De SpeFolium clxxv
inqͣꝫtū hō reſpicit in auxiliū alterius. ⁊ tūc ncc̄e ē ꝙmotꝰ ſpei ferat̉ ī duo obiecta .ſ. ī bonū adipiſcēdū ⁊ ineū cuiꝰ auxilio innitit̉ Sūmū aūt bonū qd̓ ē btītudo eterna hō adipiſci nō p̄t niſi ꝑ auxiliū diuinū ẜmillud Ro. vi. gr̄a dei vitā eterna Et iō ſpes adipiſcēdivitā eternā hꝫ duo obiecta .ſ. ip̄aꝫ vitā eternā quā qͥsſperat. ⁊ auxiliū diuinū a qͦ ſperat. Etiā ſpes hꝫ duoobiecta .ſ. re quā credit ⁊ veritatē pͥmā cui corrn̄dꝫ. fides aūt nō hꝫ rōnē ꝟtutis ni ſi inqͣꝫtū īheret teſtimonio ꝟitatis pͥme vt ei credat qd̓ ab ea manifeſtat̉. ẜmillud Gen̄. xv credidit abraā deo ⁊ reputatū ē ei ad iuſticiā. vn̄ ⁊ ſpes hꝫ rōnē ꝟtutꝭ ex hocip̄o ꝙ hō īheretauxilio diuine ptātis ad ꝯſequēdā vitā eternā. Siem̄ aliqͥs inniteret̉ hūano auxilio vel ſuo vel alteriꝰad ꝯſequēdū ꝑfectu bonū abſqꝫ auxilio diuino eēt hͦvicioſum. ẜm illud Hiere. xvij. Maledictꝰ hō qͥ ꝯfidit in hoīe ⁊ ponit carnē brachiū ſuū Sic gͦ ſicut formale obiectu fidei ē ꝟitas pͥma ꝑ quā ſic̄ ꝑ qd̓dā mediū aſſentit his q̄ credūt̉ q̄ ſunt materiale obiectū fidei. Ita etiā formale obiectū ſpei ē auxiliū diuine poteſtatis ⁊ pietatꝭ. ꝓpt̓ qd̓ tēdit motꝰ ſpei in bona ſperata q̄ ſtꝭ materiale obiectū ſpei Et ſic̄ ea q̄ credūt̉ material̓r oīa referūt̉ ad deū. qͣꝫuis aliqͣ eoꝝ ſunt creata.ſicut ꝙ credimꝰ oēs creaturas eē a deo. ⁊ carnē xp̄i eēa filio dei aſſumptā ī vnit te ꝑſone. ita etiā oīa q̄ material̓r ſperant̉ ordināt̉ in vnū finale ſperatuꝫ qd̓ eſtfruitio dei In ordīe em̄ ad hāc fruitōeꝫ ſperamꝰ adiuuari a deo nō ſolū ſpūalibꝰ ſꝫ etiā corꝑalibꝰ bn̄ficijs¶ Ad. i. gͦ di. ꝙ ſpes ẜm ꝙ īherꝫ diuino auxilio nōp̄t ſe ad malū hre. nullus em̄ p̄t nimis de deo ſperare.ſꝫ ꝙ aliqͥs male ſperat hͦ ꝯtingit qꝛ nō inheret deo ſſue v̓tuti vel falſe opinioni. puta cūp̄ſumit ſe ſaluādū etiā in pctīs ꝑſeuerās. ¶ Ad. ij. di. ꝙ cū d̓r ſpes eēexpectatio future btītudinis ex gr̄a ⁊ meritis ꝓueniens dupl̓r p̄t intelligi Uno mō vt expectatio intelligat̉ ex me itis ꝓuenire ex ꝑte expectatis. vt .ſ. expectatio talis cauſet̉ in hoīe ex p̄cedētibꝰ meritis. in hͦ ſenſu ꝓcedit obiectō. qͥ falſus ē Alio mō p̄t ītelligi expectatio eē ex meritis ex ꝑte rei expectate. ⁊ h̓ ē verꝰ ſenſus. expectamꝰ em̄ ꝙ ꝑͦ dei gr̄am ⁊ bona merita btītudinē ꝯſeq̄mur ¶ Ad. iij. di. ꝙ ẜm hūc ſenſuꝫ meritanō p̄cedūt ex ncc̄itate ſpem neqꝫ actu neqꝫ hītu. ſꝫ p̄cedūt rē ſperatā .ſ. btītudinē. vn̄ p̄t eē ꝙ ſperans nō hēatmerita neqꝫ actu neqꝫ hītu ſꝫ ſolū ī ꝓpoſito ¶ Ad. iiijdi. ꝙ ſpes ẜm ꝙ refert̉ ad materiale obiectu ē diſpōimꝑfecti. qꝛ qd̓ ſperat̉ nōdū habet̉. ſꝫ ẜm ꝙ reſpicit obiectū formale .ſ. auxiliū diuinū ſic ē diſpō perfecti. inhͦ em̄ ꝯſiſtit ꝑfectio hoīs vt deo inhereat. ⁊ ſil̓e ē de fide q̄ hꝫ imꝑfectōem. eo ꝙ nōdū videt ea q̄ credit. hꝫaūt ꝑfectōem ex eo ꝙ inheret teſtimonio pͥme veritatis. ⁊ ex hͦ ē ꝟtus ¶ Ad. v. di. ꝙ ſpes ē paſſio ẜm ꝙ eſtmotus appetitꝰ ſenſitiui cuiꝰ obiectu deus eē nō p̄t. ⁊ideo talis ſpes v̓tus nō d̓r ſꝫ illa q̄ ē motus mētis q̄6 eſt capax dei ¶ Ad. vi. di. ꝙ nulla virtus p̄t denoīariſimpl̓r ab aliqua paſſione niſi theologica. nā ꝟtutes
