vidit dedit laudē d̓o Col̓. Dirigat q. d. Doͣca xx. ad vsͣ.Capitulum.Os qui eratꝭ aliqn̄ lōge facti eſtꝭ ꝓpe ī ſanguine xp̄i ipſe eſt eniꝫpax nr̄a qͥ fecit vtraqꝫ vnuꝫh.PeſptinaCollecta.Ccleſie tue q̄s dn̄e p̄cesplacatꝰ admitte. vt deſtructꝭaduerſitatibꝰ ⁊ erroribꝰ vniuerſis ſecura tibi ẜuiat libertate Per. do. Scd̓m matheūN ill̓. D. j. cbē Parabolā hāc Sil̓e ē regnū celorū hōi regi ꝗ fecit nuptiasfiliq ſuo. Et reliqua.Omelia grego. pape.Epe iā dixiſſe me mem̄iꝙ plerūqꝫ ī ſcō euāgelio renū celoꝝ pn̄s eccl̓a nominat̉Congregatio quippe iuſtoꝝregnū celoꝝ d̓r: quia dū eorūcorda nihil in terra ambiūtꝑ hͦ ꝙ ad ſuꝑna ſuſpirāt iāin eis dn̄s quaſi in celeſtibusIcō octaua.regnat.Icat̉ igit̉ ſile eſt regnumceloꝝ hōi regi ꝗ fecit nuptias filio ſuo. Iam intelligatcaritas veſtra qͥs ē rex regisfilij pr̄ ille nimirum cui pſalmiſta ait. Deꝰ iudiciū tuumregi da: ⁊ iuſtitiā tuam filioregis.Icō nonai cd̓o m d̓ui fecit nuptias filio ſuoQo ſªnuptias fecit. qn̄ hūc in vt̓oꝟginis hūane nature ꝯiuuxit qn̄ deū an̄ ſcl̓a fieri voluithoīem in fine ſcl̓oꝝ. Sꝫ quiaex duabꝰ ꝑſonis fieri ſolet iſta nuptialis ꝯiūctio abſit hͦab intellectibꝰ nr̄is vt ꝑſonādei ⁊ hominis redemptorisnr̄i ih̓u xp̄i ex duabꝰ ꝑſoniscredamus vnitā. Tu.Ad matsͣ capl̓m.Idete quo caute ābuletis nō qͣſi inſipiētes ſed vt ſapiētes redimētes tēpus: qm̄dies mali ſunt. ꝟ. Dn̄s regnauit. Ad bn̄. anͣ.Dicite inuitatis ecce prādiūmeū ꝑaui venite ad nuptiasdicit dn̄s Collecta.Mp̄s ⁊ miōrs deus vniuerſa nob̓ aduerſantia ꝓpiciatꝰ exclude vt mēte ⁊ corꝑeꝑiter expediti: q̄ tua ſunt li-
Druckschrift
3 (1492) Proprium de tempore. Pars aestivalis - Proprium de sanctis. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten