digitū ori meo Idcir. ℟.Qui cōſolabatur merceſſita me q̄ro qd̓ volui ⁊ nō inuenio fūdūt ocli mei lacrimasQuia repletꝰ ſuꝫ amaritudine. ꝟ. Fletum deduxer̄t oculimei ⁊ palpebras meas cooꝑuit vmbra mortꝭ. Quia.Doͣc. pͥma iobL. pͥmaIr ea̓t in terra husnoīe iob Et erat virille ſimplex ⁊ rectusac timēs deū ⁊ rcedēs a malo Natiqꝫ ſunt ei ſeptē filij ⁊tres filie Et fuit poſteſſio eiꝰſeptem milia ouiū ⁊ tria milia cameloꝝ Quingēta quoqꝫ iuga boum ⁊ qͥngēte azineac familia multa nimis TuIratqꝫ vir Lcō ſecūdaille magnus inter oēs orietales Et ibāt filij eiꝰ ⁊ faciebātꝯuiuia ꝑ domos vnuſꝗſꝫ indie ſuo ⁊ mittētes vocabanttres ſorores ſuas vt comederent ⁊ biberent cū eis TuCunqꝫ in orbē Lcō. iij.tranſiſſent dies cōuiuij mit­ ixit quoqꝫ dn̄s ad ſathantebat ad eos iob ⁊ ſāctificabat illos. Cōſurgēſqꝫ diluculo offerebat holocauſta ꝑ ſingulos dies Dicebat ei Ne forte peccauerint filij mei ⁊ bn̄dixerint d̓o in cordibus ſuisSic faciebat iob cūctis diebusLcō qͣrtaUadam āt die cū veniſſent filij d̓i vt aſſiſterētcoraꝫ dn̄o affuit inter eos etſathan Cui dixit dn̄s Un̄ venis Cui rn̄dēs ait Circuiuiterrā ⁊ ꝑambulaui eā Dixitqꝫ dn̄s ad eū. Nunqͥd ꝯſideraſti ſeruū meū iob ꝙ nō ſitſil̓is ei in terra hō ſimplex ⁊rcūs ⁊ timēs deū ac r̄cedēs amalo TuLcō quintaCui rn̄dens ſathan ait Nūquid fruſtra timet iob deuꝫNonne tu vallaſti eum ⁊ domum eius vniuerſamqꝫ ſubſtātiā eiꝰ ꝑ circuitū Oꝑibusmanuū eiꝰ bn̄dixiſti ⁊ poſſeſſio illiꝰ creuit in terra Sꝫ extēde pauliſꝑ manū tuā ⁊ tāge cūcta q̄ poſſidet niſi in facie tua bn̄dixerit tibi L. vj.Ecce vniuerſa q̄ habet ī manu tua ſunt tm̄ in eū nō extē