Druckschrift 
2 (1492) Psalterium - Commune sanctorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſum ego: da mihi intellectūvt ſciam teſtimonia tuapus faciendi dn̄e: diſſipauerunt legem tuā Ideo dileximādata tua: ſuꝑ auruꝫ topaſion Propterea ad ōniamādata tua dirigebar: oēmviā iniquā odio habui Gl̓a Dn̄icalis an̄ Te vnuꝫ inſubſtatia trinū in ꝑſonisitemur Inet̓nū dn̄e permanet ꝟbum tuū In celo in ſeculum ſeculi ꝟitastua Permanet Gloria In et̓ Dn̄s regit me nihilmihi deerit In loco/ paſcueibi me collocauit FerialisTu eternū ꝟbū tuū ꝑmanetin celo Bn̄dicā) dn̄m inōni tꝑe x Semꝑ llaus eiusin ore meo In Glokia Bn̄dicā Dn̄s regitmeAd nonāmnusEru deus tenax vigor īmotus in te perminet lucisdiurne tꝑa ſucceſſibus determinā Largire carū veſpequo vita nuſqͥidat ſedmium mortis ſāre perhennis inſtet gloriaPreſta privabilia teſtimoia lua: ideo ſcrūfata eſt ea anima meaDerīavalio leymonū tuovum illuminat: et inlellectā Aat payuulis. Osmeū apermi et albeaxi ſꝫcitū: quia mandata haaleſilerabam. Aſẜice inmie et miſerere mei: ſec iuditiū Liligenliū n̓omen. Gveſſus meesdixige IAmn eloquiūvt non dominelue mei visiiuſtilia. Redime me a talanijs hom: vt tuſtediāmandata tua. Faciē huillamina ſupex ſexuiū haūet Aore me iuſtificatiōes haExilꝰ a quarū deduxerientoculi mei: quia ne raſtallrecul legem luam¶Foes hne xel vecha vv.ditiū huū. Mandaſſūteſtimonia tua: e vertua nimic. Caleclak zelius meub.