pͥuent̉ ꝓmiſſis. Per e. In reditu. a. All̓a. vij. pͣs. In exituGꝝ Hec dies. All̓a. ꝟ. Xp̄usreſurgēs ex mortuis: iā nonmorit mors illi vltra nō dn̄aAudeat dn̄e bit̉. Coll̓.plebs tua fidelię: ⁊ cū ꝓprie recolit ſalutatiōis exordia eius ꝓmoueat̉ augmentꝭPer dn̄m. ¶ Feria quintaInuit̉. an̄e. ⁊ ꝟ. vts feria 2º.psi. Dūe qͣs. Cōſerua Exaudidn̄e. Scd̓m iohānemN illo tꝑe Maria ſtabat ad monumētū foris plorās. Dū gͦ fleret inclinauit ſe ⁊ ꝓſpexit in monumētū. Et vidit duos angelosin albis ſedentes. vnū ad caput ⁊ vnū ad pedes: vbi poſitū fuerat corpꝰ ih̓u. Et reliqͣOmelia gregorij papeAria magdalena q̄ fuerat ī ciuitate peccatrix amādo veritatem lacrimis lauitmaculas criminis ⁊ vox veritatꝭ impletur. qͣd̓r. Dimiſſaſūt ei pccā multa qm̄ dilexitmultū. Que em̄ pͥus frigidapeccādo remāſerat. poſtmo-dum amādo fortit̉ ardebatNā poſtqͣꝫ venit ad mōumētū ibiqꝫ corpꝰ dn̄icū nō inuenit ſb̓latū credidit atqꝫ diſcipul̓ nūciauit. Tu āt. ℟. Tulerūt vtsͣ feria t̓cia. X ſcd̓aUi veniētes viderūt atqꝫita eſſe vt mulier dixerat crediderūt. Et de eo ꝓtinꝰ ſcriptū eſt. Abierūt ergo diſcipuliad ſemetip̄os. Ac deinde ſb̓iungitur. Maria aūt ſtabatad monumētū foris plorās.Qua in re penſandū ē huimulieris mentē quanta visamoris accenderat q̄ a monumento dn̄i etiā diſcipulisrecedētibꝰ nō recedebat. Tuaūt. ℟. Cōgͣtulamini mihioēs qͥ diligitis dn̄m qꝛ quē q̄rebā apparuit mihi. Et duꝫflerē ad monumētū vidi dominū meū. ꝟ. all̓a. Recedētibus diſcipulis nō recedebā⁊ amoris eius igne ſuccenſa:ardebā deſiderio. Et dumXquirebat Ll̓cia.quē nō inuenerat: flebat inꝗrendo ⁊ amoris ſui igne ſuccēſa eiꝰ quē ablatū credidit
Druckschrift
3 (1492) Proprium de tempore. Pars aestivalis - Proprium de sanctis. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten