noſtri ih̓ū xp̄i p̄cioſo ſanguine huānū genꝰ r̄dimere dignatus es. ꝯcede ꝓpitius. vt q̄nes ꝗ ad adorādā viuificācruce adueuiūt a pccōꝝ ſuorū nexibꝰ liberēt̉ Per. eūdēSeqͥt̉ poſtea an̄ Itūs alexander dixit ad quirinū Xp̄sfiliꝰ d̓i deſcēdit de celo vt adfidē ſuā mitaret omne genus humanū alleluya. ꝟꝰExultēt iuſti in cōſpectu deiEt delectent̉ Eollectarā q̄s op̄s deꝰ vt ꝗ ſcōrūmartirū tuoꝝ alexandri euēcij ⁊ theododli natalicia colimꝰ a cūctis malis imminētibꝰ eoꝝ īt̓ceſſionibꝰ liberemurPer. Ad copl̓. ymnusOvere digna. Ad nūc d̓. aͣ.Alleluya Crucem ſanctamſubijt all̓a. qui infernū cōfregit all̓a all̓a Inuitat̉Tll̓a Regē martirū dn̄mUeinte adoremꝰ In nº. aij.Dulce lignū dulces clanosdulce pōdꝰ ſuſtinuit qd̓ dignū fuit portare p̄ciū huiꝰ ſeculi al̓a pͣ Dn̄e dn̄s nr̄. Dn̄ieſt ter. Qagnꝰ dn̄s ꝟ. Oīsterra odoret. Scd̓m iohēmI illo tēꝑe Erat homoex phariſeis nychodemꝰ noīe princeps iudeoꝝ. Etreliqua: Uenera. bede p̄ſb̓riIcut ex lcōne ſctī euangelij fratres km̄i audiſtis prīceps iudeoꝝ venit addn̄ꝫ nocte cupiēs ſecreta eiꝰallocutione plenius diſceremiſteria fidei cuius aꝑta ſignoꝝ oſtenſione aliquatenꝰ iārudimēta ꝑceperat Qui qm̄prudēter ea q̄ ab illo fieri videbat ītelligere curabat ſb̓limiter ea que ab illo q̄rebatinueſtigare ꝓmeruit Tu ℟.Dulce lignū dulces clauosdulce pōdꝰ ſuſtinuit Qd̓ dignū fuit portare p̄ciū huiꝰ ſeculi all̓a ꝟ. hoc ſignū cruciserit in celo dū dn̄s ad iudicādū venerit. Quod dignū.abbi inqͥt ſcimꝰ X. ſcd̓aqꝛ a deo veniſti magr̄ Neoem̄ poteſt hec ſigna facere q̄tu facis niſi fuerit deꝰ cū eoAdeo igit̉ veniſſe iheſuꝫ admagiſteriū celeſte mūdo exhibendum confeſſus eſt. deū
Druckschrift
3 (1492) Proprium de tempore. Pars aestivalis - Proprium de sanctis. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten