tuꝫ eſt de xp̄o dei iacob egregius pſaltes iſrl̓ Spūs dn̄i locutus eſt ꝑ me ⁊ ſermo eiꝰ ꝑXcō ſcd̓a.linguā meāDixit Deꝰ iſrl̓ locutꝰ ē mihi fortis iſrl̓ dn̄ator hoīm iuſtus dn̄ator ī timore dei. Sicut lux aurore oriēte ſole mane abſqꝫ nubibꝰ rutilat ⁊ ſic̄pluuijs germinat herba de t̓ra Nec tāta eſt domus meaapud deū vt pactū eternū iniret mecū firmū in omnibusatqꝫ munitū Icō iij.Iucta em̄ ſalus mea apuddeū ⁊ ōnis volūtas mea neceſt quicqͣꝫ ex ea ꝙ nō germinet Preuaricatores āt quaſiſpine euellentur vniuerſi quinō tollunt̉ manibꝰ ⁊ ſi ꝗs tāgere eas voluerit armabiturferro ⁊ ligno lāceato igneqꝫſuccenſe ꝯburent̉ vſqꝫ ad nihilum. Dn̄ica vij. l. pͥmaT rex dauid ſenuerat habebatqꝫ et atꝭdies pluriōs Cūqꝫ operiret̉ veſtibꝰ nō calefiebatGixerūt gͦ ei ſerui ſui Queramꝰ dn̄o nr̄o regi adoleſcētulam ꝟginem ⁊ ſtet coramrege dormiatqꝫ ī ſinu eius ⁊foueat eū et calefaciat dominum noſtrum regē Icō. ijQueſierūt gͦ adoleſcētulamſpecioſam in ōnibus finibusiſrl̓ ⁊ inuenerūt abyſag ſunamitē ⁊ adduxer̄t ea ad regeꝫEat āt puella pulchra nimisdormiebatqꝫ cū rege ⁊ miniſtrabat ei Rex ꝟo nō cognouit eam Icō terciaIdonyas āt filiꝰ agitheleuabatur dicēs Ego regnaboFecitqꝫ ſibi curru ⁊ equites⁊ quinqͣginta viros qͥ an̄ eūcurrerent nec corripuit eumpater ſuus aliqn̄ dicēs quar̄hoc feciſti Erat aūt ⁊ ip̄e pulcher valde ſcd̓s natꝰ poſt abſolon ⁊ ſermo ei cum ioab filio ſaruie ⁊ cum abithar ſacerdote qͥ adiuuabant ꝑtesadonie E quarta.Adoch ꝟo ſacerdos etbanā yas filiꝰ ioiadē ⁊ nathāproph̓a ⁊ cerethi ⁊ phileti ⁊robur exercitꝰ dauid nō eratcū adonya Immolat gͦ adonyas arietibus ⁊ vitulis et
Druckschrift
3 (1492) Proprium de tempore. Pars aestivalis - Proprium de sanctis. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten