MateriaDeIIMNoa
ꝙ hō recte ſe habeat circa cōcupiſcibilia ꝙ habeat tēperantiā ad hͦ ꝙ ꝓmpteoꝑet̉ ⁊ ſine impedimēto. ⁊ ſicin diuerſis potētijs qͦꝝ vna mouet aliā idē ē etiā ꝯſiderare ẜm diuerſa obiecta qͦꝝ vnū ordinat̉ ad alterūſicut ad finē. vna em̄ ⁊ eadē pona ẜm ꝙ ē finis nō ſolū mouet aliā ponam. ſꝫ etiaꝫ ſeip̄am in ea q̄ ſunt adfinē. Et ideo ad rectā oꝑatōem oꝫ alique nō ſolumbene diſpoſitū eē ad fine. ſꝫ etiā bn̄ diſpoſitū ad ea q̄ſunt ad finē. al̓s ſeqͥtur oꝑatio īpedita. vt pꝫ in eo qbn̄ ē diſpoſitus ad bene appetēdā ſanitate. ſed maleeſt diſpoſitus ad ſumēdum ea q̄ ſunt ſanatiua. Et ſicmanifeſtū ē ꝙ cū ꝑ charitatē hō diſponat̉ vt bene ſehabeat ad vltimū finē ncc̄e eſt vt habeat alias ꝟtutesqͥbꝰ bn̄ diſponat̉ ad ea q̄ ſunt ad finē. licꝫ illa q̄ ordinatur ad finē ſit pͥncipalior ⁊ architectonica reſpectueaꝝ q̄ ordināt̉ in ea q̄ ſunt ad fine. ſicut medicinalisreſpectu pigmētarie. ⁊ militaris reſpectu equeſtris. vn̄manifeſiū fit ꝙ neceſſe eſt charitate eſſe quādam virtutem ſpēalem ab alijs diſtinctam virtutibꝰ. ſꝫ principalem⁊ motiuā reſpectu earum¶ Ad pͥmū gͦ dd̓m. ꝙ definitio dat̉ ꝑ cām inqͣꝫtūcharitas ē cā motiua oīm aliaꝝ virtutū. ¶ Ad. ij. dicendū. ꝙ charitas in diligēdo ꝓximū hꝫ deū vt rōemformale obiecti. ⁊ nō ſolū vt fine vltimū. vt ex ſupradictis pꝫ. ſꝫ alie ꝟtutes hn̄t deū nō vt rōnem obiectiſꝫ vt vltimū fine. ⁊ ideo cū d̓r ꝙ charitas diligit ꝓximū ꝓpter deū. ly ꝓpter denotat nō ſolū cām materialem. ſed etiā qͦdāmo formalē. cū āt d̓r de alijs virtutibus ꝙ oꝑant̉ ꝓpter deū. ly ꝓpter denotat cām finalētm̄. ¶ Ad. iij. dd̓m. ꝙ charitas nō ꝓducit actꝰ aliarūvirtutū elicitiue ſꝫ īperatiue tm̄. elicit em̄ virtꝰ illosactus tm̄ qͥ ſunt ẜm rōem ꝓprie forme. ſicut iuſticiarecte facere. ⁊ tꝑantia tꝑanter. ſꝫ imꝑare d̓r oēs actusqͦs ad finē ſuū aduocat. ¶ Ad. iiij. dd̓m. ꝙ bonū cōenō ē obiectū charitatis. ſꝫ bonū increatū vel ſummūbonū. ⁊ ideo nō ſeqͥt̉ ꝙ charitas ſit gn̓alis virtus. ſedꝙ ſit ſumma virtutū. ¶ Ad. v. dd̓m. ꝙ charitas nō ēꝑfectio intrinſeca aliaꝝ virtutū ſed extrinſeca. vt ſupͣdictū ē. vn̄ rō nō ſeqͥt̉. ¶ Ad. vi. dd̓m. ꝙ charitas ē vtin ſubiecto in vna pona tm̄ .ſ. in volūtate q̄ ꝑ īperiūmouet alias ponas. ⁊ ẜm hͦ iubemur deū diligere extota mente et aīa vt oēs vires aīe noſtre aduocent̉ inobſeqͥū diuini amoris. ¶ Ad. vij. dd̓m. ꝙ ſicut charitas imꝑat aliaꝝ virtutū actꝰ. ita ꝑ modū īperij excludit pct̄a eis ꝯͣria. ⁊ ẜm hūc modū charitas reſiſtit tētationibꝰ. ſed tn̄ ncc̄e ē eē alias ꝟ̓tutes q̄ directe ⁊ elicitiue pctā excludāt. ¶ Ad. viij. dd̓m. ꝙ ſicut actꝰ aliarū v̓tutū ordinant̉ ad finē qͥ ē obiectum charitatis.ita ⁊ pctā q̄ ſunt ꝯͣ alias ꝟtutes hn̄t oppōem ad finēqͥ eſt obiectu charitatis. ⁊ ex hͦ ꝓuenit ꝙ ꝯͣria aliaruꝫvirtutū .ſ. pctā charitatē expellūt. ¶ Ad. ix. dd̓m. ꝙ licet charitas ſufficiēter ꝑ modū īperij ī oībꝰ nos dirigat q̄ ad rectā vitā ꝑtinet. tn̄ requirūtur alie v̓tutesqͥ eliciēdo actus exequāt̉ imperiū charitatis ad hͦ ꝙhō ꝓmpte ⁊ ſine īpedimēto oꝑet̉. ¶ Ad. x. dd̓m. ꝙ cō
tingit aliqͥd eſſe ꝓpter finē qd̓ tn̄ de ſe ē difficile ⁊ triſte. ſicut cū aliqͥs accipit medicinā amarā libēter propter ſanitatē. licet in ip̄a aſſumptōne multū affligat̉.charitas igit̉ facit omīa eē delectabilia ex fine. ſed reqͥrūtur alie virtutes q̄ faciāt ea q̄ ſunt virtuoſa ẜm ſedelectabilia ad hͦ ꝙ facilius oꝑemur. ¶ Ad. xi. dd̓m.ꝙ charitas ſimul hꝫ gnatōem cū alijs ꝟtutibꝰ. nō qꝛſit indiſtincta ab alijs virtutibꝰ. ſꝫ qꝛ dei ꝑfecta ſuntoꝑa. vn̄ infundēs charitatē ſimul infundit oīa illa q̄ſunt neceſſaria ad ſalutē. corrūpit̉ āt ſimul cū om̄ibꝰvirtutibꝰ. quia quecūqꝫ ꝯtrariatur alijs ꝟtutibꝰ contrariātur charitati. vt dictum eſt.¶ Utꝝ charitas poſſit eſſe cū peccato mortali.Exto queritur. vtrū9charitas poſſit eē cū pctō mortali ¶ Et videtur ꝙ ſic. Dicit em̄ Orige. ī pͥmo peri. Nō arbitrorꝙ aliqͥs ex his qͥ in ſummo ꝑfectoqꝫ ꝑſtiterūt graduad ſubitū euacuet̉ aut decidat̉. ſꝫ ꝑ ꝑtes ⁊ paulatimeū defluere ncc̄e ē. ſubito āt aliqͥs ꝯmittit pctm̄ mortale ꝑ ſolū ꝯſenſuꝫ. gͦ qͥ ē in ꝑfecto ſtatu ꝑ charitateꝫnō decidit a charitate ꝑ vnū actuꝫ pctī mortal̓. et ſiccharitas p̄t eē cū pctō mortali. ¶ Pͣ. Bern̄. d̓t ꝙ charitas in petro qn̄ xp̄m negauit nō fuit extincta ſꝫ ſopita. ſꝫ petrus negado xp̄m peccauit mortal̓r. gͦ charitas p̄t manere cū pctō mortali. ¶ Pͣ. Charitas ē for.tior qͣꝫ habitꝰ virtutis moralis. ſꝫ habitꝰ ꝟtutis moralis nō tollit̉ ꝑ vnū actū vicioſuꝫ cū nō ꝑ vnū actūgeneret̉. ex eiſde em̄ ꝯͣrio mō factis gn̄at̉ virtus ⁊ corrūpit̉. vt d̓r in. ij. eth̓. gͦ multo minꝰ habitꝰ charitatꝭtollit̉ ꝑ vnū pctm̄ mortale. ¶ Pͣ. Unū vni opponit̉.ſꝫ charitas ē vna ꝟtus ſpēalis. vt on̄ſuꝫ ē. gͦ opponit̉ſibi vnū viciū ſpēale. nō gͦ ꝑ alia pctā mortalia tollitur. ⁊ ſic videt̉ ꝙ poſſit pctm̄ mortale ſimul eē cū charitate. ¶ Pͣ. Oppoſita ſe nō expellūt niſi circa idē ſb̓iectū. ſꝫ qͣdā pct̄a nō ſunt in eodeꝫ ſubiecto cū charitate. nā charitas ē in ſuꝑiori ꝑte rōis q̄ ꝯuertit̉ ad deum. p̄t āt pctm̄ mortale eē etiā in inferiori ꝑte rōnis.vt dicit Aug. in li. de tri. gͦ nō om̄e pctm̄ mortale excludit charitatē. ¶ Pͣ. Illud qd̓ ē fortiſſimū nō p̄t expelli a debiliſſimo. ſꝫ charitas ē fortiſſima. fortis em̄eſt vt mors dilectio. vt d̓r Can. viij. pctm̄ āt ē debiliſſimū. qꝛ malū eſt infirmū ⁊ īpotēs. vt Dyoni. d̓t. iiijca. de di. no. gͦ pctm̄ mortale nō excludit charitateꝫ. ⁊ſic p̄t eē ſimul cū ea. ¶ Pͣ. Habitus ẜm actꝰ ꝯgnoſcūtur. ſꝫ actus charitatis p̄t eē cū pctō mortali. hō em̄peccas diligit deū ⁊ ꝓximū. gͦ charitas p̄t eē cuꝫ pctōmortali. ¶ Pͣ. Charitas p̄cipue facit delectari in con 8tēplatione dei. ſꝫ delectationi q̄ ē in ꝯſiderādo nihil ēcontrariū. vt d̓t ph̓s in pͥmo topi. gͦ charitati nihil ēcōtrariū. ⁊ ita nō p̄t expelli ꝑ pctm̄ mortale. ¶ Pͣ. vl̓emouēs p̄t īpediri in vno mobiliū ⁊ nō īpedit in alioſed charitas ē vl̓is motor oīm v̓tutū. vt ſupra dictūeſt. gͦ non oꝑtꝫ ꝙ ſi impediat̉ ꝑ aliqd̓ pctm̄ inqͣꝫtum
Ad 4
Ad 5
Ad 6
Ad 7
Ad 9
Ad io
AdAd
Ad 3
Ad ?