Druckschrift 
3 (1492) Proprium de tempore. Pars aestivalis - Proprium de sanctis. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

dam vidētibus cūctis: quiaad celū pergam. E terciaEne aūt cū de aſcēſioneſua dixiſſet: vado ad eū quime miſit addidit. Et nemoex vob̓ interrogat me qͦ vadis. Suꝑius nāqꝫ cū de ſuapaſſione ꝓteſtaret̉ dicēꝫ: quoego vado vos nō poteſtꝭ venire mō. Interrogauit eū petrus ⁊ ait. Dn̄e qͦ vadis. Rn̄ſum eſt ei qͦ ego vado nō potes me mō ſequi. ſequeris autem poſtea quia nimiꝝ paſſionis mortiſqꝫ eiꝰ miſteriū:necdū intellige̓: necdū poterant imitari. Maieſtatē ꝟoaſcēſiōis ſtatī vt viderūt ꝯgͦuerunt totiſqꝫ animi votꝭ vtſequi mererentur optabant.Tu. Ad laud̓. ōnīa ſic̄ in pͥma dn̄ica. Per ebdomad mats CapitulumMne datū optimuꝫ etōne donū ꝑſcm̄ de ſurſuꝫ ē deſcēdēs a pr̄e luminūapud quē nō eſt trāſmutatōnec viciſſitudinis obūbratioꝓꝰ Surrexit dn̄s de ſepulchro all̓a. ꝗ ꝓ no. Collcā.Eus qui fideliū mētesvniꝰ efficis volūtatꝭ: dappl̓is tuis id amare qd̓ p̄cipis id deſiderare qd̓ ꝓmittisvt int̓ mūdanas varietatesibi nr̄a fixa ſint corda vbi ꝟaſunt gaudia. P. Ad hoͣsan̄e. ⁊ ℟º. vtsͣ. Ad terciā ca.Abemꝰ theſaurū iſtuꝫPin vaẜ fictilibꝰ vt ſb̓limitas ſit ꝟtutis dei ⁊ nō exnob̓: qm̄ ih̓ꝫ qui ſuſcitauit ⁊n̄os ſuſcitabit. CollcāPianam qͥs dn̄e reſpice plebē ⁊ quā paſchalibꝰ renouare dignatꝰ es miſterijsa tꝑalibus culpis dignanterabſolue. P. Ad vj. Capl̓ꝫNo ōnibus mortūⁱ eſtxp̄s: vt ⁊ qui viuūt iaꝫſibi nō viuāt ſed ei qͥ ꝓ ipſismortuꝰ eſt ⁊ reſurrexit. Col̓Oncede q̄s pp̄s deꝰ vtveterē hominē cuꝫ ſuisactibꝰ deponētes illiꝰ cōuerſatione viuamꝰ ad cuius nosſb̓am paſchalibus remedijstranſtuliſti. Qui tecū. AdRucifixus ix. Cap̄.eſt xp̄s ex infirmitate