N ill̓. D. j. d.ſ. Parabolā hāc hō qͥdā erat diues qͥ habebat villicū. et hicdiffamatꝰ ē apd̓ illū qͣſi diſſipaſſet bona ipſiꝰ Et rel̓.Omel̓. iheronimi.Icebat autē et ad diſcipulos haud dubiū qui ꝑabolaꝫ qua ꝑabola ad clemētiādiſcipluos hortaret̉: ⁊ alijs ꝟbis dice̓t dimittite et dimittet̉. vobis vt in orōne dn̄icalibera frōte poſcatꝭ Dimittenobis debita nr̄a ſicut ⁊ nosdimittimꝰ debitoribꝰ nr̄is.Que ē gͦ ꝑabola ad E. octa.clemētiā diſcipulos ꝓuocasHō qͥdaꝫ erat diues ꝗ habebat villicū ſiue deſpeſatoreꝫſꝫ int̓ptemur eā qͣi ꝑabolaꝫhͦ eſt ſil̓itudineꝫ que aliqn̄ ſicvoͣta eo ꝙ alt̓i ꝑabole aſſimilat̉ qͦi vmbra p̄uia veritatisELcō nona.i gͦ diſpēſator iniq̄ mammōe dn̄i voce laudat̉ ꝙ de reīiqͣ ſibi iuſtiāꝫ p̄ꝑauit ⁊ paſſus dn̄s diſpēdiū laudat diſpēſatorꝭ prudētiā ꝙ aduerſꝰdn̄m qͥdē fraudulēt̓ ſꝫ pro ſeprudēt̉ egerit: quānto magꝭxp̄s qͥ nullū dānuꝫ ſuſtinerepōt et ꝓnus ad clemētiā laudabit diſcipulos ſuos ſi ī eosqui credituri ſunt ſibi miōꝫdes fuerū. Ad matsͣ. capl̓.OOn ſimꝰ ꝯcupiſcentesmaloꝝ ſicut et illi cōcupierūt neqꝫ ydolatre efficiāini ſicut ꝗdā ex ipſis quēadmodū ſcriptuꝫ ē ſedit ppl̓usmāducare ⁊ bibere. ⁊ ſurrexerūt ludere ꝟ. Dn̄s regͣuitAd bn̄. anͣ. Dixit dn̄s villico quid hͦ audio de te redderōnē villicatiōis tue al̓. Coll̓Argit re nobis dn̄e q̄ſuꝰ ſꝑ ſpm̄ cogitādi q̄rcā ſunt ꝓpiciꝰ ⁊ agēdi: vt oſine te ēe nō poſſumꝰ ſecūdute viuere valeamꝰ Per.Ad terciam capl̓m.On tēpteꝰ xp̄m ſicut ꝙdā eoꝝ tēptauerūt ⁊ a ſerpetibꝰ perierunt CollcāUndictionē tuā dn̄e ppl̓ꝫ fidel̓ accipiat qͦ corꝑe ſaluatꝰac mēte ꝓpiciatōeꝫ tuam ſꝑinueniat Per Ad vi. cap̄.NOn murmuraueriij ſi
Druckschrift
3 (1492) Proprium de tempore. Pars aestivalis - Proprium de sanctis. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten