nei viribꝰ tuis. ⁊ labores tuiſint in domo aliena: et gemas in nouiſſimis. quandoconſūpſeris carnē et corpustuū. ℟Iredo ꝙ redēptormeus viuit et in nouiſſimodie de terra ſurrecturus ſūet in carne mea videbo deūSaluatorē meū. v̓. Quemviſurus ſū ego ipſe ⁊ nō aliꝰIoculi mei conſpecturi. SalElius ē nomē ¶ X ſcd̓aebonū qͣꝫ vngēta p̄cioſa:dies mortis die natiuitatis.Melius eſt ire ad domū luctus: qͣꝫ ad domum conuiuiij.In illa enī finis cunctorumāmonetur hominū: ⁊ viuēscogitat quid futurū ſit. ℟Qui lazarū reſuſcitaſti amonumento fetidū Tui eisdn̄e dona requiem ⁊ locū indulgentie. ij Qui venturꝰes indicare viuos et mortuos ⁊ ſeculū ꝑ ignē Tu X iijEniento creatoris tuiin diebꝰ iuuētutis tueanteqꝫ veīat tꝑs afflictionistue: ⁊ reuertatur puluis interrā ſuā vnde erat. ⁊ ſps redeat ad dn̄m qͥ dedit illū. ℟.n̄e qn̄ veneris iudicareterrā vbi me abſcōdā a vultu ire tue Napeccaui nimisin vita mea. ij. Cōmiſſa meadn̄e paueſco ⁊ an̄ te erubeſco. dū veneris iudicare nolime condemnare Na. ſX̓ iiijiuent mortui tui dn̄e: īterfecti mei reſurgent.Exꝑgiſcimī ⁊ laudate qͥ habitatis in puluere: qͥa ros licis vos tuꝰ: ⁊ terrā gigatū detrahes in ruinā. Meccantē me coridie et nō me penitentē timor mortis cōturbatme Qa in īferno nulla eſt redēptis. miſere̓ mei d̓s ⁊ ſalua me. v̓. Deꝰ in noīe tuo ſaluū me ſac ⁊ in virtute tualibera me Qa in. ¶ Icō qͥntaecd̓icit dn̄s. De manumortis liberabo ppl̓mmeū: de morte redimā eum.Ero mors tua o mors: morſus tuꝰ ero īferne Cōſolatioabſcōdita eſt ab ocl̓is meis:quia ipſe inter frēs diuidetAdducet vrentē vētū dn̄s dedeſerto aſcēdentē: ⁊ ſiccabitvenas eꝰ: ⁊ deſolabit fōtē eꝰ℟de recordeis pccā meadn̄e Dū veneris iudicare ſeculū ꝑ ignē. v̓. Dirige dn̄edeus meus in cōſpectu tuoviā meam Dū vene. ¶ Ly