dam vidētibus cūctis: quiaad celū pergam. E terciaEne aūt cū de aſcēſioneſua dixiſſet: vado ad eū quime miſit addidit. Et nemoex vob̓ interrogat me qͦ vadis. Suꝑius nāqꝫ cū de ſuapaſſione ꝓteſtaret̉ dicēꝫ: quoego vado vos nō poteſtꝭ venire mō. Interrogauit eū petrus ⁊ ait. Dn̄e qͦ vadis. Rn̄ſum eſt ei qͦ ego vado nō potes me mō ſequi. ſequeris autem poſtea quia nimiꝝ paſſionis mortiſqꝫ eiꝰ miſteriū:necdū intellige̓: necdū poterant imitari. Maieſtatē ꝟoaſcēſiōis ſtatī vt viderūt ꝯgͦuerunt totiſqꝫ animi votꝭ vtſequi mererentur optabant.Tu. ¶ Ad laud̓. ōnīa ſic̄ in pͥma dn̄ica. Per ebdomad mats CapitulumMne datū optimuꝫ etōne donū ꝑſcm̄ de ſurſuꝫ ē deſcēdēs a pr̄e luminūapud quē nō eſt trāſmutatōnec viciſſitudinis obūbratioꝓꝰ Surrexit dn̄s de ſepulchro all̓a. ꝗ ꝓ no. Collcā.Eus qui fideliū mētesvniꝰ efficis volūtatꝭ: dappl̓is tuis id amare qd̓ p̄cipis id deſiderare qd̓ ꝓmittisvt int̓ mūdanas varietatesibi nr̄a fixa ſint corda vbi ꝟaſunt gaudia. P. ¶ Ad hoͣsan̄e. ⁊ ℟º. vtsͣ. Ad terciā ca.Abemꝰ theſaurū iſtuꝫPin vaẜ fictilibꝰ vt ſb̓limitas ſit ꝟtutis dei ⁊ nō exnob̓: qm̄ ih̓ꝫ qui ſuſcitauit ⁊n̄os ſuſcitabit. CollcāPianam qͥs dn̄e reſpice plebē ⁊ quā paſchalibꝰ renouare dignatꝰ es miſterijsa tꝑalibus culpis dignanterabſolue. P. ¶ Ad vj. Capl̓ꝫNo ōnibus mortūⁱ eſtxp̄s: vt ⁊ qui viuūt iaꝫſibi nō viuāt ſed ei qͥ ꝓ ipſismortuꝰ eſt ⁊ reſurrexit. Col̓Oncede q̄s pp̄s deꝰ vtveterē hominē cuꝫ ſuisactibꝰ deponētes illiꝰ cōuerſatione viuamꝰ ad cuius nosſb̓am paſchalibus remedijstranſtuliſti. Qui tecū. ¶ AdRucifixus ix. Cap̄.eſt xp̄s ex infirmitate
Druckschrift
3 (1492) Proprium de tempore. Pars aestivalis - Proprium de sanctis. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten