Um ꝑueniſſet Y. vj.btūs clemēs ad locū exilij erāt illic in ergaſtulis adſecāda marmora āpliꝰ qͣꝫ duo milia xp̄iani diuturna iaꝫlegatiōe dānati ea ſolū cā ꝙdn̄m nr̄ꝫ ihm̄ xp̄m crederētqͥ vidētes ſcm̄ clementē ep̄moēs vna voce impletū ꝓruperūt. Quos cūꝯgnouiſſet ſcūꝫclemēs ꝓ dei amore r̄legatosdixit Nō meis meritꝭ ad vosme miſit dn̄s ſꝫ vr̄is coronisꝑticipē me fieri Et cū eis ml̓tā ꝯſolationis doctrinā ⁊ pacientie intimaſſet didicit abeis ꝙ d̓ ſexto miliario aqͣꝫ ſibi humeris apportarēt. ℟Orāte ſcō clemēte apꝑuit eiagnus dei de ſb̓ cuiꝰ pēde fōsviuꝰ emanat Fluminis impetus letificat ciuitatē dei. ꝟUidi ſupͣ mōtē agnū ſtantēde ſb̓ cuiꝰ pede fonꝫ viuꝰ emanat Fluminis Lcō ſcd̓auc ſcūs clemēs dixit Oremus dn̄ꝫ ihm̄ xp̄m frēs vt cōfeſſoribꝰ ſuis fontis venam aperiat qͥ ꝑcuſſit petrā in deẜto ſyna ⁊ fluxerūt aque ī habūdantia ip̄e nobis laticē affluentē imꝑtiat̉ vt de eiꝰ bn̄dictione gratulemur Cūqꝫ oratione ꝯpleta hincin ꝯſpiceret vidit agnū ſtantē ꝗ pededextro erecto qͣi locū ſcō clemēti on̄dit Tūc ſcūs clemēsintelligēs dn̄m eſſe quē ſolusip̄e ꝯſpice̓t ⁊ alij nō viderentꝑrexit ad locū ⁊ dixit ī noīedn̄i in loco iſto ꝑcutite ℟.Ora ꝓ nob̓ btē clemē? Ut digni efficiamur ꝓmiſſiōe xp̄iꝟ. Oreꝰ oēs ad dn̄ꝫ ihm̄ xp̄ꝫUt digni. Lcō tercia.Sed cū oēs ꝑ girū raſtrisfoderēt ⁊ non ip̄m locū in qͦagnꝰ ſteterat q̄rerēt acceptoſarculo btūs clemēs bis ictuleui locū ſub pede agni ꝑcutiēs fōs effiues venis ornatꝰapꝑuit ꝗ ſuo impetu fluuiūpatefecit Tūc viuerẜ gaudētibꝰ bt̄ūs clemēs reſpōſoriuꝫdixit fluminis īpetꝰ letificatciuitatē dei Ad iſtā famā cōfugit oīs ꝓuīcia ⁊ veniētes ꝯuertebāt̉ ad dn̄ꝫ ita vt ī eodēdie qͥngēti ⁊ eo āpliꝰ baptizati abcederēt. ℟. Dediſti dn̄eeſt 4 ha-
Druckschrift
3 (1492) Proprium de tempore. Pars aestivalis - Proprium de sanctis. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten