fitentur et a pn̄tibꝰ līberent̉aduerſis ⁊ māſuris gaudijsinſerātur Per eūdem¶ Sermo iheronimi EpͥºOqmur aliqd in laudibꝰ ſacͣtiſſime ꝟginisSed ꝗd nos tāt illi ꝗd action puſilli. ꝗd in laudibꝰ eꝰreferemꝰ. cū etiā ſi oīm̄ nr̄mmēbra v̓terentur in linguaseā laudare ſufficeret nullusAltior em̄ celo ē de qͣ loqͥ nitimur: abiſſo ꝓfundior cuilaudes dicere conamur Deum em̄ quē ōnis creatura n̄capit ipſa īmaculato vteroclauſum geſtauit L. 2º.Ec ē em̄ q̄ ſola meruitmr̄ et ſpōſa vocari hec pͥmemr̄is dāna reſoluit hͦ hōi ꝑdito redēptionem adduxit.Mr̄ em̄ gn̓is nr̄i penā attulit mūdo. genitrix dn̄i nr̄i ſalutem edidit mūdo Auctrixpctī eua. auct̓x meriti maria Eua occidēdo offuit. maria viuificādo ꝓfuit Illa ꝑcuſſit iſta ſanauit Hec eī mirabili atqꝫ ineſtiābili mō. ōniū reꝝ ⁊ ſuū peꝑit ſaluatorē pote verus ex te filiꝰ hōis tif 4d¶ Ue em̄ rem 3.23vt hec ꝟgo eſt tā ſcā ad quādignaret̉ venire ſpūs ſanctꝰQue tā ſpēoſa vt eā ſibi deꝰeligeret ſpōſam Que tam caſta vt eē poſſit ꝟgo pꝰ ꝑtuꝫ.Hec ē tēplū dei fons ille ſigͣtus ⁊ porta in dō dn̄i clauſaAd hāc vt dixi ſpūs ſcūs deſcendit huic ꝟtus altiſſimiobūbrauit Hec eſt īmaculata coitu fecūda ꝑtu ꝟgo lactens āgeloꝝ ⁊ hōim cibū nutriēs Tu. Itē IcōnesErito btā Epͥmamaria ſingulari a nobis p̄conio extollit̉ q̄ ſingulare ꝯmertium mūdo p̄buitDeniqꝫ tm̄ ſe ad celi faſtigiaſb̓leuauit: ꝟbū in pͥncipioapud deū de ſuꝑna celi arceſuſciꝑet O felix maria ⁊ ōnilaude digniſſima O gētrixgl̓oſa. O ſb̓limis puerꝑa cꝰviſceribꝰ auctor celi t̓reqꝫ cōmittitur Ccō ſecūda.Felicia oſcula lactentislabijs imp̄ſſa cū īter crebraindicia reptātis infantie vt