q̄ ſit ſpes vocationis eiꝰ q̄ diuicie gl̓e hereditatꝭ eiꝰ in ſanctis ꝟ Ueſptina Collcā.Deſto ſupplicationibꝰnr̄is omp̄s d̓s et quibꝰfiduciā ſperāde pietatis indulges: ꝯſuete mīe tribue benignꝰ efſcm̄. ꝑ. Scd̓m lucā.Ni ill̓ Ibat ih̓s in ciuitatē q̄ voͣt̉ naym ⁊ ibātcū eo diſcipuli eiꝰ ⁊ turba copioſa Et reliqͣBGeati auguſtini ep̄tE iuuene illo reſuſcitato gauiſa ē mr̄ vidua De hominibꝰ in ſpū cōtidie reſuſcidem mortuꝰ erat corpore illiāt mēte. Illiꝰ mors viſibilisviſibiliter plāgebat̉ illorummors inuiſibilit̓ alibi nec q̄rebat̉ nec inueniebat̉ E. viijueſiuit ille ꝗ nouerat mortuos Ille ſolus nouerat mortuos qͥ poterat facere viuosNiſi em̄ ad mortuos ſuſcitādos veniſſet apl̓s nō diceretSurge qui dormis ⁊ exurgea mortuis ⁊ illūiabit te xp̄sDormiētē audis cū dicit ſutge qui dormis Sed mortē intellige cuꝫ audis: ⁊ exurge amortuis Xcō nonaDicti ſunt ſepe dormiētesmoriētes viſibiliter ⁊ planeoēs ei qui pōt excitari dormiunt Mortuꝰ em̄ tibi mortuꝰeſt qui quātumlibꝫ expulſesquātūlibet vellices: quātūlibet lanies non exꝑgiſcit̉: xp̄oāt dormiebat ille cui dc̄m̄ eſtſurge ⁊ ꝯtinuo ſurrexitAd matsͣ capitulūBſecro vos ne deficiatis ī tribulatiōibꝰ meis ꝓ vobis que eſt gl̓a vrā huius reitatꝭ gaudet mat̓ eccl̓a Ille qͥgrā flecto genua mea ad patrē dn̄i mei ih̓u xp̄i ex qͦ ōnispr̄nitas ī celo ⁊ in t̓ra noīat̉ꝟ. Dn̄s regna Ad bn̄. aͣ.Ibat ih̓s in ciuitatē naym⁊ ibāt diſcipuli eiꝰ cum eo ⁊turba copioſa. cū āt appropiqͣret porte ciuitatꝭ ecce defūetus efferebat̉ vnicꝰ filiꝰ mr̄isCollecta.ſueCcleſia tuā dn̄e miſeratio continuata mūdet:⁊ muniat ⁊ qͥa fine te nō pōtſalua ꝯſiſtere tuo ſꝑ munerem m
Druckschrift
3 (1492) Proprium de tempore. Pars aestivalis - Proprium de sanctis. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten