MateriaSecunda

qͣꝫ parētes. videt̉ ꝙ ſunt magis diligendi filij ⁊ vxorqꝫ parētes. nō gͦ parētes ſunt maxime diligendi. ſic gͦnō videt̉ eē in charitate ordo qͥ a ſanctis aſſignatur.¶ Sꝫ ꝯtra ē qd̓ d̓r Cant̓. ij. Introduxit me rex inicella vinariā. ⁊ ordinauit in me charitate¶ Rn̄deo dd̓m. ꝙ ẜm oēm ſnīam ⁊ auctoritatesoisſcripture indubitabil̓r iſte ordo in charitate ſęruanir. ī dus ē vt deꝰ affectu ⁊ effectu ſuꝑ oīa diligat̉. Sꝫ qͣꝫcpͥ. tum ad dilectōeꝫ ꝓximoꝝ fuit quorundā opinio ꝙ.jͣ. ordo charitatis attendat̉ ẜm effectū ⁊ nō affectum. ⁊2. fuerūt moti ex v̓bis Auguſti. qͥ d̓t. ꝙ oēs hoīes equenio diligēdi ſunt. Sꝫ cū oībꝰ ꝓdeſſe nō poſſis. his potiſſime ꝯſulendū ē qͥ ꝓ locoꝝ ⁊ tꝑm vel qͣrūlibet rerūoꝑtunitatibꝰ ꝯſtrictiꝰ tibi qͣſi quadā ſorte ꝯiungunt̉Sꝫ iſta poſitio irrōnabil̓ videt̉ Sic em̄ deꝰ ꝓuidet vnicuiqꝫ ẜm ꝙ ꝯditio eiꝰ reqͥrit. vn̄ tēdentibꝰ adfinē nature impͥmit̉ a deo amor ⁊ appetitꝰ finis. ẜmꝙ exigit iſta ꝯditio vt tēdat in finē. vn̄ quoꝝ ē vehemētior motꝰ ẜm naturā in aliquē finē. eoꝝ etiā ē maior inclinatio in illū que ē appetitꝰ naturalis. vt ptꝫin grauibꝰ ⁊ leuibꝰ. Sicut at̄ appetitus vel amor naturalis ē inclinatio q̄dā indita rebꝰ naturalibꝰ ad fines ꝯnaturales. ita dilectio charitatis ē inclinatio q̄dam infuſa rōnali nature ad tendendū in deū. ẜm gͦꝙ nccē ē alicui tendere in deū. ẜm hoc ex charitate inclinat̉. Tendentibꝰ aūt in deū ſicut in finē. pͥmū qd̓ ēmaxime neceſſariū eſt diuinū auxiliū. Scd̓m āt auxiliū qd̓ ē a ſeip̄o Terciū āt cooꝑatio q̇ ē a ꝓximo Etin hoc ē gradꝰ Nā q̄dā cōꝑant̉ tm̄ in generali. alij ꝟoqͥ ſunt magis ꝯiuncti in ſpēali. nō em̄ oēs oībꝰ in ſpeciali cooꝑari poſſent. Coadiuuat nos etiā inſtrumētaliter tm̄ corpꝰ noſtꝝ. ⁊ etiā q̄ corꝑi neceſſaria ſunt.Un̄ ſic oꝑtet inclinari affectū hoīs ꝑ charitatē vt pͥmo ⁊ pͥncipal̓r aliqͥs diligat deū. ſcd̓o at ſeip̄m. tercioꝓximū. ⁊ inter ꝓximos magꝭ illos qͥ ſunt magꝭ coniuncti ⁊ magis nati ſunt coadiuuare. Qui āt īpediunt inqͣꝫtum hmoī odiēdi ſunt qͥcūqꝫ ſunt Un̄ dn̄sd̓t Lu. xiiij. Si qͥs venit ad me. ⁊ nō odit patrē ſuūet matrē nō p̄t meꝰ eē diſcipulꝰ. Ultimo āt diligendū ē corpꝰ noſtꝝ. Sic etiā ẜm actū quē charitas elicit attendendꝰ ē ordo ẜm affectū in dilectōe ꝓximoꝝSꝫ etiā ꝯſiderandū ē. ꝙ ſicut ſupra diximus. etiaꝫalie dilectōes licite ⁊ honeſte que ſunt ex aliqͥbꝰ alijscauſis ordinari pn̄t ad charitatē. ⁊ ſic charitas illaꝝdilectionū actꝰ imꝑare p̄t. ⁊ ſic qd̓ magis ẜm aliquaillaꝝ dilectionū diligit̉ magꝭ diligit̉ ex charitate imꝑante. Manifeſtū ē āt ꝙ ẜm dilectōem naturalē ꝓpinqui plus diligunt̉ etiā ẜm affectū ⁊ ẜm dilectōeꝫſocialē pͥus ꝯiūcti. ⁊ ſic de alijs dilectōnibꝰ. vn̄ manifeſtū ſit ꝙ etiā ẜm affectū vnꝰ ꝓximoꝝ magꝭ ē diligēdus qͣꝫ alius. ⁊ ex charitate imperante actus aliaruꝫamicitiaꝝ licitarum.¶ Ad pͥmū gͦ dd̓ꝫ. ꝙ obiectū fidei ē veꝝ. vn̄ ẜm ꝙIꝯtingit eē aliqͥd magꝭ veꝝ. ſic etiā ꝯtingit aliqͥd magis credere. Cū āt ꝟitas ꝯſiſtit in adequatōne ītelle-

