd̓o ẜm leges: eiꝰ filiꝰ in ſcd̓o ẜm canones: ī tertio ẜꝫ leges: neposin tertio ẜm canonēs: ī quarto ẜm leges. Fratris ꝓnepos ē ipſi. p. in qͣrioẜm canones: in ꝗnto ẜꝫ leges: ⁊ ſic dꝫ eē vtraqꝫ pūctatio: ⁊ iſti ſunt collaterales ad. p. Et nūc de cellula pr̄is fecimꝰ ſtipitē: fac ꝯſequēter ſtipitem d̓auo ex eo patruꝰ amita: ex illa frat̉ patruel̓ ⁊ amitinꝰ ſoror patruel̓ ⁊ amitina ex illa hoꝝ filiꝰ filia. ex illa hoꝝ nepos neptis. Patruꝰ ē. p. ſcd̓o gradu: frat̉ patruel̓ ēt ſcd̓o gradu filiꝰ ī tertio: nepos ī qͣrio ẜꝫ canonēs. Perleges aūt patruꝰ ī tertio frat̉ patruelis ī qͣrto. filiꝰ in ꝗnto: nepos ī ſexto: ⁊ſic dꝫ eē vtrāqꝫ pūctatio poſtea fac ꝓauū ſtipitē ⁊ hꝫ filiꝰ parruū magnuꝫamitā magnā auū ⁊ auiā: auūculum magnū ⁊ materterā magnam illosºnō ꝓſeꝗmur. Ex cellula patrui magni propior ſobrinus propior ſobrinaex illa hoꝝ filiꝰ filia: ex illa eorūdeꝫ nepos neptis: ⁊ ꝗa. p. diſtat a proauoqueꝫ nūc feci ſtipiteꝫ tertio gradu. ergo a patruo tertio: ⁊ a propiori ſobrinō tertio: ⁊ a filio tertio: ⁊ a nepote ꝗ erit linea eqͣlitatis qͣrto ẜm canonēsſcd̓m leges vero diſtat patruꝰ a patruo magno qͣrto a ꝓpiori ſobrino ꝗnto: ⁊ a filio ſexto: ⁊ nepote ſeptīo: ⁊ ſic dꝫ eſſe vtraqꝫ punctatio. Mō fac abauū ſtipitē eum tribꝰ filijs .ſ. propatruo proauo: ⁊ pro auūculo de proauūculo nō proſequor. Ex cellula propatrui orit̉ ceſlula horū filius filia: ex illa hoꝝ nepos ueptis. ex illa eorūdeꝫ pronepos proneptis. Iſti oēs ſunt cū.p. ī qͣrto gradu. qꝛ. p. diſtat a ſtipite ī qͣrto gradu: ⁊ ex illa linea nullꝰ exitlineā eqͣlitatis. gͦ oēs diſtāt qͣrto ẜꝫ leges. ꝓpatruꝰ diſtat. v. filiꝰ. vj. neposvij. pronepos. viij. ⁊ ſic dꝫ eē vtraqꝫ pūctatio. Nūc videndū eſt ꝗbꝰ reguRlis gradus illoꝝ collateraliū cognoſcant̉. Collateraliū eqͣlis ſinee vnā trado regulā ẜm canonēs. Collateraliū in linea eqͣli quoto gradu ꝗs diſtat acōi ſtipite toto diſtāt īter ſe vel ſibi attinēt: hoc ẜm canones. Exēpluꝫ pōecum facis abauū ſtipitē īter. p. ⁊ pronepotē propatrui. nā ſi illi ſūt ī lineaeqͣli ꝗlibet diſtat a ſtipite qͣrto gradu. gͦ inter ſe qͣrto: ẜm leges vero al̓r ē ⁊ſic dicimꝰ regulā collateraliū: ī linea eqͣli quoto gradu ꝗs diſtat a cōi ſtipite: toto duplicato diſtāt īter ſe vel ſibi attinēt. Uides gͦ ex ſuperiꝰ dictis ⁊ex pūctatione: ꝙ p̄dicti. p. ⁊ pronepos propatrui diſtāt. viij. ⁊ inſurgit illadiuerſitas qꝛ ẜꝫ leges q̄libet ꝑſona gradū facit ī collateralibꝰ. Unde duofr̄es faciunt duos gradꝰ: ſꝫ canonēs vero due ꝑſone faciūt vnū gradū. un̄vt pꝫ ī cellula fr̄is eſt cū. pͦ. ī pͥmo gradu ẜꝫ canones: ī ſcd̓o ẜm leges ſed cōputatio eoꝝ ob aliud ſit ꝙͣ nr̄a. xxxv. q. v. c. ij. bn̄ ergo dr̄ ẜꝫ leges ꝙ ī eqͣlilinea collateraliū fiue linea ſit paris numeri ſiue diſparis nō eſt reꝑire diſparē gradū. vide ī linea paris numeri ſcd̓a vel qͣrta: diſparis numeri prima vel tertia. In pͥma ſcd̓s gradus: ī ſcd̓a qͣrtus: ī tertia ſextus ī qͣrta octauus: qd̓ nō eſt ẜm canones qꝛ ī eqͣli linea diſparis numeri habemꝰ diſparē gradū: qꝛ ī pͥma pͥmū: ī tertia tertiū: ī ꝗnta ꝗntū ⁊ ſic de ſingulis. Nūcreſtat videre de collateralibꝰ in linea eqͣli de ꝗbus tradit̉ talis regula ẜꝫ canonēs. Collateraliuꝫ in linea inequali quoto gradu remotior diſtata cōiſtipite toto diſtāt īter ſe. Exēplū pone faciendo abauū ſtipitē. p. ⁊ filiꝰ propatrui ſunt ī linea incqͣli. ꝯputemꝰ gͦ a remotiori .