intellectuales ꝑtinēt ad vim cognitiuā. paſſiones ātaīe ſtꝭ in vi appetitiua. v̓tutes aūt morales ꝯſtituūrmodū in paſſionibꝰ. vn̄ ꝟtus moralis non noīat̉ abaliqua paſſione abſolute. ſed a moderatōne paſſionū. ſicut tēperātia fortitudo ⁊ ſil̓ia. Sꝫ modꝰ hūanemētis qualitercūqꝫ deū attingeret ad v̓tute ꝑtineret⁊ ideo noīa ſimpliciū motuū ſiue paſſionū adaptāt̉ꝟtutibꝰ theologicis. ⁊ qꝛ v̓tutū theologicaꝝ obiectūē deus qd̓ ē ſummū bonū manifeſtū ē ꝙ paſſiones qͣrū obiectū ē malū nō pn̄t noīare ꝟ̓tutes theologicasSil̓r etiā cū ꝟtus theologica pertineat ad ſtatu vieqn̄ in deū tēdimus. paſſiones quaꝝ obiectū ē bonuꝫpn̄s vt delectatio ⁊ gaudiū. nō ſunt noīa aliquaruꝫꝟtutū ſꝫ magis ꝑtinēt ad btītudinē. vn̄ delectatō ponit̉ vna de dotibꝰ btītudinis. deſideriū aut importatquēdā motū in futuꝝ. ſꝫ ſine aliqua p̄ſenti inheſionevel ſpūali cōtactu ip̄ius dei. vn̄ neqꝫ deſideriū noīnatꝟtutē aliquā. vnde relinquit̉ ꝙ ſolū ſpes ⁊ amor nomināt theologicas v̓tutes ¶ Ad. vij. di. ꝙ ideo ꝟtutes morales ꝯſiſtūt in medio. qꝛ ad v̓tute moralē ꝑtinet attingere regulā rōis circa ꝓpriū ⁊ ꝑ ſe obiectūſcꝫ circa paſſiones ⁊ oꝑatōes hūanas Om̄e āt regulatū inqͣꝫtū hmōi hꝫ rōnē medij. qꝛ ꝙ a regula diſcedat ⁊ ſuꝑfluū ⁊ diminutū ē Dicit̉ etiā ꝙ vtus ītellectualis ē qͥ ꝯſiſtit in hͦ ꝙ attingat veꝝ qd̓ ē bonū intellectus. veritas aūt intellectus hūani regulat̉ ⁊ mēſurat̉ ab eſſentia rei. ex eo em̄ ꝙ res ē vl̓ nō ē opinio ꝟaē vel falſa. ⁊ iō etiā ꝟtus ītellectualis circa ꝓpriū obiectū in medio ꝯſiſtit. vt .ſ. hͦ app̄hēdat hō de re qd̓ ēnō plus neqꝫ minꝰ. ſꝫ ꝟtus theologica hꝫ ꝓ obiectoip̄am pͥmā regulā nō regulata ⁊ iō ſufficit qͥlitercūqꝫꝯtingere regulā ad rōnē ꝟtutꝭ. ꝓpt̓ qd̓ ẜm ꝯꝑatōeꝫad ꝓpͥū ⁊ formale obiectū ꝟ̓tus theologica ī medionō ꝯſiſtit ſꝫ ex ꝑte material̓ obiecti p̄t ꝯſiſtere in medio ⁊ hͦ accidit ei. ſic̄ fides catholica in diuinis ꝓcedit media inter hereſim ſabellij ꝯfundētis ꝑſonas ⁊hereſim arrij ſub̓am ſeparātis. ⁊ eodē mō ex ꝑte eiusqd̓ ē materiale obiectu ſpei ꝯſiſtit ī medio inqͣꝫtū. ſcꝫaliqͥs ſꝑat ſe adipiſci btītudinē ſic vel aliter ſꝫ ex ꝑteformal̓ obiecti qd̓ ē auxiliū diuinū nō ꝯſiſtit in medio. nullꝰ em̄ p̄t nimis diuino auxilio inniti ¶ Ad.viij. di. ꝙ bonū ꝓportionatū mouet appetitū. nō em̄natural̓r appetūt̉ ea q̄ nō ſunt ꝓportionata. ꝙ āt btītudo eterna ſit bonū ꝓportionatū nob̓ hͦ ē ex gr̄a dei⁊ iō ſpes q̄ tēdit in hͦ bonū ſicut ꝓportonatū hoī adhn̄dū ē donū diuinitꝰ infuſuꝫ ¶ Ad. ix. di. ꝙ diligeredeū ſuꝑ oīa p̄t ītelligi dupl̓r Uno mō ẜm ꝙ bonū diuinū ē pͥncipiū ⁊ finis totiꝰ eſſe natural̓. ⁊ ſic amantdeū ſuꝑ oīa nō ſolū rōnalia ſꝫ etiā bruta aīalia ⁊ inaīata inqͣꝫtū amare pn̄t. qꝛ vnicuiqꝫ ꝑti amabilius ēbonū totiꝰ qͣꝫ ꝓpriū bonū. vn̄ natural̓r manus ſe exponit ictui ꝓ ſalute totiꝰ corꝑis. iſte naturalis anordei ꝑuertit̉ in hoībꝰ ꝑ pctm̄. vn̄ ī ſtatu nature integrepoterat hō deū diligere ſuꝑ oīa ẜm modū p̄dictum.Alio mō p̄t aliqͥs diligere deū ſuꝑ oīa ẜm ꝙ deus eſt
gg̓i
Ad jͣ.
Ad 2.
Ad 4
A 7
Ad 8
Ad 9