tate ſuccurre vt deuotio ſuꝑplicatiū ad grāꝝ trāſeat actionē P. d. In ij. ꝟis capl̓ꝫoꝗmur di ſapīaꝫ ī miſiterio qͣ abſcōdita ē quāp̄deſtinauit deꝰ an̄ ſecula ingloriā ſuā ꝟ. Dirigat̉Ad mgͣt an̄. Audiſtꝭ qꝛ dictu ē atiꝗs nō occides qͥ auteꝫocciderit reꝰ erit iuditio al̓.anͣ ſi offers munꝰ tuū āte altare ⁊ recordatꝰ fuerꝭ qꝛ frat̓tuꝰ hꝫ aliquid aduerſuꝫ te. r̄lique ibi munꝰ tuū an̄ altareet vade pͥus r̄cōſiliari fratrituo ⁊ tūc veniēs offeres munꝰ tuū al̓. aͣ. Niſi habūdauerit iuſtitia vr̄a pluſqͣꝫ ſcribarum ⁊ pharizeoꝝ nō ītrabitis in r̄gnū celoꝝ al̓. Col̓. Deꝰqͥ di. vtsͣ. Din̄ca vij. ad vsͣ.Capitulum.xo gr̄as qui ſꝑ triūphat nos in xp̄o ih̓uet odorem noticie ſue manifeſtat ꝑ nos in ōni loco quiaxp̄i bonꝰ odor ſumꝰ deo ī hisqui ſalui fiunt ꝟ. UeſꝑtinaCollecta.A qͥs dn̄e ppl̓o tuo mētem quā tibi deuotꝰ exiſtat ⁊intellectū quo iuſta depoſcatet ꝓpiciationē tuā qͣ pie deſideratibꝰ ꝓfutura ꝯcedas. PSecundum marcūNil. t. cū turba multaeēt cū ih̓u nec haberent qd̓māducarēt. ꝯuocatꝭ diſcipulis ait ill̓ miſerior ſuꝑ turbāqꝛ ecce iā triduo ſuſtinēt menec habēt qd̓ māducēt Et reliqͣ Beati ambroſioſtea qͣꝫ illa q̄ eccl̓e typūaccepit a fluxū curata ē ſanguinis poſtea qͣꝫ apl̓i ad euāgelizādū regnū d̓i ſunt deſtinati gr̄e celeſtis imꝑtit̉ alimētū: ſꝫ qͥbꝰ iꝑciat̉ aduerteNon ocioſis non in ciuitatequaſi in ſynagoga vel ſeculidignitate reſidētibꝰ ſꝫ interdeſerta xp̄m querentibꝰQui em̄ nō faſ Icō octaͣ.tidiūt ip̄i recipiūtur a xp̄o ⁊cū ip̄is loqͥt̉ dei ꝟbū n̄ de ſecularibꝰ ſed de regno Et ſi qͥcorꝑalis gerūt vlcera paſſionis his medicinā ſuā libēt̓ īdulget Conſequēs gͦ erat vtqͦs a vulnerum dolore ſanall 3
Druckschrift
3 (1492) Proprium de tempore. Pars aestivalis - Proprium de sanctis. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten