re nitimini amicum veſtrū:Uerum̄tamen que cogitaſtꝭexplete/ Quod iuſtum eſt iudicate ⁊ non inuenietis ī lingua mea iniquitatem Ue.℟ Induta eſt caro mea putredine ⁊ ſordibus pulueriscutis mea aruit ⁊ contractaniam ventus eſt vita meaꝟ Dies mei ſicut vmbra declinauerunt ⁊ ego ſicut fenūarui. Memento k Memēto mei dn̄e qꝛ vetus eſt vita mea Nec aſpiciat me viſus hominis ꝟ Cutis meaaruit ⁊ contracta eſt ⁊ nō reuertetur oculus meus vt videat bona Nec aſpiciatReſponſoriumPaucitas dierum meorumfinitur breui. dimitte me domine ſine plangam paululūdolorē meū. Anteqͣꝫ vadamad terram tenebroſam ⁊ oꝑtam mortis caligine ꝟ Ecce in puluere ſedeo ⁊ in puluere dormio ⁊ ſi mane me q̄ſieris non ſubſiſtam An̄qͣꝫ℟ Ne abſcondas me domine a facie tua manū tuā longe fac a me Et formido tuanon me terreat. ꝟ Uoca me⁊ ego reſpōdebo tibi. aut certe loquar ⁊ tu reſponde mihi Et formido ℟ Nocte osmeum perforatur doloribus⁊ qui me comedunt non doreſt Memento mei domine qͦa mīunt a multitudine eoruꝫconſumitur veſtimentū meūComꝑatus ſum luto ⁊ aſtiſſimi latus ſum fauille ⁊ cineri ꝟ. O cuſtos hominū quare. me poſuiſtia contrariū tibi ⁊ factus ſum mihimetipſigrauis parce mihi dominenihil enim ſunt dies mei Cōꝑatus ſum ℟ Nunqͥd dn̄sſupplātat iudicium aut omnipotens ſubuertit quod iuſtum eſt libera me dn̄e ⁊ pone me iuxta te Et cuius vismanus pugnet contra me.verſus Apprehende arma⁊ ſcutum ⁊ exurge in adiutorium mihi Et cuius vis manus pugnet℟. Quismihi tribuat vt in infernoꝓtegas me ⁊ abſcondas medonec ꝑtnͣſeat furor tuꝰ dn̄e.