qͥs dn̄e natalicia nobis votiua reſplēdeāt vt qd̓ illis ꝯtulit excellētia ſempiterna fructibꝰ nre deuotōis accreſcat.OeiLcō primaAnctus ergo adoleſcēsodulphꝰ deo dilectꝰ viris admodū ꝓbatꝭ acceptꝰ ſꝫſoli deo tm̄mō famulari ſollicitꝰ ſcāꝝ ꝟtutū gͣdibus aſcēdit qͦaduſqꝫ in virū ꝑfectūE ſcd̓aoccurit Tu.Uemꝑ em̄ vt moraē ſcoruꝫmentē ad celeſtia ſtuduit erigere ſeculariſqꝫ pompe triūphaliter illecebras euadere.Quid tātꝭ immorabor Omni ꝟtute ꝓficiēs ꝑ gradus eccleſiaſtici ordinis aſcēdēs iuxta diuinā vt credēdū eſt p̄deſtinationē ad ſacerdotalisꝗfficij ꝑuenit bn̄dictionem.uo etem rite Lcō. iij.ꝑacto ſtatim delegauit ſibi īaīo ꝙ ꝓpter pie ꝯuerſatōnisſtudiū ad quoddā ſacre religionis tendere ꝓperaret moliaſteriū Uiſumqꝫ eſt ei adire ſumme r̄uerētie locū noīetraiectū vt ibi qͣꝫ diu in hac.iiluce viue̓t cū alijs dei famul̓ibidē ſub caſtris xp̄i de gētibus regi et̓no militaret Tu.Uid plura: Lcō. iiij.vir deo plenꝰ iuxtā veridicam vocē in euāgelio dicētē qͥ nō renūciauerit oībus q̄poſſidet nō pōt meus eē diſcipulus poſtponēs prēm ꝓpīqͦs agros familiā oēmqꝫ poſſeſſionē quo viſum ē ei xp̄oduce ꝑgere. pauꝑ rebus meritis diues cōtēdit ꝓꝑareQuo in loco magne E. v.erat̉ ſanctitatꝭ tūc temꝑis fredericus ep̄s qui virū ſcm̄ cūgaudio magno ſuſcepit ⁊ honore ꝯdiguo oēſqꝫ ſecū vnanimit̉ ſerui dei qͥ ibi erāt coadunati dn̄o congratulātestā ſcm̄ tāqꝫ religioſū ad eosadnētaſſe d̓i famulū TuItūs aūt vir l̓. ſextahūane ſagacitati diu celarenequit qd̓ intus ſuꝑnā maieſtatē nō latuit. ſꝫ mox cū aliqͣntiſꝑ illic deguit illis oībusdiuini lumīs lucerna reſplenduit. Nā erat ille peruigil invigilijs. Potens in ieiunijs
Druckschrift
3 (1492) Proprium de tempore. Pars aestivalis - Proprium de sanctis. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten