Ego enim multum repletus ſum deſpectione. factus obprobrium abundantibus ⁊ deſpectio ſuperbis. Imo infixus in limo profundi. Sed tu miſericors domine adueniens in ſingulis donis ſingulas meas aufers miſeriasAfferens enim virtutum diuitias. aufers paupertatemAfferens cibum. aufers famem. ⁊ ſic de alijs ſupra tacͣtis. Aufer ergo obſecro a me obprobrium demonum ⁊ contemptum angelorum. qͣtinus mihi ſis adueniens non modo donum delectabile. ſed ⁊ honeſtum. ſed⁊ vtile.¶ Onde.Iam poſtremo cum ammiratione maxima conſiderans vnde venis qui tanta mihi donas Deficit animamea. Uere a ſummo celo egreſſus. in vallem miſeriemee te inclinas. Uenis enim de monte excellentie ⁊ potentie in vallem infirmitatis ⁊ miſerie. De monte glorie in vallem ignominie. ¶ O mira aduenientis ⁊ q̄rentis dei dignatio. O magna dignitas hominis ſic q̄ſiti Si perſonam intueor venientis non capio excellenti-am maieſtatis Si me attendo ad quem venis. dignationis magnitudinem expaueſco.¶ Si modum cogito ſupra me eſt ⁊ non poſſum ad eumf iiij