De ꝟtutib cardialibusFoliū clxxvij
ſed hīta ceſſat ſpēs huiꝰ virtutꝭ Un̄ nō ē in btīs ſpesq̄ eſt ꝟtꝰ theologica. pn̄t tn̄ ſctī aliqͣ ſꝑare īherēdo diuino auxilio vl̓ ad ſe vl̓ ad alios ꝑtinētia ẜm cōeꝫ rōnē ſpei. n̄āt ẜm ꝓpriā rōeꝫ ſpei q̇ ē theologica virtꝰ Ethmōi exēplū ecōtrario ī mal̓ accipipt. charitatꝭ em̄pͥncipale obcm̄ ē deꝰ. vn̄ qͣꝫdiu aliqͥs diligit deū ꝑ eādē virtutē charitatꝭ diligit etiā pximū ī deo. ſꝫ ſi deſinat diligere deū poterit ꝗͥdē diligere ꝓximū ẜm rōnēn̄ tn̄ ẜꝫ v̓tutē caritatꝭ. cuiꝰ ſpēs ſoluit remoto pͥncipa¶ Ad pͥmū gͦ di. ꝙ deſideriū ibi ponit̉ li obiectonō ꝓpͥe qͥdē ẜm ꝙ eſt rei future. ſꝫ ẜm ꝙ excludit faſtidiū ꝑ modū qͦ d̓r Ecc̄i. xxiiij. qͥ edūt me adhuc eſuri⁊ ent. ¶ Ad. ij. di. ꝙ timor eſt reſpectu mali. ſb̓ malo ātꝯp̄hedi p̄t oīs defectꝰ. Eſt āt triplex hoīs defectꝰ. vnꝰqͥdē pene. ⁊ hūc pͥncipal̓r reſpicit timor ẜuilis. Aliꝰat defectꝰ ē culpe. ⁊ hūc defectu reſpicit timor filial̓ vl̓caſtꝰ ẜm ꝙ ē in ſtatu vie. in qͦ peccare poſſumꝰ. neutroaūt mō erit timor in pr̄ia ſublata ptāte culpe ⁊ peneẜm illud Prouer .i. abūdātia ꝑfruet̉ maloꝝ timoreſublato. Eſt āt tertiꝰ defectꝰ natural̓ ẜm ꝙ q̄libet creatura ī infinitū diſtat a deo. qͥ qͥdē defectꝰ nūqͣꝫ tollet̉. ⁊hūc defectū reſpicit timor reuerential̓. qͥ erit in pria. qͥreue rētiā exhibebit ſuo creatori ex ꝯſideratōe maieſtatis eiꝰ in ꝓpriā reſiliēs ꝑuitatē. ſed obiectū ſpei qd̓ q̄btītudine eē futurā tollet̉ ea ſuꝑueniēte. ⁊ iō ſpes nōremanebit. ¶ Ad. iij. dd̓m. ꝙ ꝯtinuatio btītudīs nōhꝫ rōnē btītudinis. qꝛ inqͣꝫtū aliqͥs hō fit btūs eternitatē ꝑticipat in qͣ nō ep̄teritū ⁊ futurū. vn̄ in btītudine illa d̓r vita eterna. dato etiā ꝙ haberet rōneꝫfuturi. nō hꝫ rōnē ardui reſpectu eiꝰ qͥ iam btītudinēobtinet. ex hͦ em̄ ip̄o accepit nō ſolū facultatē ſꝫ etiaꝫncc̄itatē quādā nūqͣꝫ peccādi. ſꝫ ſꝑ ꝑmanēdi. ⁊ iō totaliter tollit̉ rō ſpei ¶ Ad. iiij. di. ꝙ rō illa ꝓcedit de eoqd̓ cadit ſub ſpe. nō pͥncipal̓r. ſꝫ ſcd̓ario. ¶ Ad. v. di.ꝙ qͣꝫdiu remanet pͥncipale obiectū ſpei. eadē virtuteſpei ſꝑat qͥs bona ſibi ⁊ alijs. ſꝫ remoto pͥncipali obiecto p̄t qͥdē alijs ſꝑare aliqͦ mō. ſꝫ nō ẜm ꝟtutē ſpei¶ Ad. vi. di. ꝙ eo mō ꝯuenit ſctīs orare ſic̄ ⁊ ſpare. n̄ꝗdē ꝑ virtute ſpei q̄ ponit̉ theologica ꝟtꝰ. ¶ Ad. vijdi. ꝙ ſi accipiat̉ pͥmū pͥncipiū mouēs ad terminū. verū eſt idē eē pͥncipiū motꝰ ad terminū ⁊ qͥetis in termino. ſed ſi accipiat̉ aliqd̓ ſcd̓ariū ⁊ inſtrumētale. q̄dā ſunt pͥncipia motꝰ q̄ ceſſant cū ꝑuentuꝫ fuerit adterminū. ſicut nauis ceſſat ⁊ īpulſio venti cū ꝑuentūfuerit ad portū. ⁊ hͦ mō caritas q̄ eſt pͥncipiū mouēsmanet ī termīo btītudinis. nō āt ſpes q̄ ē ſcd̓ariū pͥncipiū appropͥatū motui. ¶ Ad. viij. di. ꝙ autoritatesille loquūt̉ de iuſticia ⁊ rectitudine vite ẜm ſtatū p̄ſentis vite. qͦ mouemur ad rectitudinē. ¶ Ad. ix. dd̓ꝫ. ꝙcertitudo q̄ eſt in btīs de ꝑpetua ſtabilitate nō ē ꝑ aliqͦd qd̓ expectet̉ futuruꝫ. ſꝫ ꝑ id qd̓ iā acceperūt. vn̄ nōꝑtinet ad rōnē ſpei. ¶ Ad. x. di. ꝙ ſic̄ ph̓s d̓t. v. ph̓. inmotibꝰ accipiūt̉ magꝭ ⁊ minꝰ loco ꝯtrarioꝝ. ⁊ magꝭet minꝰ albū loco albi ⁊ nigri. ⁊ ſil̓r magis ⁊ minusbonū loco boni ⁊ mali. ſic igit̉ beatitudo ſuꝑueniēseuacuat ſpē nō ſic̄ bonū malū. ſꝫ ſicut maiꝰ bonū mi-
