xxxA xxxjeſt denominandus autor ſermocinalis qͣꝫ poetaOmnis motus ⁊ omnis actio verſatur circa vltimaHomo naturalirer delectat̉ in metro ⁊ ſophonia.Exēplis vtimur docendo vt facilius intelligat̉ qd̓ diciturDoctrina naturaliter procedit de homine in hominem: ẜmoperationem quam habet ad diſcipulumAnime virtuoſe ⁊ nobiles naturaliter inuenerunt artes car-minum ad laudandum.Aīe ꝟo deficiētes ī his adinuenerūt carmina ad vituꝑandūBonitas artis laudandi ꝯſiſtit in metro ꝓlixo ⁊ nō curato¶ Sequūtur autoritates ſecundi libri poetrieOtum completum eſt quod habet principium: mediuꝫet finemLocum mediuꝫ obtinebūt in bello qui fortes ſunt. locumſcꝫmedium inter timidum ⁊ audacemOmnis ſermo ſi breuior ſit qͣꝫ debeat obſcurat intellectum; ſilongior fuerit difficilis ē retētōis ⁊ diſcipulo obliuione īducitUni rei multa acciduntOportet vt ars in hoc naturam imitetur. vt omnia que agitagat ẜm propoſitum et vnum finem.Rebꝰ nō exiſtentibꝰ in natura nō imponunt̉ noīa niſi raroCōmentator Suaue eſt hoī qd̓ ꝯſueuit tota ſua vita.Scd̓m ariſtotelem Ira eſt triſtitia ⁊ perturbatio quedam invehementi appetitu vindicte.Quod quis non credit non mouet ipſum: nec ad timendumnec ad miſerandumNon contriſtatur nec leditur aliquis in tantum propter ma-lum quod infertur ſibi ab inimicis: in quantum contriſtaturet leditur propter malum ſibi illatum ab amicis.In quolibet genere eſt aliquod bonum: licet in eo inueniunt̉aliqua non bonaPropter vſus et conſuetudines malos et peruerſos non laudatur quiſquamQui beneficia inuenit compedes inuenitRes nulle ſunt ſtabiles q̄ cū fluxū tꝑis fluūt ⁊ fluxibiles ſuntAriſtoteles In inferno ꝯtinua eſt triſticia ⁊ meror īcōſolabil̓