vilibus veſtimētis cepitqꝫ ſedere cū alijs pauꝑibꝰ in atrio ſancte dei genitricis marieſcāqꝫ dei miſteria ſingul̓ dn̄icis accipiebat ⁊ de elemoſinis ſibi datis qͣntū ſibi ſufficeret reſeruabat cetera pauperibꝰ erogabat Tu E. iij.Pater vero de receſſu ſiliplurimū dolēs per diuerſasmūdi ꝑtes fecit eū ꝑquiri diligenter Nūcij itaqꝫ ad ediſſaꝫ veniētes ab ip̄o ꝯgnoſcūtur ſed ipſū minime ꝯgnouerūt ⁊ ei inter ceteros pauꝑeselemoſinas largiūtur Ipſeautē grās agens ait Dn̄e ꝙme vocaſti ⁊ feciſti vt propt̓nomē tuū elemoſinā de ſeruis: meis acciperē q̄ſo vt ꝓficere digneris opus in me qd̓cepiſti Tu ¶ Marci ⁊ marcelliani martirū Coll̓Reſta q̄s op̄s deꝰ vt qſcōrū marci ⁊ marcelliani natalicia colimus. a cūctis malis imminētibꝰ eoruꝫinterceſſionibus liberemur.Lectio prima.IAncti marcellianus ⁊marcꝰ gemini frēs ꝓ xp̄i noīein vinculis conſtituti cū verbera carnificū animo ꝑſeueranti tranſierūt capitalē iuſſi ſunt ſubire ſniāꝫ Poſt hectenētur ⁊ ambo ligati ad ſtipitē in pedibꝰ acutos clauosacceperuntLcō. ij.Quibus dicebat infeliciſſimus fabianꝰ Iā diu fixis ſtabitꝭ plātis qͣꝫ diu debitū dijsreddideritꝭ officiū Tunc ambo fratres in vno confixi lignō pſallebāt inter ſe dicētes.Ecce qͣꝫ bonū ⁊ qͣꝫ iocūdumhabitare frēs in vnuꝫ. Dixiteis fabianus prefectꝰ. Infelices ⁊ miſeri deponite amentiam ⁊ liberate voſmetipſosa cruciatibꝰ imminētibꝰ ſuꝑLectio terciavosQui reſpōdētes ambo dixerunt Nunqͣꝫ tā bene epulati ſumꝰ Mō cepimꝰ eē fixi inamore xp̄i Utinā ſic nos eſſeſicut ſumꝰ tam diu ꝑmittasquādiu huiꝰ tegimur corꝑisindumēto Cūqꝫ trāſiſſet vnadies ⁊ vna nox ⁊ illi in pſalmis ⁊ hymnis laudātes xp̄ꝫ
Druckschrift
3 (1492) Proprium de tempore. Pars aestivalis - Proprium de sanctis. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten