Folioro corꝑis multos. qꝛ in magnis cibus tranſit ad nutrimentūcorporis: ⁊ ideo modicū ſpermatis manet in eisEx vno coitu ſpermatiſantis multum cum ſperma diuiditurgenerantur multi filijMēſtruū mulieris magis accidit ī diminutōe lune: qꝛ illi dies ſunt frigidiores alijs diebꝰ mēſis ꝓpter diminutōem luneFemine debiliores ſunt maribꝰ qꝛ frigidioris ſunt natureIn animalibꝰ generantibꝰ multos filios plus accidit mēſtruoſitas ⁊ maxime in maribus¶ Sequūtur auto. xvi. libri ariſto. de animalibusMbrio in prima ſui generatōe viuit vita ſil̓i vite plāte.Pili decaluati non redeunt. folia vero arboꝝ ⁊ plumeauiū redeūt. qꝛ caluicies eſt ꝓpter mutatōeꝫ etatis ⁊ defectumhumidi radicalis que irreuocabilis eſt. caſus vero folioruꝫ ⁊plume eſt propter mutationem temporum: quorum redituseſt circularisHomines tm̄ calueſcunt ⁊ non animalia. qꝛ homo habet decerebo valde multum ⁊ humidum.Homo tm̄ calueſcit in anteriori parte capitis: quia illic eſt cerebrum valde multumNō fluūt folia de arboribꝰ in quibus eſt humor pinguisIn aīalibus color piloꝝ eſt ẜm colorem cutis. in hoīe ꝟo nō.qꝛ qͥdam hoīes hn̄t coreū valde albū ⁊ nigros crines. cuiꝰ cāeſt qꝛ cutis hoīs eſt valde tenuis reſpectu alioꝝ animalium.et ideo non mutant materiam piloꝝ.Aīalia cōedentiā dulces cibos diuerſificant̉ in coloribusMulta animalia in infirmitate mutant colorem. ⁊ ideo cor-uus viſus eſt albus ⁊ paſſer albus.Digeſtio fit ex calore.Oculꝰ eminēs ⁊ extēſus nō bn̄ videt a remotis. ſꝫ oculꝰ ꝓfundus bn̄ videt remota. qꝛ eiꝰ motꝰ nō diuidit̉ nec ꝯſumiturAcumē ⁊ bonitas ſenſus diſtinguit̉ duobꝰ modis velī ſentiēdo remote vel diſtinguendo differentias aſtroꝝ.Somnus videtur eſſe medium inter eſſe ⁊ non eſſe: inter vi-uere ⁊ non viuerePuberes plus delectant̉ in coitu qͣꝫ cetera etas ⁊ quanto plꝰ

iiptutnuturle

nt.