Druckschrift 
3 (1492) Proprium de tempore. Pars aestivalis - Proprium de sanctis. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

dete vt ⁊ in reuelatione gl̓ieeiꝰ gaudeatis exultātes. Siexprobam̄i in nōie xp̄i: beatieritis qm̄ qd̓ ē honoris gl̓e ⁊ꝟtutis dei ⁊ qͥ ē eiꝰ ſpūs ſuꝑvos reqͥeſcet. Dn̄ica qͣntaAd vsͣ pi ferial̓. an̄. All̓ā. Ymnꝰ Ad cenam.Capitulum.Riſtus ſemel ꝓ peccat̉nr̄is mortuꝰ ē iuſtus ꝓ īiuſtꝭvt nos offerret deo mortificatos quideꝫ carne viuificatos autē ſpiritu. ꝟ. Manenobiſcū. Ad M. anͣ. Illeme clarificabit qꝛ de meo accipiet ⁊ annunciabit vobisall̓a. Collecta.Eus qui renatis ex aqͣG⁊ ſpū ſcō regni celeſtispandis introitū. auge ſuperfamulos tuos gr̄am quā dediſti: vt qui ab omnibꝰ ſuntpurgati peccatꝭ nullis priuētur ꝓmiſſis. ¶Ad cōpl̓. ⁊ admatsͣ oīa ſic̄ ī pͥma dn̄ica p̄ter ſcōnes. Scd̓m iohānēN ill̓. D. I. D. S. Amēamē dico vob̓ ſi qͥd petieritis pr̄em in nōie meo dabit vobis. Et reliqͣ.Omelia venera. bede.Oteſt moue̓ infirmosauditores: qūo in capite lcōnis hꝰ euāgl̓ice diſcipul̓ ſuisſaluator ꝓmittat ſi qͥd inꝗēspetieritis prēm in nōie meo:dabit vob̓. cū nō ſolū noſtriſil̓es multa q̄ patrem in xp̄inōie vident̉ petere non accipiant verūetiā ipſe apoſtolꝰpaulus t̓cio dn̄m rogaueritvt a ſe angl̓s ſathane a qͦ tribulabat̉ abſcederet: nec impetrare potuerit. Eſcd̓aEd motio hꝰ q̄onis antiqua iā patriū explanatiōe ſerenata eſt qꝛ veraciter intellexerūt illos in nōie ſaluatoris pete̓ ꝗ̄ ea q̄ ad ꝑpetuā ſalutē ꝑtinet petūt. iōqꝫ apl̓mnon in nōie ſaluatori petiſſevt tēptatiōe careret quaꝫ obcuſtodiā hūilitatis acceꝑat.qꝛ ſi hac caruiſſet ſaluus eſſenon poſſet.I tercia.¶Uotienſcūqꝫ gͦ petēteꝫ nōexaudiamur. ideo fit qꝛ vl̓ ꝯͣauxiliū noſtre ſalutꝭ petimꝰ:ac ꝓpterea miſericordie pad d j