nus bonū. ſicut ⁊ iuuētus puericiā ¶ Ad. xi. di. ꝙ obiectū alicuiꝰ ꝟtutis p̄t deeſſe dupl̓r. vno mō cū poſſibilitate hn̄di. ⁊ ſic etiā obiecto nō hīto p̄t eē actꝰ ꝟtutis. ⁊ ꝟtus ſub hac ꝯditōe ſi facultas deeſſꝫ Alio mōcū īpoſſibilitate hn̄di. ⁊ ſic nec hītꝰ nec actꝰ māet. fruſtra em̄ remaneret. ⁊ hͦ mō tollit̉ obiectū ſpei in pr̄iaqꝛ nūqͣꝫ de cetero erit poſſibile btītudinē eē futurā¶ Ad. xij. di. ꝙ fortitudo illa q̄ erit in ſctīs nō erit ꝯſequēs ex pͥncipio p̄exiſtēti .i. ex ꝑfecta īheſiōe ad oīpotente deū. nō āt erit ordinata vt ad fine. ſed magis finē ꝯn̄s. vt dcm̄ eſt. ⁊ iō nō eſt ſil̓is rō de ſpe q̄ nō dat̉niſi ꝑ motū in finē. ¶ Ad. xiij. di. ꝙ maieſtas dei nō ēminor qͣꝫ eiꝰ bonitas. ſꝫ charitas alio mō ſe hꝫ ad bonitatē qͣꝫ ſpes ad maieſtate. qꝛ charitas de ſui rōne importat vnionē. ⁊ iō ꝑficit̉ in prīa. ſpes aūt īportat diſtantiā q̄ repugnat ſtatui prīe. ¶ Ad. xiiij. di. ꝙ fideset ſpes hn̄t rōne fundamenti ⁊ parieris ex ꝑte eiꝰ qd̓eſt ꝑfectōis ī eis. ſcꝫ ex eo ꝙ fides inheret pͥmo ꝟitatiſpes aūt ſumme maieſtati. nō aūt ex eo qd̓ eſt īꝑfectionis ī vtraqꝫ. inqͣꝫtū ſcꝫ fides ē nō apparētiū. ⁊ ſpesnō habitoꝝ. ⁊ iō in ſtatu ꝑfecte btītudinis qn̄ charitas q̄ nihil de ſui rōne īꝑfectiōis īportat. ꝑficiet̉. fideiſuccedit ꝑfectiꝰ fundamentū. ſcꝫ viſio aꝑta. ⁊ ſpei ꝑfectior paries ſcꝫ ꝯp̄hēſio plena. ẜm illud. i. Coꝝ. ix. ſiccurrite vt ꝯp̄hendatis. ¶ Ad. xv. di. ꝙ gl̓ia corꝑis deriuat̉ in ſctīs a gloria aīe. ⁊ iō hn̄tibꝰ gloriā aīe q̄ eſtpotior gloria corꝑis nō hꝫ rōnē ardui ¶ Ad. xvi. di.ꝙ xp̄us ſꝑauit qͣꝫtū ad cōem rōem ſpei. nō athabuitꝰſpem que eſt virtus theologica. quia beatitudo nonerat ei futura ſed preſens.Materia. v. de virtutibus cardinalibꝰ. hn̄s qͣttuor qōnes. Prima vtꝝ iſteſint v̓tutes cardīales .ſ. prudētia. iuſticia. fortitudoet tꝑantia. Scd̓a vtrū ꝟtutes iſte ſint ꝯnexe vt qͥ ⁊c̄.SBerit pͥmoUtꝝ iſte ſint qͣttuor virtutes cardīales. ſcꝫ prudētia. iuſticia. fortitudoet tēperātia ¶ Et videt̉ īꝙ no. ea em̄ q̄ nō diſtinguunt̉ abīuicē nō debētadinuicē ꝯnūerari. qꝛ diIſtinctio ē cā nūeri. vt d̓tXL☞ Auicē. ſꝫ p̄dicte v̓tutesAnō diſtingunt̉ abiuice. d̓t em̄ Gre. xxiij. mora. prudētia vera nō ē q̄ iuſta ⁊ tēperās ⁊ fortꝭ nō eſt. nec ꝑfectatꝑantia q̄ fortis iuſta ⁊ prudēs nō eſt. nec fortitudointegra q̄ prudēs tēperas ⁊ iuſta nō eſt. nec vera iuſticia q̄ prudēs fortꝭ ⁊ tēperās nō eſt. gͦ nō debēt dici heqͣttuor ꝟ̓tutes cardinales ¶ Pͣ. v̓tutes vidēt̉ dici car 2dinales. ex eo ꝙ ſint alijs pͥncipaliores. vn̄ qͣs qͥdamcardinales alij pͥncipales vocat. vt pꝫ ꝑ Grego. xxij.mora. ſed cū finis pͥncipalior ſit his q̄ ſunt ad finempͥncipaliores eſſe vident̉ virtutes theologice q̄ habēt
g g iij.
Ad 4Ad 5
Ad io
Ad 6Ad 7
A I3
Ad ꝯ.
Ad 8
Ad
Ad 12
Ad il
Ad 16
Ad ij
Ad 14
Ad 13