Druckschrift 
3 (1492) Proprium de tempore. Pars aestivalis - Proprium de sanctis. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Si oportuerīt me mori tecū te negabo EtL. iij.ſti ſunt ſaucti prēs tui veriqꝫ paſtores: qui te r̄gnis celeſtibus inſerēdam: ml̓to melius multoqꝫ feliciꝰ ꝯdiderūtqͣꝫ illi quoꝝ ſtudio pͥma meniū tuorū fundamenta locata ſunt. e quibꝰ is tibi no dedit frat̓na te cede fedauit.. Tu es petrꝰ ſuꝑ hācpetrā edificabo eccl̓am meā porte inferi p̄ualebuntaduerſus eam Et tibi daboclaues regni celoꝝ.. Qd̓cūqꝫ ligaueris vtsͣ In. anͣIn noīe iheſu xp̄i nazareniſurge ambula in pace anͣ.Exiliēs claudꝰ ābulabat intrauit illis ambulās laudans deū anͣ. Uidit populꝰclaudū ambulātē laudātēdeū repleti ſunt ſtuporeextaſi ī eo qd̓ ꝯtigerat illiConſtitues eos L. iiij.Sti ſunt qui te ad hācgl̓am ꝓuexerūt: vt gēsſcā ppl̓s electus ciuitas ſacerdotalis regia ſacrā beati petri fidē caput totius orpxibbis effecta latius p̄ſides religione diuina qͣꝫ dn̄atiōe terrena: qͣꝫuis multꝭ aucta victorijs ius imperij terre mariqꝫ diſtēderes: minus tn̄ eſtqd̓ tibi bellicꝰ labor ſb̓diditqͣꝫ qd̓ pax xp̄iana ſb̓iecit.Dn̄e ſi tu es iube me veniread te ſuꝑ aqͣs Et extēdēs manum apprehendit. dixitih̓s modice fidei quare dubitaſti.. Cunqꝫ vidiſſet ventūvalidū veniētem timuitcepiſſet mergi clamabat dicēs dn̄e ſaluū me fac. Et ex.ec āt ciuitas Lcō ꝗntaignorās ſue ꝓuetionis auctorem pene oībus dn̄areturgētibꝰ. oīm̄ gentiū ſeruiebaterroribꝰ magnā ſibi videbat̉ ſuſcepiſſe religionē quianullā reſpuebat falſitatē Un̄qͣntū erat dyabolū tenaciꝰilligata: tanto per chriſtū eſtmirabiliꝰ abſoluta. Surge petre induite te veſtimētis tuis accipe fortitudinemad ſaluādas gētes Quia cecider̄t cathene de manibꝰ tuis Augelus aūt dn̄i aſtitit