ctus ⁊ rei. ſi ꝯſideret̉ ꝟitas ẜm rōem eqͣlitatis q̄ nonrecipit magis ⁊ minꝰ. ſic nō ꝯtingit aliqͥd eē magꝭ ⁊minꝰ veꝝ. Sꝫ ſi ꝯſideret̉ ip̄m eē rei qd̓ ē rō ꝟitatꝭ. ſicut d̓r in. ij. meth̓. eadē ē diſpō reꝝ in eē ⁊ ꝟitate. vn̄ q̄ſunt magis entia ſunt magis ꝟa. Et ꝓpt̓ hͦ etiā ī ſcientijs demōſtratiuis magis credunt̉ pͥncipia qͣꝫ concluſiones. ⁊ ſic etiā ꝯtingit in his q̄ ſunt fidei. Undeapl̓s. i. Coꝝ. xv. ꝓbat reſurrectōem mortuoꝝ futuraꝑ reſurrectōem xp̄i. ¶ Ad. ij. dd̓ꝫ. ꝙ ordo rōis ē vt or 7dinātis. ſꝫ voluntatis vt ordinate. ⁊ ſic ꝯuenit ordocharitati ¶ Ad. iij. dd̓ꝫ. ꝙ charitas gradū neſcit amā Ad 3tis ad amatū. qꝛ vnit vtrūqꝫ. ſꝫ ordinē diligibiliumnō ignorat. ¶ Ad. iiij. dd̓ꝫ. ꝙ lꝫ deꝰ nō ſit maior ī vno Ad 4qͣꝫ in alio. tn̄ magis ⁊ ꝑfectiꝰ ē in ſeip̄o qͣꝫ in creaturaet ī vna creatura qͣꝫ in alia. ¶ Ad. v. di. ꝙ in dilectōe Ad 1cuiꝰ pͥncipale obiectū ē ip̄e diligēs. neceſſe ē ꝙ magisdiligat̉ id qd̓ ē diligēti ſil̓ius. ſicut accidit in dilectione naturali. ſꝫ in dilectōe charitatꝭ pͥncipale obiectūē ip̄e deꝰ. vn̄ magis diligēdū ē ex charitate qd̓ magiseſt vnū cū deo ceteris paribꝰ. ¶ Ad. vi. dd̓ꝫ. ꝙ apl̓s Ad oargumētat̉ ẜm eos qͥ viſibilibꝰ p̄cipue inheret a qͥbꝰviſibilia īuiſibilibꝰ magꝭ diligunt̉. ¶ Ad. vij. dd̓ꝫ. ꝙ Ad 7.vnitate nature nihil ē magꝭ vnū qͣꝫ nos. Sꝫ vnitateaffectꝰ cuiꝰ obiectu ē bonū. ſumme bonū dꝫ eē magꝭnobis vnū qͣꝫ nos ¶ Ad. viij. dd̓ꝫ. ꝙ oēs hoīes ſunteque diligēdi inqͣꝫtū oībꝰ eqͣle bonū velle debemꝰ. ſcꝫvitā eternā. ¶ Ad. ix. dd̓ꝫ. ꝙ ꝓximū iubet̉ aliqͥs diligere ſicut ſeip̄m. nō tn̄ qͣꝫtū ſeip̄m. ꝓpt̓ qd̓ nō ſequit̉ꝙ oēs ꝓximi ſunt eqͣliter diligēdi. ¶ Ad. x. dd̓ꝫ. ꝙ aliquē dicimꝰ magꝭ diligere. nō ſolū qꝛ maiꝰ bonum eivolumꝰ. ſꝫ etiā qꝛ maiori ⁊ ītēſiori affectu idē bonū eioptamꝰ. ⁊ ſic lꝫ oībꝰ optemꝰ vnū bonū qd̓ ē vita eterna. nō tn̄ oēs eqͣliter diligimꝰ. ¶ Ad. xi. di. ꝙ nō p̄t eēꝙ alicui īpēdamꝰ de dilectōe qd̓ debemꝰ. ſi aliū quemminꝰ diligere debemꝰ ampliꝰ diligamꝰ Pōt em̄ ꝯtingere ꝙ in neceſſitatꝭ articulo āpliꝰ ſubueniat̉ alteri inderogatōeꝫ eiꝰ quē plus amare debemꝰ ¶ Ad. xij. di. Ad 12ꝙ illi qͥ ſunt in patria ſunt ꝯiūcti vltimo fini. ⁊ ideoſolū eoꝝ dilectio regulat̉ ex ip̄o fine. vn̄ ordo charitatis in eis nō attendit̉ niſi ẜm ꝓpinqͥtatē ad deum. ⁊ꝓpt̓ hͦ deo ꝓpinqͥores magis amant̉. Sꝫ in via nobis ē neceſſariū tedere in finē. ⁊ iō ordo dilectōis attendit̉ etiā ẜm menſurā auxilij qd̓ ex eis ꝯſeqͥmur adtendendū ī finē. ⁊ ſic nō ſꝑ meliores magis amātur.ſꝫ attēdit̉ etiā rō ꝓpinqͥtatis. vt ex vtroqꝫ ꝯiunctimſumat̉ rō maioris dilectōis. Et ꝓpter hͦ etiā pꝫ ſolutio ad. xiij. ¶ Ad. xiiij. dd̓m. ꝙ p̄latus aliqͥs nō p̄t cōferre bn̄ficia inquantū ē Petrus vel Martinꝰ. ſꝫ inqͣꝫtū ē miniſter eccleſie. ⁊ iō in collatōne eccleſiaſticoꝝbeneficioꝝ non debet attendere ꝓpinqͥtatē ad ſe. ſedpropinquitatem ad deum ⁊ vtilitatē eccl̓ie. Sicutdiſpēſator alicuiꝰ familie attēdere dꝫ in deſpenſandores dn̄i ſui ſeruitiū qd̓ exhibet̉ dn̄o ſuo. ⁊ nō ſeruitiūqd̓ exhibet̉ ſibi In rebus aūt ꝓprijs ſicut in patrimonialibꝰ bonis. vel que ex induſtria ſue ꝑſone acquirit

Re ꝓba

Ad ī.

Cōtra

Ad 13Ad 14

Ad 12

Ad ij

Ad jo

Ad 8

Ad 7.

A4 2