Inrauit cū ceteris addito al̓ps de apl̓is hymnꝰ Exultetcelū In fine Gl̓a tibi dn̄eOcunditatem Cap̄.et exultationē theſaurizauit ſuꝑ eū. ⁊ noīe ete: nō hereditabit illū dn̄s deꝰ noſterꝟ. Dediſti hereditatē Adan. Ecce ego ioh̓es vt in cōi.Collcā vt in pͥmis ꝟis. IuAncti uenal̓ Collcāiuuenalis qͣs dn̄e nobis⁊ ꝯfeſſio ſemꝑ ꝓſit ⁊ meritūPer Uvironis ꝯfeſ. CollcāEus ꝗ hodiernā diē ſacratiſſimā nobis in btīvvironis ꝯfeſſoris tui atꝫ pōtificꝭ ſolēnitate tribuiſti: adeſto ꝓpitius eccleſie tue precibus. ⁊ da vt cuius gloriaturmeritis muniatur ſuffragijsPer Eodem die CollectaIortitudo fideliuꝫ deus etmartiꝝ coronator cuiꝰ gratia btus victor in diuerſis cruciatibꝰ ſui noīs extitit autorꝯcede ꝓpiciꝰ ip̄ius orōnū ſuffragijs oīm malignarū tēptationū nos eſſe victores. PSecundum iohannemN illo tꝑe: D. I. D. S.Ego ſuꝫ vitis vera ⁊ pr̄meus agricola eſt Et rel̓Omeª btī auguſtiniSte locꝰ euāgelicꝰ frēsvbi ſe dicet dn̄s vitem ⁊ diſcipulos ſuos palmites ſcd̓mhͦ dicit ꝙ ē eccl̓e caput noſqꝫmēbra eius Mediator dei ⁊hoīm hō xp̄s ih̓s Uniꝰ qͥppenature ſunt vitis ⁊ palmitesE. ij.ropter quod cudeꝰ eſſet cuiꝰ nature nō ſumfactꝰ eſt homo vt in illo eſſetvitis hūana nat̉a cuiꝰ ⁊ noshoīes palmites eſſe poſſimꝰQuid ergo eſt Ego ſum vitꝭvera Nūquid vt adderet vera hec ad eam vitem retulityn̄ iſta ſil̓itudo trāſlata eſtuc em̄ dicit̉ Icō terciavitis ꝑ ſimilitudine nō ꝑ ꝓpͥetatē quēadmodū dr ouisagnꝰ leo petra lapis angularis ⁊ cetera hmōi q̄ magꝭ ipſa ſunt vera a qͥbꝰ dicūt̉ ſil̓itudines nō ꝓpͥetates Cum gͦ d̓tEgo ſuꝫ vitꝭ ꝟa ab illa vtiqꝫſe diſcernit cui d̓r Quō ꝯuerſa es in amaritudine vitis a
Druckschrift
3 (1492) Proprium de tempore. Pars aestivalis - Proprium de sanctis. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten