celū euntē illū. ecce duo viriaſtiter̄t iuxta illos in veſtibꝰalbis. In albis aut veſtibusgaudiū ⁊ ſolēnitas mētis oſtendit̉. ℟. Nō turbet̉ corveſtrū ego vado ad prēm etmittā vob̓ ſpm̄ veritatis. Etille vos docebit q̄ ſunt p̄cepta vite all̓a. ꝟ. Ego rogaboprēm ⁊ aliū ꝑaclitū dabit vobis.Lectio terciaQUid ē gͦ ꝙ nato dn̄o nō īralbis veſtibꝰ aſcēdēte āt dn̄oin albis veſtibꝰ apꝑuer̄t niſiꝙ magna tunc angl̓is ſolēnitas fca ē cū celū deꝰ hō penetrauit. Quia naſcēte dn̄o videbat̉ d̓initas hūiliata aſcēdēte ꝟo dn̄o hūanitas exaltata ē. Albe em̄ veſtes exaltatiōi magis ꝯgruūt qͣꝫ hūiliatiōi ℟. Ite in orbē vniuerſuꝫ⁊ p̄dicate dicētes all̓a Quicrediderit ⁊ baptiſatꝰ fueritſaluꝰ erit all̓a al̓. all̓a. ꝟ. Innōie pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūs ſanctiAd laud̓. ⁊ ad alias hoͣs oīaſic̄ p̄cedēti die p̄ter ad bu. anTado ꝑare vob̓ locū ⁊ iteꝝveniā ad vos al̓. ⁊ gaudebitcor vr̄m al̓. al̓. Doͣc. infra octAd vsͣ. anͣ. All̓a viij. poi feriales. ymnꝰ. Feſtū nūc. Cap.Ui deſcēdit ipſe eſt qͥaſcēdit ſuꝑ oēs celos:vt adimpleret ōnia ⁊creſcamꝰ in illo ꝑ ōnia qͥ eſtcaput nr̄ꝫ ih̓s xp̄s dn̄s nr̄. ꝟAſcēdēs xp̄s in altū. ¶ AdM. anͣ. Dn̄e ſi in tꝑe hͦ reſtitues regnū iſrl̓ dixit aūt eisnō ē. vr̄m noſſe tꝑa vel mom̄ta q̄ pr̄ poſuit ī ptāte ſua al̓.IRibue q̄s o. d. Collcā.Avt mune̓ feſtiuitatꝭ hodierne illuc filioꝝ tuoꝝ dirigat̉ intentio qͦ in vnigenitotuo tecū ē nr̄a ſb̓ſtātia QuitAd cōpl̓. ymnꝰ. Ih̓u nr̄a re.Cetera ōnia tā ad hoͣs qͣꝫ admats ſic̄ ī die aſcēſiōis exceptis lcōibꝰ. Et an. ad mgt i. ij.vis ſcꝫ Cū venerit vt ſupra.Scd̓m iohānem.N ill̓. D. I. D. S. Cū venerit ꝑaclitꝰ quē ego mittaꝫvob̓ a pr̄e ſpm̄ ꝟitatꝭ qͥ a pr̄eꝓcedit ille teſtimoniū ꝑhibebit de me Et rel̓. Uen. bed̓I ml̓tis ſancti euāgelij lo
Druckschrift
3 (1492) Proprium de tempore. Pars aestivalis - Proprium de sanctis. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten