viliſſiꝰ ⁊ ſic de alijsHic dehet hō ſeip̄m qͣntū poterit vilificare .ſ. mi-ſeris ſe ſimulādo defectꝰ ī ſpē ꝓfitēdo. meliores intuendo Nūc ſe cecū nūc egrotū nūc pctōrē ꝯpellās Nūc ſe. īfernō dignū. nūc ſe ꝯꝑatiōe prm̄ ātiquoꝝ hūiliās ⁊ dicēs.Nūqͥd ego melior ſum qͣꝫ oēs prēs mei. Tu moiſi noluiſti vno ictu ocl̓i te mōſtrare. ⁊ ecce nūc n̄ ſolū cū hominepubilicano ⁊ peccatore vis māducare. ſed ⁊ teip̄m iubesab ipſo manducari. O vnde hoc mihi vt maieſtas tanta veniat ad me.¶ Polo.V .i. veīo ī ꝓpoſitoꝝ meoꝝ īnouatiōe deīceps vitamemēdare ꝓponēdo Hic dꝫ hō ꝓpoſita ſua īnouare firmiter ſtatuēdo ea obẜuare ⁊ ꝓ eis obẜuādīs dīnā clemētiā⁊ ſacrī hꝰ efficacīam implorare. O domine īmuta mihicor aliud vt vel nūc incipiam.¶ Iungo..i. venio in ſcōꝝ cōmunione eoꝝ .ſ. p̄cibꝰ ⁊ meri-tis me committēdo ⁊ īgerēdo. Hic debet hō de ſuis ꝓpoſitis ⁊ p̄ꝑamētis plene diffidere ⁊ ſcōꝝ q̄ illic ſunt precibꝰ ⁊ meritis ſe ꝯmittere ⁊ eoꝝ deſideria ⁊ merita aſſumere ⁊ ī tali ītētiōe ſacrm̄ velle ſuſciꝑe. ac ſi om̄e deſideri.i