ueniſti eos mēdaces. patiāmhēs ⁊ ſuſtinuiſti ꝓpter nomen meū ⁊ nō defeciſti. ℟ºde hyſtoria dignus E ſcd̓aEd habeo aduerſuꝫ te ꝙcaritatē tuā pͥmā reliꝗſtiMemor eſto itaqꝫ vn̄ exciderꝭ: ⁊age penitētiam et pͥma oꝑafac̄. Sin aūt venio tibi ⁊ mouebo candelabrū tuuꝫ de loco ſuo niſi pniām egerꝭ. Tu.Ed hͦ habes bo Et̓cia.nū qꝛ odiſti facta nycolaytarum que ⁊ ego odi. Qui hētaures audiendi audiat qͥdſpiritus dicat eccleſijs Uincēti dabo edere de ligno vite:qd̓ eſt in ꝑadiſo dei mei.¶ Feria qͣrta Lcō primaT angelo loadicie eccl̓eAſcribe Hec dicit amē teſtis fidelis ⁊ verus ꝗ eſt pͥncipiuꝫ creature dei. Scio oꝑatua qꝛ neqꝫ frigidus neqꝫ calidus es. Utina frigidus eēsaut calidus. Tu aūt L ſcd̓aSed qꝛ tepidus es ⁊ nec frigidus nec calidus incipiamte euomē ex ore meo. Quiadicis ꝙ diues ſum ⁊ locupletatꝰ. ⁊ nulliꝰ egeo. ⁊ neſcis qꝛtu es miẜ ⁊ miſerabil̓ ⁊ pauper ⁊ cecꝰ ⁊ nudus Suadeotibi emere a me aurū ignitū⁊ ꝓbatum vt locpules fias ⁊veſtimētis albis induaris: ⁊nō appareat cōfuſio nuditatis tue: ⁊ colirio inūge ocl̓ostuos vt videas Tu. Ei̓cia.Eo qͦs amo arguo ⁊ caſtigo. Emulare gͦ ⁊ pniām age. Ecce ſto ad oſtiū ⁊ pulſoſi qͥs audierit vocē mea ⁊ aperuerit ianuā introibo adillū ⁊ cenabo cū illo ⁊ ip̄e mecū. Qui vicerit dabo ei ſedēmecū in throno meo ſicut etego vici ⁊ ſedi cū patre meoin throno eius. Qui habꝫ aures audiēdi audiat. qͥd ſpūsdicat eccleſijs. ¶ Feria qͣntaLectio prima.T vidi ī dextera ſedētſuꝑ thronū libꝝ ſcriptū int⁊ foris ſignatū ſigillis ſepteꝫEt vidi angelum fortem predicātem voce magna. Quiseſt dignus aperire librum ⁊ſoluere ſignacula eius.E nemo. ſcd̓a
Druckschrift
3 (1492) Proprium de tempore. Pars aestivalis - Proprium de sanctis. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten