dn̄s nr̄ aͣ. Te vnū in ſb̓ā: trinum in ꝑſonis ꝯfitemur. pͣsꝫCeli euarrāt aͣ. Te ſemperidem eē viuere ⁊ intelligereꝓfitemur pͣꝫ Dn̄i eſt t̓ra ꝟBn̄dictꝰ dn̄s deꝰ iſrael. qͥ facit mirabilia magna ſolusLectio prima.Mnis itaqꝫ ſcripturaveterꝭ ac noui teſtamēti diuinitꝰ inſpirata ſi catholice intelligat̉ hoc inſinuat ꝙ pr̄ etfiliꝰ ⁊ ſpūs ſcūs vnꝰ ſit d̓s eiuſdē ſb̓ſtantie vnius eēntie acinſeꝑabilis in vnitatꝭ diuinitate ℟ Bn̄dicat nos d̓s deus nr̄ bn̄dicat nos deꝰ Et metuāt eum ōnes fines terre. ꝟDeꝰ miſereat̉ nr̄i ⁊ bn̄dicatnos deus Et Lcō ſcd̓adeoqꝫ nō ſunt tres dij pater ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūs ſcūs ſed vnꝰdeus qͣꝫuis pr̄ filiū genuerit⁊ ideo filius nō ſit qui pr̄ eſtfiliuſqꝫ a pr̄e ſit genitus ⁊ iōnō ſit pr̄ qͥ filius ē ſpūs ſcūsnec pr̄ ſit nec filius ſꝫ tm̄ pr̄is⁊ filij ſpūs. pr̄i ⁊ filio etiamcoeqͣlis ⁊ ad trinitatis pertinens vnitatē ℟ Bn̄dictusdn̄s deus iſrāel ꝗ facit mirabilia ſolus Et benedictuꝫ nomen maieſtatis eiꝰ ineternūꝟ. Replebit̉ maieſtate eiꝰ omnis terra fiat fiat Et E. iij.Et hec trinitas vnꝰ ē deusjͣ.0Et hoc ōnīa ꝑ quē ōnia in qͣoīa btō paulo atteſtāte qͥ aitqm̄ ex ip̄o ⁊ ꝑ ip̄m ⁊ in ipſoſunt oīa ip̄i hōr ⁊ gl̓a in ſecula ſcl̓oꝝ Amē Teneamꝰ igit̉firmiſſime patrē ⁊ filiū ⁊ ſpiritū ſctm̄ vnū eē naturaliterdeū neqꝫ tn̄ pr̄em ip̄m eē qͥ filius eſt. nec filiū ip̄ꝫ eē qͥ pr̄ ēnec ſpm̄ ſcm̄ ip̄m eē qͥ pr̄ ⁊ filius eſt ℟ Quis deꝰ magnꝰſicut deꝰ nr̄ Tu es deus ꝗ facis mirabilia. ꝟ Notā feciſtiin populis ꝟtutē tuā redemiſti in brachio tuo populū tuumIn ſecūdo nº anͣDe inuocamꝰ te adoramꝰ telaudamꝰ o btā trinitas. psOm̄s gētes aͣ Spes nr̄a ſalus nr̄a hōr nr̄ o btā trinitaꝫp̄sꝫ Magnꝰ dn̄s. a. Liberanos ſalua nos iuſtifica noso btā trinitas p̄ꝫ. Deus iudiciū ꝙ. Magnus dn̄s ⁊ mag
Druckschrift
3 (1492) Proprium de tempore. Pars aestivalis - Proprium de sanctis. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten