ua hoc eſt oīs hō ꝟ Timētibꝰ deū nihil deeſt nec hijs ꝙdiligūt eū in ꝟitate. hocAd M. ſabbatꝭ ⁊ ꝑͥ ebdomadam ane.Apientia edificauit ſibi domū excidit colūnas ſepteꝫſubdidit ſibi gētes ſuꝑboruꝫ⁊ ſublimiū colla ꝓpria ꝟtutecalcauit aͣ. Ego in altiſſimishabito ⁊ thronus meꝰ ī colūna nubis an̄. Omnis ſapīaa dn̄o deo eſt ⁊ cū illo fuit ⁊eſt an̄ euum an̄. Sapientiaclamitat in plateis ſi quis diligit ſapiētiā ad me declinet⁊ inueniet eā ⁊ dū eā inuenerit beatus eſt ſi tenuerit eaman̄ Dn̄s poſſedit me ab inicio viarū ſuarū anteqͣꝫ qͥcqͣꝫfaceret a pͥncipio necdū erātabiſſi ⁊ ego ꝑturiebar qn̄ p̄parabat celos aderā cū eo ꝯponēs omnia anͣ. Prebe filicor tuū mihi ⁊ oculi tui videant equitateꝫ. vt addat̉ gr̄acapiti tuo an̄. Magna eniꝫſunt iudicia tua dn̄e ⁊ ī enarrabilia ꝟba tua mgͣnificaſtippl̓m tuū ⁊ honoraſti ℟.N pͥncipio deꝰ an̄qͣꝫ terram faceret pͥuſqͣꝫ abyſſos ꝯſtitueret pͥuſqͣꝫ ꝓducerꝫfontes aquarū An̄qꝫ mōtescollocarent̉ an̄ oēs colles generauit me dn̄s ꝟ Qn̄ p̄parabat celos aderā. cū eo cuncta cōponēs An̄qͣꝫ. ℟. Emitte dn̄e ſapientiā de ſede magnitudinis tue vt mecū ſit etmecū laboret vt ſciam qͥd acceptum ſit corā te oī tꝑe ꝟDa mihi dn̄e ſediū tuaꝝ aſſiſtricē ſapiētiā Ut. ℟. Dn̄e pr̄⁊ deus vite mee ne derelinqͣsme in cogitatu maligno extollētiā oculoꝝ meoꝝ ne dederis mihi ⁊ deſideriū malignuꝫ auerte a me dn̄e aufera me ꝯcupiſcētiā Et animoirruertēti ⁊ infrunito ne tradas me dn̄e. ꝟ Ne derelinqͣsme dn̄e ne accreſcāt ignorantie mee ⁊ multiplicētur delicta mea Et animo ℟.Da mihi dn̄e ſediū tuarumaſſiſtricē ſapientiā ⁊ noli mereprobar̄ a pueris tuis Qm̄ſeruꝰ tuus ſum ego ⁊ filiꝰ an
Druckschrift
3 (1492) Proprium de tempore. Pars aestivalis - Proprium de sanctis. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten