N xp̄o ſemel oblata eſthoſtia ad ſalutē ſempit̓nā potēs Quid gͦ nos dicimus Nonne ꝑ ſingulos diesofferimꝰ Sꝫ ad recordatōeꝫeiꝰ mortꝭ ⁊ vna ē hoſtia ⁊ nōmulte Quō vna ⁊ nō multeQuia ſemel oblatꝰ eſt xp̄sIcō ſecundaHoc āt ſacrificiū eſt exēplūillius idipſum ⁊ ſemꝑ idip̄ꝫProin̄ hͦ ideꝫ ſacrificiū vnūſolū alioquin diceret̉ quoniam in multꝭ locis offert̉ ml̓tiſunt xp̄i Nequaqͣꝫ. ſed vnusvbiqꝫ ē xp̄s ⁊ hͨ plenꝰ exn̄s ⁊illic plenus Icō terciaS Icut eī qd̓ vbiqꝫ offerturvnū ē corpꝰ ⁊ nō ml̓ta corꝑaita ⁊ vnū ſacrificiū Pōtifexāt ille ꝗ hoſtiaꝫ obtulit nosmūdātē Ipſaꝫ ētꝭ offerimusnūc qͣ tn̄ oblata ꝯſumi nonpoteſt Qd̓ nos facimꝰ in cōmemoratione fit eiꝰ qd̓ factūeſt hoc em̄ facite ait in meāꝯmemorationem.Lcō quarta.Uotieſcūqꝫ gͦ hūc panēſumitis ⁊ bibitis hūc caliceꝫmortē dn̄i annunciabitis donec veniat Non itaqꝫ ſic accipiēdū ē donec xp̄i mors veniat qꝛ iam vltra nō moriet̉ſed donec ipſe dn̄s ad iudicium veniat Lcō quintaNterim āt ⁊ mors xp̄i eſtꝑ ſeculi vitā poſteris nūcianda vt diſcāt qua caritate dilexit ſuos qͥ ꝓ eis mori dignatꝰ eſt Cui oēs debemꝰ vicērepēdere caritatꝭ qꝛ ad hͦ nosprior dilexit cū eſſemꝰ gehenne filij. vt diligeremꝰ eum amorte liberati. Lcō ſexta.Ua morte domini liberati ſumus huiꝰ rei memores in edendo carnē ⁊ potādo ſanguinē eiꝰ q̄ ꝓ nob̓ oblata ſunt ſignificamꝰ Utꝝ ātſb̓ figura an ſb̓ ꝟitate hͦ miſticū calicꝭ ſacr̄m fiat ꝟitasait Caro mea ꝟe eſt cibus ⁊ſanguis meꝰ ꝟe eſt potꝰ Alioquin quō magnū erit. panisquem ego dabo caro mea ēꝓ mūdi vita niſi vera ſit caro ¶ Omelia ſicut in die ſacramēti ¶ Hyſtoria libri regum Sequētes antiphone
Druckschrift
3 (1492) Proprium de tempore. Pars aestivalis - Proprium de sanctis. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten