dn̄e p̄ces qͣs fundit famulustuꝰ corā te vt aꝑias ocl̓os tuos ſuꝑ domū iſtā. Et In 2º.Non eſt hic aliud n anͣniſi domꝰ dei ⁊ portā celi. psͣ.Te decet. aͣ. Uidit iacob ſcalam ſummitas eiꝰ celū tāgebat ⁊ deſcēdētes āgelos ⁊ dixit vere locꝰ iſte ſanctus ē. p̄sQuā dilctā. qͣ. Erexit iacoblapidē in titulū fundēs oleūdeſuꝑ pͣꝫ. Fundamēta. ꝟ Beati qͥ habitāt ī domo tua domine in ſcl̓a ſcl̓oꝝ laudabūtte Lectio quartaIcut em̄ mal̓ oꝑibꝰ qͣſiquibuſdā ſeris ac vectibꝰ vite nob̓ ianua claudit̉ ita abſqꝫ dubio bonis oꝑbꝰ aperit̉Et iō frēs km̄i vnuſꝗſqꝫ ꝯſideret ꝯſcientiā ſuā ⁊ qn̄ ſe aliqͦ crimīe vulneratū eē cogͦuerit: pͥus orōibꝰ ieiunijs velelemoſinis ſtudeat mūdareꝯſcīaꝫ ſuā ⁊ ſic euchariſtiaꝫp̄ſumat accipe̓ ℟. Mane ſurgēs iacob erigebat lapidē intitulū fūdēs oleū deſuꝑ votūvouit dn̄o Uere locꝰ iſte ſcūseſt ⁊ ego neſciebā ꝟ Cunqꝫeuigilaſſꝫ iacob a ſomno aitUereLcō quintaVIi em̄ cognoſcens reatu ſuum ip̄e ſe a diuino altari ſb̓duxerit cito ad indulgentiādiuine mīe ꝑuēiet qꝛ ſic̄ qͥ ſeexaltat humiliabit̉ ita eꝯͣrioqͥ ſe humiliat exaltabit̉ Quiem̄ ſicut dixi cogͦſcens reatūſuū ipſe ſe humilit̓ ab altarieccl̓ie ꝓ ęmēdatiōe vite remoue̓ voluerit ab et̓no illo celeſti ꝯuiuio excōicari penitꝰ: n̄tiēbit ℟. O qͣꝫ metuēdꝰ ē locus iſte Uere nō ē h̓ aliud niſi domꝰ dei ⁊ porta celi. ꝙͣ Uidit iacob ſcalā ſummitas eiꝰcelos tāgebat ⁊ deſcendētesangelos ⁊ dixit Uere E. vjLogo vos frēs diligēter attendite ſi ad mēſam cuiuſcūqꝫ potētꝭ hoīs nemo p̄ſumitcū veſtibꝰ ꝯſciſſis ⁊ inqͥnatisaccede̓ quāto magꝭ a ꝯuiuioeterni regis id ē ab altari domini debet ſe vnuſqͥſqꝫ inuidie vel odij veneno ꝑcuſſusiracūdie furore repletꝰ cū reuerentia ⁊ humilitate ſb̓trahere ℟. Scificauit dn̄s ta