dei ꝟ. Dirigatur. Ad M. anͣDaciētiā habe in me domine peccaui ⁊ oīa r̄ddā tibi. aSerue neqͣꝫ om̄e debitū dimiſi tibi qm̄ rogaſti me nonne gͦ oportuit ⁊ te miẜeri cōẜui tui Col̓. Familiā tuā vtsͣDn̄ica vacans ad vsͣ caulmOn ceſſamª ꝓ vob̓ orātes ⁊ poſtulantes vt impleamini agnitiōe voluntatꝭdei in oī ſapīa ⁊ intellcū ſpuali vt ābuletꝭ digne deo ꝑ oīa placentes. ꝟ. Dirigat̉ Col̓Deſto dn̄e ſupplicibustuis ⁊ ſpeꝫ ſuā in mīaꝫtuā collocātes tuere ꝓpiciusvt a pctōꝝ labe mundati inſcā ꝯuerſatōe ꝑmaneāt PerScd̓m matheumNill̓ Abeutes pharizeicōſilium inierūt vt caperentih̓m in ẜmone Et rel̓. Io. ep̄iBierūt ⁊ ꝯſiliū acceperūt vt eū caperēt in ſermone Quo abierūt Ad herodianos Nā ex eo ꝙ nō dicit̉cōſiliati ſunt ſed conſiliuꝫ acceperunt: ⁊ ex eo ꝙ ꝑiter cuꝫherodianis venerūt apparetqꝛ cū ill̓ eiuſmodi circūuētiouniulinis ꝯſiliū tractauer̄t l̓. viij.uale cōſilium tales conſiliatores Quis āt poterat dare ꝯſilium ꝯͣ xp̄m niſi diabolus ꝗ erat aduerſariꝰ xp̄i Cogitabāt eī apd̓ ſe ſacerdotesſi nos ſoli eūtes int̓rogauerimus xp̄ꝫ: qͣꝫuis dixerit qꝛ nōlicꝫ dari ceſari tributū tamēnemo nob̓ credet dicētibꝰ cōam ei Itra eum l. ix.omnes ſciunt qꝛ irati ſumuꝫꝯtra eū ⁊ inimici eius ſumꝰ.Inimicoꝝ āt teſtimoniū ī iudicio ⁊ ſi verū fuerit qͣſi ſuſpectū reprobat̉ Sꝫ nec ꝑ ſeipſos xp̄m int̓rogare volebantqꝛ in magna ſuſpicitione inimicitie fuerāt apd̓ xp̄ꝫ ne forte qͣi ſuſpecti circūuenire euꝫnō poſſent Ad mats cap.Onfidimꝰ in dn̄o ih̓uCqꝛ ꝗ cepit in vob̓ opusbonū ꝑficiet vſqꝫ ī diem ih̓uxp̄i. Ad bn̄ a. Abeūtes pharizei ꝯſiliū inierūt vt caperētih̓m ī ẜmone ⁊ mittūt ad eūdiſcipulos ſuos cū herodiaiꝫdicētes ſcimꝰ qꝛ verax es ⁊ vi