Druckschrift 
De veritate catolice fidei c[ontra] errores gentiliu[m]
Einzelbild herunterladen
 

Quartus.

X hoc igitur apparet ꝙ ſi aliqͥs pꝰ baptiſmū peccet.remediū ſui peccati ꝑ baptiſmū hr̄enō pōt. ⁊ qꝛ abūdātia oīne miſericōdie ⁊ efficatiagr̄e xp̄i hoc n̄ patit̉ vt abſqꝫ remedio dimittat̉. inſtitutū ē aliud ſacr̄ale remediū qͦ pct̄a purgent̉. ⁊hoc ē pn̄ie ſacr̄m qd̓ ē q̄dā uelut ſpūalis ſanatō. ſicut .n. qui vitā naͣlē ꝑ gnatōnē adepti ſūt ſi aliquēmorbū īcurrāt qͥ ſit ꝯtrarius ꝑfectiōi vite morbocurari pn̄t n̄ qͥdē ſic vt it̓ato naſcant̉ ſꝫ qͣdā alt̓atōne ſanat̉. ita baptiſmus qui ē ſpūal̓ regnaͣtio n̄ reiterat̉ ꝯͣ pct̄ā pꝰ baptiſmū ꝯmiſſa ſꝫ pnia qͣſi qͣdaꝫſpūali alt̓atiōe ſanant̉. ꝯſiderādū ē āt ꝙ corꝑalisſanatio qn̄qꝫ quidē ab intrinſeco totalit̓ eſt. ſicutqn̄ aliqͥs ſola v̓tute naͣe curat̉. qn̄qꝫ āt ab ītrīſeco⁊ extrinſeco ſimul. utputa qn̄ nae oꝑatō iuuaturext̉iori bn̄ficio medicine. qd̓ āt totalit̓ ab extrinſeco curet̉. nō ꝯtingit. hꝫ .n. adhuc ī ſeipſo pͥncipiavite ex quibꝰ ſanitas ī ipſo cauſat̉. In ſpūali v̓o curatiōe accide̓ n̄ pōt ꝙ totalit̉ ab intrinſeco fiat. on̄ſum eſt .n. ī. iij. ꝙ a culpa hō liberari n̄ pōt niſi auxilio gr̄e. Sil̓it̓ ēt neqꝫ pōt eſſe ꝙ ſpūal̓ curatō ſittotalit̓ ab ext̓iori. nō .n. reſtitueret̉ ſanitas mentisniſi ordinati motus volūtatꝭ ī hōie cauſarent̉. oꝫigit̉ ī pn̄ie ſacr̄o ſpūalē ſalutē ⁊ ab int̓iori ⁊ ab exteriori ꝓcede̓. hoc āt ſic ꝯtingit. ad hoc .n. ꝙ aliqͥaa morbo corꝑali curet̉ ꝑfecte. neceſſe ē ꝙ ab oībꝰincōmodis liberet̉ q̄ ꝑ morbū incurrit. ſic ⁊ ſpūal̓curatio pn̄ie ꝑfecta n̄ eſſet niſi hō ab oībꝰ detrim̄tis ſubleuaretur in qͣ inductus ē ꝑ pcm̄. primū ātdetrimentū qd̓ hō ex pctō ſuſtinet ē deordinatiomētis ẜm ꝙ mēs auertit̉ ab incōmutabili bono .ſ.a deo ⁊ ꝯuertit̉ ad pctm̄. ſecūdū āt ē ꝙ reatū pen̄incurrit. vt .n. in. iij. on̄ſū eſt: a iuſtiſſimo rectoredeo ꝓ qͣlibet culpa pena debet̉. tertium eſt q̄damdebilitatio naͣlis boni ẜm ꝙ hō peccādo redditurꝓnior ad peccādū ⁊ tardior ad bene agendū. primū igit̉ qd̓ ī pn̄ia requirit̉ eſt ordinatio mentis utſ. mens ꝯuertat̉ ad deū ⁊ auertat̉ a pctō dolēs deꝯmiſſo ⁊ ꝓponēs n̄ ꝯmittendū. quod eſt de rōneꝯtritiōis. hec v̓o mētis reordinatio ſine gr̄a eē nōpōt. nā mens noſtra debite ad deū ꝯuerti n̄ pōt ſine charitate. charitas āt ſine gr̄a haberi n̄ pōt vtpꝫ ex his q̄ in t̓tio dicta ſunt. ſic igitur ꝑ ꝯtritionē⁊ offenſa dei tollit̉ ⁊ a reatu pene eterne liberat̉ qͥcū gr̄a ⁊ charitate eſſe n̄ pōt. nō .n. eterna pena ēniſi ꝑ ſeperationē a deo cui gr̄a ⁊ charitate hō cōiungit̉. hec .n. mētꝭ reordīatio q̄ in ꝯtritiōe ꝯſiſtit.ex int̓iori ꝓcedit .i. a libero arbitrio cū adiutoriodīne gr̄e. Quia v̓o ſupra on̄ſum eſt ꝙ meritū xp̄iꝓ hūano gnē patiēter ad expiationē oīuꝫ pctōꝝoꝑat̉. neceſſe ē ad hoc ꝙ hō de pctō liberet̉ ꝙ nōſolū mente deo adhereat. ſꝫ ēt mediatori dei ⁊ hominū Ieſu xp̄o ī qͦ dat̉ remiſſio oīum pctōꝝ. nā ī

ꝯuerſiōe mētꝭ ad deū ſalꝰ ſpūal̓ ꝯſiſtit. quā qͥd em̄ſalutē ꝯſequi n̄ poſſamꝰ niſi ꝑ medicū aīaꝝ nr̄aꝝIeſum xp̄m qͥ ſaluat ppl̓m ſuū a peccatis eoꝝ. cūius qͥdē meritū ſufficiēs eſt ad oīa pctā totalit̓ tollenda. Ipſe ē .n. qͥ tollit pctā mūdi ut dr̄ Ioā. i. ſedtn̄ n̄ oēs effectū remiſſiōis ꝑfecte ꝯſequunt̉. ſꝫ vnꝰquiſqꝫ ī tm̄ ꝯſequit̉ ī quātū xp̄o ꝓ pctīs patiēti cōiūgit̉. qꝛ igit̉ ꝯiunctio nr̄i ad xp̄m ī baptiſmo n̄ eſtẜm oꝑationē nr̄am qͣſi ab īteriori. qꝛ nulla res ſeipſā gnaͣt vt ſit ſꝫ a xp̄o qͥ nos regnat ī ſpem viuāremiſſio pctōꝝ ī baptiſmo fit ẜꝫ ptātē ipſius xp̄inos ſibi ꝯiūgētis ꝑfecte ⁊ ītegre vt n̄ ſolū īpuritaspctī tollat̉ ſꝫ ēt ſoluat̉ penitꝰ oīs pene reatꝰ niſi forte ꝑ accn̄s ī his q̄ n̄ ꝯſequūt̉ effectū ſacr̄i ꝓpt̓ hocꝙ ficte accedūt. In hac v̓o ſpūali ſanatiōe xp̄o ꝯiūgimur ẜm oꝑationē nr̄am dīna gr̄a īformatamvn̄ nō ſemꝑ totalit̓ nec oēs eqͣlit̓ remiſſiōis effectūper hanc cōiunctionem cōſequimur. poteſt eniꝫeſſe cōuerſio mentis in deuꝫ ⁊ ad meritum Chriſti ⁊ in deteſtationem peccati tā vehemēs ꝙ ꝑſecte remiſſionē peccati hō cōſequitur nō ſolum ꝙͣtum ad expurgationem culpe ſed etiam ꝙͣtuꝫ adremiſſionem totius pene. hoc autē nō ſemꝑ cōtingit. vnde qn̄qꝫ ꝑ cōtritioneꝫ āmota culpa ⁊ reatupene eterne ſoluto ut dictum eſt remanet obligatio ad aliquam penam temporaleꝫ vt iuſtitia deiſaluetur ẜm quam culpa ordinatur per penam.Cum autem ſubire penam ꝓ culpa iudicium qd̓dam requirat oportet ꝙ penitens qui ſe Chriſtoſanandum cōmiſit Criſti iudicium ī taxationepene expectet. quod quidem per ſuos miniſtrosexhibet Criſtus ſicut ⁊ cetera ſacramenta. nullꝰautem poteſt iudicare de culpis quas ignorat. neceſſarium igitur fuit cōfeſſionem inſtitui quaſi ſecundam partem huiuſmōi ſacramēti vt culpa penitentis innoteſcat Criſti mīſtro. oportet igiturmīſtrum cui fit cōfeſſio iudiciariaꝫ ptātē haberevice xp̄i qui cōſtitutus eſt iudex viuorū ⁊ mortuorū. Ad iudiciariā āt ptātem duo requiruntur .ſ.auctoritas cognoſcendi de culpa. ⁊ poteſtas abſoluendi vel condēnandi. ⁊ hec duo dicuntur dueclaues eccleſie .ſ. ſcientia diſcernendi. ⁊ poentia ligandi ⁊ ſoluendi quas dominus Petro cōmiſit.iuxta illud Math. xvi. tibi dabo claues regn. celoꝝ. Non autem ſic intelligitur Petro cōmiſiſſevt ip̄e ſolus hēret ſꝫ vt ꝑ eū deriuarent̉ ad alios.ab nō eſſet ſufficiēt̓ fideliū ſaluti ꝓuiſū. huiuſmōiāt claues a paſſiōe xp̄i efficatiā hn̄t ꝑ quaꝫ .ſ. xp̄snobis aperuit ianuam regni celeſtis. ⁊ ideo ſicutſine baptiſmo in quo operatur paſſio Chriſti nōpoteſt eſſe ſalus hoībus vel realiter ſuſcepto velẜm ꝓpoſitum deſiderato quando neceſſitas noncontēptus ſacramētum excludit: ita peccantibuspoſt baptiſmum. ſalus eſſe non poteſt niſi clauibus eccleſie ſe ſubijciant vel actu confitendo ⁊