ſ. a. p. ſed diſtat a ſtipiteqͣrto gradu. gͦ a filio propatrui qͣrto. ⁊ idē in deſcēdētibꝰ vſqꝫ ad lineā eqͣlitatis. ⁊ hoc ē qd̓ dicimꝰ ꝙ ꝑſona addita ꝑſone vſqꝫ ad lineā eqͣlitatis n̄ creſcit gradꝰ. qꝛ propatruꝰ filiꝰ eiꝰ nepos ⁊ ꝓnepos oēs diſtāt qͣrto a. p. ſꝫ aliẜꝫ leges ẜm quas talē regulā tradimꝰ. Collateraliū in linea īequali quotſunt ꝑſone ſtipite dempto tot ſunt gradus. vn̄. p. a. ſtipite diſtat quarto. apropatruo. v. a filio. vi. a nepote. vij. a pronepote. viij. ⁊ ſic q̄libet perſona facit graduꝫ. Uides ex ſupradictis ꝙ. p. nō pōt ꝯͣhere cum aliqua d̓ arbore. Diſtat .n. a ſummo .ſ. abauo. ab imo .ſ. a nepote ab extremis collateralium. ab oībus his. quarto. a medijs citeriori. ꝑ qd̓ ſatis pꝫ ꝙ cuꝫ nullopōt ꝯͣhere. ſꝫ extremꝰ ī collateralibꝰ. vtputa ſi prouepos propatrui vel pronepos fr̄is procrearet filiā. poſſet. p. cuꝫ illa ꝯͣhere. lꝫ aūt ꝯͣhat̉ ī ꝗnto gradu remāet tn̄ ꝯſanguinitas. prohibitio .n. q̄ ꝑ ius poſitiuum proceſſeratpotuit tolli. ſꝫ naturalia ſunt īmutabilia. v. di. ī pͥn. ſcire d̓bes ꝙ cōiter dicunt doctores ꝙ abauus ⁊ proauꝰ ⁊ auꝰ ſunt bigami. dicētes ꝙ ſi nō eēntbigami nō poſſent filij eoꝝ cōiūgi cū eēnt fr̄es. ſꝫ de hoc nō multuꝫ curoqꝛ eadē rōne ſic eēt de alijs cellulis duplicibꝰ: ꝙ ꝑſone eaꝝ eēnt bigami.vn̄ fingamꝰ ꝑinde ac ſi in qualibet duplici cellula hr̄emus qͣttuor ꝑſonasac ſi diceret̉ propatruꝰ ⁊ vxor. proamita ⁊ maritꝰ. vn̄ duplicatio poſita fuit vt noīa d̓mōſtraret ī vtroqꝫ ſexu nō vt eos ꝯiuges d̓notaret. ſciendū ꝙī collateralibꝰ equalis linee bn̄ ſeꝗt̉ iſta regula affirmādo ⁊ negādo ego ⁊tu ſumus ꝯſanguinei ī linea equali. ⁊ ego poſſum accipere filiā tuā. ergotu meā. Et negatiue: ego nō poſſuꝫ acciꝑe filiā tuā. gͦ nec tu meam. Affirmatiua procedit ī linea equali quarti gradus. Negatiua ī tertio ul̓ citeriori. ſꝫ ī linea ineqͣli hoc nō procedit affrmādo vel negādo: qꝛ ſi vnꝰ eſt inquarto alter in tertio vel citeriori qui eſt in tertio uel citeriori pōt cōtraheſcum filia eius qui eſt in quarto gradu ⁊ nō ecōuerſo. vn̄ propatruus huiꝰfilius ⁊ nepos cōtrahere poſſunt cum filia. p. ſed non econuerſo. Demumq̄ª. qͣrit̉ an collaterales quoꝝ vnus ē in ꝗnto ⁊ alt̓ in pͥmo. puta filia. p. ⁊. ꝓpatruus poſſint ad inuicē ꝯͣhere. Dicit Poſt. ꝙ nō. ⁊ hoc no. sͣ. e. ꝙ dilectio. ⁊. c. tua. ⁊ ī ſumma huiꝰ ti. de ꝯſan. §. nūquid in ꝗnto ⁊ primo quod ꝑſua argumenta nitit̉ probare ſic .ſ. pr̄. ⁊ filius vna perſona cēſent̉. C. d̓ impu. ⁊ alijs ſub. l. vlt. ſicut gͦ nō ꝯͣhit cum ſtipite ſic nec cū filijs ſtipitis. bene facit p̄dicta d̓cre. tua. vbi fr̄es vident̉ poni pro ſtipite. ꝯͣriuꝫ tenet Ber.qd̓ colligit̉ ex glo. quā ponit. sͣ. e. ti. c. vlt. ⁊ Ra. ⁊ Io. d̓ deo. ⁊ hoc ē viſſimuꝫ. qd̓ probāt verba regule poſite. sͣ. eo. c. vlt. dum dicit ibi deſcendētiūab eodē. ſed certuꝫ eſt ꝙ propatruus deſcēdit a ſtipite. preterea aut dicis ꝙeſt inter eos prohibitio aſcēdentiū ⁊ deſcendētiuꝫ aut collateraliuꝫ. de primo patet negando ꝙ certum eſt filiuꝫ. p. nō deſcendiſſe a propatruo. Eſtergo prohibitio collateralium. ſed certum eſt ꝙ iſti diſtant quinto. ꝗd igitur impediat iſtos collaterales ꝯͣhere nō video. Io. an