¶ Gaudia.Decīoq̄nto Iam tibi totꝰ deifice vnitꝰ ⁊ incorꝑatꝰ qd̓ reſtat. niſi vt hauriam aqͣs in gaudio de fontibusſaluatoris Introibo ergo ad altare dei ad d̓ū q̄ letificatiuuētutem meā Et nōmo gaudedo de tni ſumptiōe ſacrīin hꝰ incolatꝰ miſeria. ſed iteꝝ gaudebo in plēa refection eterne gl̓e qn̄ tu p̄cinctus facies me tecum diſcūbereIuſti em̄ epulent̓ ⁊ exultēt in cōſpectu dei ⁊c. Uſqꝫ quodn̄e obliuiſceris me in finem.¶ Tutat.Poſtremo quo gaudiū noſtꝝ ſit vere plenū ſūptiohꝰ tui dn̄e corꝑis. nō ſolū ꝓmittit gaudia pn̄tia vel futura. ſed ⁊ tutat a futura ichenne vel purgatorij pena.Hēt em̄ nō tm̄ vnā bn̄dcōnē in rōnem ſacrī qͣutū in eadat̉ inuiſibilis grā ſub viſibili forma. ſed ⁊ in rōuem ſacrificij in qͣntū in ea tua dn̄ica paſſio recolit̓ in qua pleneretribuiſti ꝓ ōni nobis debita pena. imo vt ꝯſummatecuncta proferam. hec tui ſumptio ꝓdeſt viuis. ꝓdeſt defunctis ꝓdeſt pn̄tibꝰ ꝓdeſt abſentibꝰ. nec eſt in vniuerſa catholica eccl̓a q̄ ſe abſcōdat ſalubri influxū huiꝰ tuiflumīs letificātis cītatem dei. Non ergo dimittam te niſi būdixeris mihi. ſed in fortitudine cibi huius ambulabo vſqꝫ ad mōtem dei. O nō timeam mala qm̄ tu mecūes dn̄e O educ de carcere purgatorij aiās oīm fideliumꝓpter ſumptum hūc tuum cibum.