Liber
⁊ alimonia īdiget. Pꝫ igitur ex predictis: ꝙ ſicutaīa hoīs elēuabitur ad gl̓iam ſp̄uum celeſtiuꝫ: utdeū per eſſentiam uideat: ſicut in tertio eſt on̄ſꝫ:ita eiuſ corpus ſublimabitur ad proprietates celeſtium corꝑum: ī ꝙͣtum erit clarū īpaſſibile abſqꝫdifficultate ⁊ labore mobile ⁊ ꝑfectiſſime ſua forma ꝑfectum: ⁊ ſic ꝓpter hoc apl̓s dicit reſurgentium corꝑa eſſe celeſtia non ꝙͣtum ad natura ſꝫ ꝙͣtum ad gl̓iam: vn̄ cum dixiſſet: ꝙ ſunt corpora celeſtia: ⁊ ſuūt terreſtria corpora: ſubiungit ꝙ alia ēceleſtium gl̓ia: alia terreſtrium. Sicut aūt gl̓ia inquam humana aīa ſubleuatur: excedit naturalēvirtutem celeſtiū ſp̄uum: ut ī tertio on̄ſum eſt: itagloria reſurgentiū corporum excedit naͣlem ꝑfectionem celeſtium corporū: ut ſit maior claritas: īpaſſibilitas firmio: agilitas facilior: ⁊ dignitas nature perfectior.¶ De loco corpoꝝ gl̓ificatoꝝ. LXXXVII.Uia uero locusdꝫ ꝓportionari locato: ꝯn̄s eſt ꝙ cuꝫAcorpora reſurgentiū ꝓprietatem celeſtium corpoꝝ conſequētur: ⁊ ī celis locū hēant vl̓magis ſuper oēs celos: ut ſimul cū xp̄o ſint: cuiusvirtute ad hanc gloriā ꝑducētur: de quo dic̄ apl̓sEphe. iiij. Qui aſcendit ſuper oēs celos: ut adimpleret oīa. Friuolum āt vr̄ ꝯͣ hanc dīnaꝫ promiſſionē ex naͣli elementorū poſitione argumētari: qͣſiīpoſſibile ſit corpus hoīs cum ſit terrenū ⁊ ſcd̓mſuam naͣm infimū locū hn̄s ſupra elementa leuiaeleuari. Manifeſtum ē .n. ꝙ ex uirtute aīe ē ꝙ corpus ab aīa perfectum elementoꝝ inclinatiōes nōſequatur: ipſa .n. aīa ſua uirtute ēt non ꝯtinet corpus ꝙͣ diu uiuimus: ne ex contrarietate elementorum diſſoluatur: ⁊ uirtute ēt aīe motiue corpus īaltum eleuatur: ⁊ tanto amplius quanto uirtusmotiua fortior fuerit. Manifeſtum eſt autem: ꝙtunc aīa perfecte uirtutis erit qn̄ deo per uiſionēconiungetur: nō igitur dꝫ graue uideri: ſi tunc uirtute aīe corpus ⁊ ab ōi corruptione ſeruetur īmune: ⁊ ſupra quecunqꝫ corpora eleuetur. Neqꝫ etiāhuic promiſſioni diuine imporſibilitatem affert:ꝙ corpora celeſtia frangi non pn̄t: ut ſuper ea glorioſa corpora ſubleuentur: quia a uirtute diuinahoc fiet: ut glorioſa corpora ſimul cuꝫ alijs corporibus eſſe poſſint: cuius rei indicium in corporechriſti preceſſit: dum ad diſcipulos ianuis clauſisintrauit.¶ De ſexu ⁊ etate reſurgētiū. LXXXVIIIOn eſt tamen eſtimandum ꝙ in corporibus reſurgentium deſit ſexus femineus: ut aliqui pu
tauerunt: quia cum per reſurrectionē ſint reparādi defectus naͣe: nihil eoꝝ que ad perfectione naͣeꝑtinent: a corꝑibus reſurgentium aufertur. Sic̄at alia corꝑis membra ad ītegritateꝫ humani corporis ꝑtinent: ita ⁊ ea que generationi deſeruiūttam ī maribus ꝙͣ in feminis: reſurgent ergo membra hꝰ mōi īmtriſqꝫ. Neqꝫ tn̄ huic obuiat: ꝙ uſushorum mēbroꝝ non erit: vt ſupra on̄ſum eſt: qꝛ ſiꝓpter hoc hec membra ī reſurgētibus non eruntpari rōne nec dīa membra que nutrimento deſeruiunt in reſurgentibus eſſent: qꝛ nec ciboꝝ uſuspoſt reſurrectionem erit: ſic igitur magna ꝑs mēororum corpori reſurgentis deeſſet: erunt igit̉ oīamembra hꝰ modi ꝙͣuis eorum uſus non ſit ad ītegritatem naͣlis corporis reſtituendā: vnde fruſtranon erunt. ¶ Similiter ēt nec īfirmitas femineiſexus perfectioni reſurgentium obuiat. Nō .n. eſtīfirmitas per receſſum a naͣ: ſed a naͣ ītenta: ⁊ ipſaēt naͣe diſtinctio in oībus ꝑfectionē nature demōſtrabit: ⁊ diuinā ſapīam oīo cum quodaꝫ ordinediſponentē cōmendabit. Nec ēt cogit ad hoc uerbum apl̓i quod dicit Ephe. iiij. ¶ Donec occurramus oēs in unitatem fidei et agnitionis filij dei invirum perfectum in menſuram etatis plenitudīsxp̄i. Non enim hoc ideo dictum eſt ꝙ quilibet inillo occurſu quo reſurgentes exibunt obuiaꝫ chriſto in aera ſit ſexum uirilem habiturus: ſed ad deſignandam perfectionem eccleſie et uirtutem: tota enim eccleſia erit quaſi uir perfectus chriſto occurrens: vt ex precedentibus ⁊ ſequētibus patet.In etate autem chriſti que eſt etas iuuenilis oportet omnes reſurgere propter perfectioneꝫ natureque in hac ſola etate conſiſtit: puerilis enim etasnondum perfectionem nature conſecuta eſt peraugmentum: ſenilis uero etas iaꝫ ab eo receſſit ꝓpter decrementum.¶ De qualitate corporum reſurgentiumin damnatis.LXXXIX.X his āt rōnabiliter conſiderare poſſumus qualis futuſra ſit conditio corporum reſurgentiūin damnandis ¶ Oportet enim ⁊ illa corpora animabus damnandorū proportionata eſſe: animeautem malorum naturam quidem bonam hn̄t:vtpote a deo creatam: ſed uoluntatem habebūtinordinatam ⁊ a fine proprio deficientem: corpora igitur eorum quantum ad id quod nature eſtintegra reparabuntur: quia uidelicet in etate perfecta reſurgent abſqꝫ omni diminutiōe membrorum et abſqꝫ omni defectu et corruptione quemerror nature aut infirmitas ītroduxit: ande apo