Si oportuerīt me mori tecūnō te negabo EtL. iij.ſti ſunt ſaucti prēs tui veriqꝫ paſtores: qui te r̄gnis celeſtibus inſerēdam: ml̓to melius multoqꝫ feliciꝰ ꝯdiderūtqͣꝫ illi quoꝝ ſtudio pͥma meniū tuorū fundamenta locata ſunt. e quibꝰ is qͥ tibi nomē dedit frat̓na te cede fedauit. ℟. Tu es petrꝰ ⁊ ſuꝑ hācpetrā edificabo eccl̓am meā⁊ porte inferi nō p̄ualebuntaduerſus eam Et tibi daboclaues regni celoꝝ. ꝟ. Qd̓cūqꝫ ligaueris vtsͣ In nº. anͣIn noīe iheſu xp̄i nazareniſurge ⁊ ambula in pace anͣ.Exiliēs claudꝰ ābulabat ⁊ intrauit cū illis ambulās ⁊ laudans deū anͣ. Uidit populꝰclaudū ambulātē ⁊ laudātēdeū ⁊ repleti ſunt ſtupore ⁊extaſi ī eo qd̓ ꝯtigerat illi ꝟConſtitues eos L. iiij.Sti ſunt qui te ad hācgl̓am ꝓuexerūt: vt gēsſcā ppl̓s electus ciuitas ſacerdotalis ⁊ regia ꝑ ſacrā beati petri fidē caput totius orpxibbis effecta latius p̄ſides religione diuina qͣꝫ dn̄atiōe terrena: qͣꝫuis eī multꝭ aucta victorijs ius imperij terre mariqꝫ diſtēderes: minus tn̄ eſtqd̓ tibi bellicꝰ labor ſb̓diditqͣꝫ qd̓ pax xp̄iana ſb̓iecit ℟.Dn̄e ſi tu es iube me veniread te ſuꝑ aqͣs Et extēdēs manum apprehendit eū. ⁊ dixitih̓s modice fidei quare dubitaſti. ꝟ. Cunqꝫ vidiſſet ventūvalidū veniētem timuit ⁊ cūcepiſſet mergi clamabat dicēs dn̄e ſaluū me fac. Et ex.ec āt ciuitas Lcō ꝗntaignorās ſue ꝓuetionis auctorem cū pene oībus dn̄areturgētibꝰ. oīm̄ gentiū ſeruiebaterroribꝰ ⁊ magnā ſibi videbat̉ ſuſcepiſſe religionē quianullā reſpuebat falſitatē Un̄qͣntū erat ꝑ dyabolū tenaciꝰilligata: tanto per chriſtū eſtmirabiliꝰ abſoluta ℟. Surge petre ⁊ induite te veſtimētis tuis accipe fortitudinemad ſaluādas gētes Quia cecider̄t cathene de manibꝰ tuisꝟ Augelus aūt dn̄i aſtitit ⁊
Druckschrift
3 (1492) Proprium de tempore. Pars aestivalis - Proprium de sanctis. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten