Liber
erroris occaſio vt quinta ratio ꝓpōebat. qꝛ aſſūptio humanitatis vt ſupra habitū eſt facta eſt invnitatē perſone nō ē vnitatem nature ut ſic nō oporteat nos cōſentire his qui poſuerunt deū nōeſſe ſuper oīa exaltatum dicētes deū eſſe aīaꝫ mōdi vel aliquid huiuſmōi. Licet autē circa īcarnationē d̓i ſint aliqui errores exorti vt. vi. obijciebatur. tn̄ manifeſtū eſt multo plures errores poſt incarnatiōem fuiſſe ſublatos. ſicut. ex creatiōe reꝝa dīna bonitate ꝓcedēte aliqua mala ſunt cōſecuta quod ꝯpetebat cōdictioni creaturaꝝ que deficere poſſunt. ita ēt nō eſt miꝝ ſi manifeſtata dīnaveritate ſunt aliqui errores exorti ex defectu mētium humanaꝝ qui tn̄ erroreſ exercuerūt fideliūīgenia ad diligentius dīnoꝝ veritatē exquirēdam⁊ ītelligendā. ſicut ⁊ mala que ī creaturis accidūtordinat deus ad aliquod bonū. Quāuis āt bonūomne creatū dīne bonitati comꝑatū exiguum inueniat̉ tn̄ quia in rebus creatis nihil pōt eſſe maius ꝙͣ ſalus rōnalis creature que cōſiſtit in fruitione ipſius bonitatis dīne cū ex incarnatiōe dīna ꝯͣſecuta ſit ſalus humana: nō parū vtilitatis predicta incarnatio attulit mundo vt ſeptīa ratio ꝓcedebat. nec oportuit ꝓpter hoc ꝙ ex incarnationedīna omnes homines ſaluarent̉. ſed tm̄ illi qui p̄dicte incarnationi adhererēt ꝑ fidē ⁊ fidei ſacramta. Eſt ſiquidē incarnatiōis dīne virtus ſufficiensad omniū hominū ſalutē. ſed ꝙ n̄ omnes ex hocſaluant̉. ex eoꝝ īdiſpoſitiōe cōtingit ꝙ īcarnatōisfructū ī ſe ſuſcipere nolūt īcarnatio deo ꝑ fidem⁊ amorē nō inherēdo. nō .n. erat hominibus ſubtrahēda libertas arbitrii per quā pn̄t uel inherere vel nō inherere deo īcarnato ne bonū hominicoactū eſſet. ⁊ propt̓ hoc abſqꝫ merito ⁊ illaudabile redderetur ¶ Predicta et dei incarnatio ſufficiētibus indicijs hominibꝰ manifeſtata eſt. diuinitas .n. nullo mō conuenientius manifeſtari pōtꝙͣ per ea que ſunt ꝓpria dei. eſt autē dei ꝓpriumꝙ nature leges īmutare poſſit ſupra natura aliqͥdoperādo cuius ipſe eſt auctor. cōueniētiſtime igit̉ꝓbat̉ aliquid eſſe dīnum ꝑ opera que ſupra legesnature fiunt. ſicut ꝙ ceci illuminētur. leproſi mūdentur. mortui ſuſcitentur. huiuſmodi quidemopera chriſtus effecit. vnde ⁊ ipſe per hec operaquerētibus. Tu es qui uenturus es an aliuꝫ expectamus: ſuaꝫ dīnitatē demōſtrauit dicēs. Ceci vidēt. claudi ambulāt. ſurdi audiūt. ⁊cͣ. Aliū auteꝫmūdū creare neceſſe nō erat. nec rō diuine ſapientie nec reꝝ natura hoc habebat. Si autem dicat̉vt octaua ratio ꝓponebat ꝙ huiuſmodi miracula etiam ꝑ alios eſſe facta legunt̉. tamen cōſiderādum eſt ꝙ multo differentius ⁊ diuiniꝰ xp̄us effecit. nam alij orādo hoc feciſſe leguntur. xp̄s autēimperando quaſi ex propria poteſtate. ⁊ nō ſolūipſe hoc fecit: ſed ⁊ alijs eadem ⁊ maiora faciendi
tribuit poteſtatē qui ad ſolā īuocationē nominischriſti huiuſmodi miracula faciebat. ⁊ nō ſoluꝫcorporalia miracula per chriſtū ſacta ſunt ſed ētſpūalia que ſunt multo maiora .ſ. ꝙ ꝑ xp̄m ⁊ adīuocationem nominis eius ſpiritus ſanctus daret̉quo accenderentur corda charitatis diuīe affectu⁊ mētes īſtruerent̉ ſubito ī ſciētia dīnoꝝ. ⁊ līgueſimpliciū redderēt̉ diſerte ad dīnam veritateꝫ hominibus ꝓponēdā. huiuſmodi autem oꝑa īdiciaſunt expreſſa dīnitatis xp̄i que nullus purus hōfacere potuit. vnde apoſtolus ad Heb. dicit ꝙ ſalus hominū cū initium accepiſſet enarrari ꝑ dominū per eos qui audierunt in nos confirmata ēatteſtate deo ſignis ⁊ virtutibus ⁊ varijs ſpūs ſancti diſtributionibus. Licet autem ſaluti totius humani generis dei incarnatio neceſſaria foret. nontamen oportuit ꝙ deus a principio mundi incarnaret̉ ut. ix. obijciebatur. primo quidem quia ꝑdeum incarnatum oportebat hominibus medicinam afferri contra peccata ut ſuperius habitumeſt. Coutra peccatum autem alicui cōuenient̓ medicina non affertur niſi prius ſuum defectum recognoſcat vt ſic per humilitatē homo de ſeipſonō preſumēs iactet ſpem ſuam in deum a quo ſolo poteſt ſanari peccatum vt ſupra habitum eſt.poterat autem homo de ſeipſo preſumere ⁊ ꝙͣtūad ſcientiam ⁊ ꝙͣtum ad virtutem. relinquendusigitur aliquādo fuit ſibi vt experiret̉ ꝙ ipſe ſibi n̄ſufficeret ad ſalutem neqꝫ per ſcientiam naturalēquia ante tempus legis ſcripte homo legē naturetranſgreſſus eſt. neqꝫ per virtutē propriam quiadata ſibi cognitōe peccati per legem: adhuc ex infirmitate peccauit. ⁊ ſic oportuit vt demuꝫ homini neqꝫ de ſcientia neqꝫ de virtute preſumenti daretur efficax auxilium contra peccatum per xp̄i īcarnationem .f. gratia chriſti per quam ⁊ inſtrueretur in dubijs ne in cognitione deficeret. ⁊ roboraretur contra tentationum inſultus ne per infirmitatem deficeret. ſic igitur factum eſt ꝙ eſſenttres ſtatus humani generis. primus ate legem. ſecūdusᶻ ſub lege. tertius ſub gratia. deinde per deūīcarnatum precepta ⁊ documēta perfecta hominibus dāda erant. requirit autem hec cōditio humane nature ꝙ nō ſtatim ad perfectum ducaturſed manuducatur per imperfecta vt ad perfectionem perueniat. quod ⁊ in inſtructiōe puerorumvidemus qui primo de minimis inſtruūtur. nama prīcipio perfecta capere non valent. Similiteretiam ſi alicui multitudini aliqua inaudita ꝓponerentur ⁊ magna: nō ſtatim caperet niſi ad ea aſſueſceret prius per aliqua minora. ſic igitur cōueniēs fuit a prīcipio vt humanū genus īſtruereturde his que pertinēt ad ſuam ſalutem ꝑ aliqua leuia ⁊ mīora docum̄ta ꝑ pr̄iarchas ⁊ legē ⁊ ꝓphetas ⁊ tādē in cōſummatione temporum perfecta