Druckschrift 
3 (1492) Proprium de tempore. Pars aestivalis - Proprium de sanctis. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ꝗbus ī eterne ſapiē laudibꝰ d̓r. Sobrietatē em̄ ⁊ ſapientiā ⁊ iuſtitiā docet ⁊ ꝟtutē ꝗbꝰ vtilius nihil ē in vitahōibus. Quas nō nulli verſis nōibꝰ prudentiā fortitudinē temꝑātiā ⁊ iuſticiā appellant ℟. Apparueruntapoſtolis diſꝑtite līgue tāqͣꝫignis all̓. Seditqꝫ ſupͣ ſingulos eorū ſpūs ſcūs all̓. al̓. ꝟ.Et ceperūt loqui varijs linguis apl̓i magͣlia dei. Seditqꝫ. Ad laud̓. vtsͣ. Ad b̓. aͣ.Dū ꝯplerent̉ dies pethecoſtes al̓. venit laus ī ihrl̓m al̓.ī ſyō a l̓. Collecta.A eccl̓ie tue q̄s mīorsdeus vt ſpū ſcō ꝯgregͣta hoſtili nullatenꝰ ī curſione turbetur Per eiꝰ. Cetera vtsͣAd Mgͣt. a. Spūs ſcūs ꝓcedēs a throno apl̓orū pectora īuiſibiliter penetrauit al̓.Cōpl̓. vtsͣ. feria 4º. Sabb̓oInuitꝭ. ae. psͣ. ꝟ. vts. in dieScd̓m lucam.N ill̓. Surgens ih̓s deſynagoga intrauit in domūſymōis. ſocrꝰ āt ſymōis tenebat̉ magnis febribꝰ. Et. reliqͣOmel̓. ven̄. bedePualiter domꝰ ſymonis id ē petri eccl̓iam ſignatſocrꝰ ipſiꝰ petri ſinagogā ſinat quā iacētem ⁊ febricitātem ih̓s inuenit id ē ī lr̄a legis ⁊ inuidia manētē q̄ ī fine credet ſalutis gentibꝰ vt ēillud Cū ītroierit plenitudogentiū tūc de iſrl̓ reliqͥ ſaluifient ℟. Diſſiplinā ⁊ ſciētiādocebat eos dn̄s all̓a. firmauit in illis grām ſpūs ſanctiEt intellectu adimpleuit corda eoꝝ al̓aꝟ. Sp̄s dn̄i repleuit orbeꝫ terraꝝ ⁊ hoc qd̓ cōtinet ōnia ſciām habꝫ vocisEtLectio ſecunda.Enebatur magnis febribus ⁊ rogauerūt eū ꝓ ea Etſtans ſuꝑ illaꝫ imꝑauit febriet dimiſit eā. Si virū a deōnio parūqꝫ ſuꝑiꝰ liberatum ymoralit̓ aim̄. ab īmunda cogitatiōe purgatū ſigͣre dixiˢꝯſequēt̉ feiā febribꝰ tēta ſedimꝑio dn̄i curata carnē oſtēdit a ꝯcupiſcētie feruore ꝑ ꝯtinētie p̄cepta fren̄tā. ℟. Nō