Druckschrift 
De veritate catolice fidei c[ontra] errores gentiliu[m]
Einzelbild herunterladen
 

Liber

⁊ alimonia īdiget. Pꝫ igitur ex predictis: ꝙ ſicutaīa hoīs elēuabitur ad gl̓iam ſp̄uum celeſtiuꝫ: utdeū per eſſentiam uideat: ſicut in tertio eſt on̄ſꝫ:ita eiuſ corpus ſublimabitur ad proprietates celeſtium corꝑum: ī ꝙͣtum erit clarū īpaſſibile abſqꝫdifficultate ⁊ labore mobile ⁊ ꝑfectiſſime ſua forma ꝑfectum: ⁊ ſic ꝓpter hoc apl̓s dicit reſurgentium corꝑa eſſe celeſtia non ꝙͣtum ad natura ſꝫ ꝙͣtum ad gl̓iam: vn̄ cum dixiſſet: ꝙ ſunt corpora celeſtia: ⁊ ſuūt terreſtria corpora: ſubiungit ꝙ alia ēceleſtium gl̓ia: alia terreſtrium. Sicut aūt gl̓ia inquam humana aīa ſubleuatur: excedit naturalēvirtutem celeſtiū ſp̄uum: ut ī tertio on̄ſum eſt: itagloria reſurgentiū corporum excedit naͣlem ꝑfectionem celeſtium corporū: ut ſit maior claritas: īpaſſibilitas firmio: agilitas facilior: ⁊ dignitas nature perfectior. De loco corpoꝝ gl̓ificatoꝝ. LXXXVII.Uia uero locusdꝫ ꝓportionari locato: ꝯn̄s eſt ꝙ cuꝫAcorpora reſurgentiū ꝓprietatem celeſtium corpoꝝ conſequētur: ⁊ ī celis locū hēant vl̓magis ſuper oēs celos: ut ſimul cū xp̄o ſint: cuiusvirtute ad hanc gloriā ꝑducētur: de quo dic̄ apl̓sEphe. iiij. Qui aſcendit ſuper oēs celos: ut adimpleret oīa. Friuolum āt vr̄ ꝯͣ hanc dīnaꝫ promiſſionē ex naͣli elementorū poſitione argumētari: qͣſiīpoſſibile ſit corpus hoīs cum ſit terrenū ⁊ ſcd̓mſuam naͣm infimū locū hn̄s ſupra elementa leuiaeleuari. Manifeſtum ē .n. ꝙ ex uirtute aīe ē ꝙ corpus ab aīa perfectum elementoꝝ inclinatiōes nōſequatur: ipſa .n. aīa ſua uirtute ēt non ꝯtinet corpus ꝙͣ diu uiuimus: ne ex contrarietate elementorum diſſoluatur: ⁊ uirtute ēt aīe motiue corpus īaltum eleuatur: ⁊ tanto amplius quanto uirtusmotiua fortior fuerit. Manifeſtum eſt autem: ꝙtunc aīa perfecte uirtutis erit qn̄ deo per uiſionēconiungetur: nō igitur dꝫ graue uideri: ſi tunc uirtute aīe corpus ⁊ ab ōi corruptione ſeruetur īmune: ⁊ ſupra quecunqꝫ corpora eleuetur. Neqꝫ etiāhuic promiſſioni diuine imporſibilitatem affert:ꝙ corpora celeſtia frangi non pn̄t: ut ſuper ea glorioſa corpora ſubleuentur: quia a uirtute diuinahoc fiet: ut glorioſa corpora ſimul cuꝫ alijs corporibus eſſe poſſint: cuius rei indicium in corporechriſti preceſſit: dum ad diſcipulos ianuis clauſisintrauit. De ſexu ⁊ etate reſurgētiū. LXXXVIIIOn eſt tamen eſtimandum ꝙ in corporibus reſurgentium deſit ſexus femineus: ut aliqui pu

tauerunt: quia cum per reſurrectionē ſint reparādi defectus naͣe: nihil eoꝝ que ad perfectione naͣeꝑtinent: a corꝑibus reſurgentium aufertur. Sic̄at alia corꝑis membra ad ītegritateꝫ humani corporis ꝑtinent: ita ⁊ ea que generationi deſeruiūttam ī maribus ꝙͣ in feminis: reſurgent ergo membra hꝰ mōi īmtriſqꝫ. Neqꝫ tn̄ huic obuiat: ꝙ uſushorum mēbroꝝ non erit: vt ſupra on̄ſum eſt: qꝛ ſiꝓpter hoc hec membra ī reſurgētibus non eruntpari rōne nec dīa membra que nutrimento deſeruiunt in reſurgentibus eſſent: qꝛ nec ciboꝝ uſuspoſt reſurrectionem erit: ſic igitur magna ꝑs mēororum corpori reſurgentis deeſſet: erunt igit̉ oīamembra hꝰ modi ꝙͣuis eorum uſus non ſit ad ītegritatem naͣlis corporis reſtituendā: vnde fruſtranon erunt. Similiter ēt nec īfirmitas femineiſexus perfectioni reſurgentium obuiat. Nō .n. eſtīfirmitas per receſſum a naͣ: ſed a naͣ ītenta: ⁊ ipſaēt naͣe diſtinctio in oībus ꝑfectionē nature demōſtrabit: ⁊ diuinā ſapīam oīo cum quodaꝫ ordinediſponentē cōmendabit. Nec ēt cogit ad hoc uerbum apl̓i quod dicit Ephe. iiij. Donec occurramus oēs in unitatem fidei et agnitionis filij dei invirum perfectum in menſuram etatis plenitudīsxp̄i. Non enim hoc ideo dictum eſt ꝙ quilibet inillo occurſu quo reſurgentes exibunt obuiaꝫ chriſto in aera ſit ſexum uirilem habiturus: ſed ad deſignandam perfectionem eccleſie et uirtutem: tota enim eccleſia erit quaſi uir perfectus chriſto occurrens: vt ex precedentibus ⁊ ſequētibus patet.In etate autem chriſti que eſt etas iuuenilis oportet omnes reſurgere propter perfectioneꝫ natureque in hac ſola etate conſiſtit: puerilis enim etasnondum perfectionem nature conſecuta eſt peraugmentum: ſenilis uero etas iaꝫ ab eo receſſit ꝓpter decrementum. De qualitate corporum reſurgentiumin damnatis.LXXXIX.X his āt rōnabiliter conſiderare poſſumus qualis futuſra ſit conditio corporum reſurgentiūin damnandis Oportet enim ⁊ illa corpora animabus damnandorū proportionata eſſe: animeautem malorum naturam quidem bonam hn̄t:vtpote a deo creatam: ſed uoluntatem habebūtinordinatam ⁊ a fine proprio deficientem: corpora igitur eorum quantum ad id quod nature eſtintegra reparabuntur: quia uidelicet in etate perfecta reſurgent abſqꝫ omni diminutiōe membrorum et abſqꝫ omni defectu et corruptione quemerror nature aut infirmitas ītroduxit: ande apo